मंगळवार, ७ ऑगस्ट, २०१२

चतकोर भाकर

ते घर आपुले नव्हते
तरीही  तेथे गेलो
ओरडलो हाक मारली
आत घ्या हो वदलो
किंचितसे ते किलकिलले
कुणी आतून डोकावले
चतकोर भाकर
घालून हातावर
बंदही  ते झाले .
पुन्हा एकदा तीच कथा
पुन्हा एकदा तीच व्यथा
हळू हळू मग मीही झालो
व्यावसायिक भिकारी
हिंडू  लागलो  दारोदारी
आत घ्या हो उगा ओरडत
चतकोर सारे गोळा करत
आणि आता कदाचित जर
दार उघडले तर ....
हीच  भिती दाटत आहे
चतकोरातील आनंद माझा
अन  आता वाढत आहे


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...