बुधवार, ११ फेब्रुवारी, २०१५

मनातून या ती गेली नाही






अजून आशा संपली नाही
अजून चिता पेटली नाही
लोचट स्वप्न रेंगाळलेले
मनातून या ती गेली नाही

किती उधळू जीवन गाणं
जगण्या काया विटली नाही
मनात प्रीत वेल अमर
ओल कधीच जळली नाही 

येईल सखी वा न येईल
नजर वेडी थकली नाही
देहाचीच या वाट जाहली
अन प्रतिक्षा सरली नाही

कठीण असते वाट प्रेमाची
भिणाऱ्यास ती कळली नाही
उगा करणे हिशोब काही
अरे रीत ती इथली नाही

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कोरलेले

कोरलेले लिहले मनात काही पुसता सहज येते ह्र्दयात कोरलेले मिटता कधी न येते  असतेच विश्व छोटे  अदृष्य कधी कधी ते  आकाश चांदण्याचे ह...