रविवार, १२ जानेवारी, २०२५

मैत्री पलीकडची मैत्री

मैत्री पलीकडची मैत्री
*****************
मैत्री पलीकडची मैत्री असते 
कधी कधी कुणाची 
त्या मैत्रीला खरंतर शब्द नसतात 
मैत्री शिवाय
म्हणूनच तिला म्हणावे लागते मैत्री 
व्यवहाराच्या कुठल्याही व्याख्येत 
न बसणारी ती मैत्री 
जगाला अन रूढीला सहजच 
मान्य नसणारी ती मैत्री 
स्त्री आणि पुरुषाची जीवश्च कंठश्च मैत्री 

त्यात देह सुखाची अभिलाषा नसते 
स्वामित्वाची अपेक्षा नसते
एकमेकांची मुले पती-पत्नीचा आदर करणारी
आपल्या भाव विश्वात सामावून घेणारी
सुखदुःख वाटणारी जिव्हाळा बाळगणारी 
अकृत्रिम असते ती मैत्री 

पण अशी मैत्री खुपु लागते जगाच्या डोळ्यात 
संशयाच्या शेकडो नजरा येऊन डसू लागतात 
मग उभे राहते भीतीचे सावट 
भीती घरटे मोडायची निरर्थक बदनामीची 
आणि मग ती मैत्री  
एक व्यवहारिक निर्णय घेते
अन एकमेकांना दूर सारते
हृदयात तीच आस्था व प्रेम बाळगचेही ठरवते

पण खरं तर ती मैत्री मग मैत्री उरत नाही 
कारण भीतीची लागण होताच 
असुरक्षितेची हवा लागतात 
ती मृत होते

कुणी म्हणेल हे तर प्रेमच आहे 
प्लुटोनिक प्रेम म्हणा हवे तर 
स्त्री पुरुषात दुसरे काय होते ?

पण सारेच खरेखुरे मित्र 
एकमेकांशी कशाने जोडलेले असतात ?
दारू मौज मस्ती गप्पा टप्पा
असतीलही मैत्रीच्या काही उथळ बाबी
 पण मैत्रीतील ही आत्मियता उत्कटता 
सुंदरता प्लुटोनिकच नसते का ?
प्लुटोची सौंदर्याची परिभाषा 
वेगळी काय आहे?
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ -

शनिवार, ११ जानेवारी, २०२५

दत्त बोलावतो

दत्त बोलावतो
**********
दत्त बोलावतो 
पदावरी घेतो  
आशिष ही देतो 
स्व भक्ताला ॥
थोडीशी परीक्षा 
कसोटी ही घेतो 
सोने तापवितो 
मुशीमध्ये   ॥
लेकरू चुकते 
वाट हरवते 
माय त्या शोधते 
बरोबर  ॥
कडी कडी जोडे 
भक्त भक्ता भेटे 
तयासाठी पडे 
गाठी काही ॥
गूढ हे तयाचे
चालले खेळणे 
कश्याला कळणे 
हवे कुणा ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, १० जानेवारी, २०२५

बंधन

बंधन
****
शब्दाच्या वाटेनं शब्दातिताच्या अंगणात
जाणं तेवढे सोपे नसतं
कारण आपल्याला शब्दाचा हात नाही सोडवत 
दिसणारा प्रत्येक क्षण प्रत्येक घटना 
प्रत्येक प्रसंग आपण बांधून टाकतो शब्दात 
अन देतो  ठेवून त्यांना मेंदूच्या फडताळात 
अगदी ओझे होईपर्यंत 
त्याचा वापर पुनर्वापर याची पर्वा न करता 
उपयुक्तता  निरुपयोगिता न ठरवता
 हजारो स्मृतींच्या या अंधारात 
भर पडत असते सतत 
इच्छा आणि अनिच्छे वाचून 
 त्या ओझ्याखाली चिरडत असतं अस्तित्व 
आणि एक दिवस अचानक कुणीतरी 
आपल्याला शब्दांच्या चावीनेच 
शब्दांच्या कुलुपातून त्या साखरदंडातून 
अलगद सोडवत 
बंध सुटल्यासारखी वाटतात ओझं कमी होतं 
अन त्या सोडवणाऱ्या चावी बद्दल कृतज्ञता 
येते दाटून मनात 
पण मग ती चावीही टाकून द्यायची 
ही कल्पना नाही सहन होत 
अन आपण उभे राहतो शब्दाच्याच प्रांगणात 
चावीने स्वतःला बंदिस्त करत कुलूप नसूनही
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, ९ जानेवारी, २०२५

बाजार

दत्ता .
****
कसे आळवू तुला मी
या संसार कबाड्यात 
कसे शोधू तुला मी
या रोजच्या बाजारात ।

इथले हिशोब तेच जुनाट 
चालतात दिनरात
तीच बोली तोच भाव 
तोच रडेल चिडेल डाव ।

कधी खाली कधी वर 
आकडे हलत राहतात
खाली कुणाचे खिसे तर 
कुणाचे  तुडुंब भरतात

गुंजु दे रे तुझे नाव 
अखंड या गात्रात 
वाहू दे रे तुझे चरित्र
सदैव कणकणात 

कधीही न पडो वाटे
विसर तुझ्या प्रीतीचा
पण घोंगावतो भोवती
कल्लोळ स्वार्थी जगाचा

या दोघांचा मेळ देवा
मी रे कसा घालणार 
सभोवतालचा बाजार
हा तुच आता आवर
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, ८ जानेवारी, २०२५

तुज स्मरता

तुज स्मरता
*******
तुज स्मरता स्मरता माझा सरला एकांत 
स्मृती एकेक लाघवी आली फुलून मनात 

झाले आकाश कुसुंबी रूप भरले दिशात 
किती न्याहाळू कुणाला मन विखुरे कणात 

तूच चंद्र सूर्य तारे तूच तेज गंध वारे 
स्पर्श रोमरोमी निळे माझे अस्तित्व थरारे 

शुभ्र पुनवेची रात्र कृष्ण झावळ्या नाचऱ्या 
पाना पानावर किती तुझ्या मोहक सावल्या 

लाटा मंथर पाण्यात रव इवला खळाळ
ओली पाऊले वाळूत आणि थांबलेला काळ 

नुरे अस्तित्व हे माझे गेले विरून तुझ्यात 
गूढ तृप्तीचा हुंकार माझ्या उतरे देहात

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ७ जानेवारी, २०२५

दार

दार
****
माझ्या मना बंद कर 
दार खिडक्या हजार 
लाख दृश्य जगताची 
किती फसशील बरं ॥१

दिसण्याला अंत नाही 
प्रकाशाची येरझार
 बघ निहाळून नीट 
कोण धावतो चौखुर ॥२

सारा कोंडलेला आत 
तोच जगाचा बाजार 
धूळ बसू देत खाली 
मग दिसेल आकार ॥३

दत्त करुणा अगाध 
मिटू लागताच दार 
वृक्ष चैतन्याचा आत 
दिसे कोंदाटे अपार ॥४

नीट पाहता शोधून
काही आत ना बाहेर 
दृष्टी असून नसली 
जाते हरवून द्वार ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, ६ जानेवारी, २०२५

लायक

लायक
******
जाणतो मी माझे मन काळे दत्ता 
स्तुती आइकता खंत वाटे ॥१

तेच दाटलेले मोहाचे आभाळ 
डोळ्यात काजळ अनुरागी ॥२

तीच ती आसक्ती सदा भुलविते 
वाट चुकविते वारंवार ॥३

चाले पथावर तुझ्या हेच सुख 
चालती अनेक भाग्यवंत ॥४

त्यात मी एक जाणतो पतित
पथ आक्रमित वाटसरू ॥५

येथ चालण्याला करी रे लायक 
भेटीचा चातक चित्त शुद्ध ॥६

विक्रांत पेटारा काम क्रोध भोगी
रिता कर वेगी दत्तात्रेया ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...