घेई जगून

घेई जगून

**********

आपण ठरवले तसेच 

जर जीवन झाले असते 

ठोकताळे आराखडे 

पक्के बसले असते 

तर जीवन काय ते 

जीवन उरले असते

असेच व्हावे तसेच काही 

वाटत असते ज्याला त्याला 

पण जे हवे तेच मिळते 

कधी सांगा काय कुणाला 

पाडाचा तो पहिला आंबा 

बहुदा मिळतो कावळ्याला 

अन् पूनवेचे टिपूर चांदणे 

दिवाभिताच्या नशिबाला 

वाटा दिसती वळणे चुकती

पुन्हा मागुती येणे घडते

परतण्यात ती हार नसते

नवे क्षितिज तुझेच असते

 काच तुटते भांडे फुटते 

पुन्हा वितळूनी नवीन होते 

ऋतूचक्रा मधून  फिरते 

जीवन जगण्यासाठीअसते

दुःख वेदना कधी होईल 

जिवलगही सोडून जातील

परी व्यथेची करून चिता 

जळत जिणे असे मूर्खता 

कुठे मधाळ गोडी लागली 

कुठे जहाल शिवी मिळाली 

कुठे मवाळ बोल ऐकली 

कुठे मौनात मिठी फुलली 

क्षण जे येतील वाट्याला 

घेई जगून त्याच क्षणाला

 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

निळा प्रश्न

निळा प्रश्न

***********

निळी सावली आभाळात 

सांग कुणाची आहे पडते ॥

सूर्य येऊनि चंद्र फुलुनि 

निळी निळाई का न ढळते ॥

पोकळीत या अवकाशाच्या 

अपार पुंज हे तारकांचे ॥

लखलखणारे झगमगणारे 

प्रखर प्रदीप्त नि जळणारे ॥

तरीही तयाला वेढून घेऊन 

शांतपणे जी आहे बसून ॥

ती वाट कुणाची काय पाहते 

ही निळी सावली कुठून येते ॥

निळी सावली पाहता पाहता 

ज्याची असे त्या मनी कल्पिता ॥

हळूहळू मग ती निळी निळाई 

माझ्यात घुसते मज न कळता ॥

मग मी ही माझा नच  उरतो 

निळा इवला कण रे होतो ॥

सुटल्या वाचून प्रश्न विलक्षण 

निळा प्रश्न मीच जातो होऊन ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

स्वामी शरण

स्वामी शरण

********

आपल्या भक्ताशी सदा सांभाळीशी 

हृदयी वसशी स्वामी राया ॥१

ऐहिक कौतुके किती एक देसी

सुखात ठेवीसी सर्वकाळ ॥२

 दुःख निवारिशि दैन्य हरविसी  

व्याधी दडविशी कृपा कर ॥३

अशुभ शक्तीला ताब्यात ठेवीशी 

अन वळविसी शुद्धपथी ॥४

प्रारब्धाची गती जरी भोगविशी 

बाहेर काढीशी सांभाळून ॥५

राहो जीवनाची दोरी तुझ्या हाती 

मागणे विक्रांती अन्य नाही ॥ .६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

रुतून बसणं

रुतून बसणं

********

जर मी तिला म्हटलं की 

मला अजूनही तुझीच स्वप्न पडतात 

तिला हे खरं वाटणार नाही कदाचित

अजूनही स्वप्नात तोच वेडेपणा येतो अंगात 

करतो मी काही बहाणे येतो तुझ्या अंगणात 

तिथे सुद्धा बहुतेक वेळा तू तर नाहीच भेटत 

आणि मग राहतो मी तिथेच पुन: पुन्हा रेंगाळत

 इतकं खोलवर मनात रुतून बसणं हे बरं नसतं 

की हे जागे पण ही मग नकोसं वाटू लागतं

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

प्रिय दंतवैद्य .

प्रिय दंतवैद्य 

*******

या भयानक उन्हाळ्यात 

जेव्हा उघडून फ्रीज 

दोन घोट शेतपेयाचे 

जातात पोटात 

ठणका न मारता  

दातात आणि दाढात 

तेव्हा मला माझा 

प्रिय डेंटिस्ट आठवतो 

जेव्हा दात दुखणे 

सहन करता करता 

हळूहळू जाते वाढत

कळ येऊन जबड्यात

जाते मस्तकात 

ठणका मारत

तेव्हा खरंच हो

देव होता आठवत 

थंड काय गरम काय 

चपाती काय भाकर काय 

ताटात युद्धाला उभे ठाकलेले 

शत्रू सैन्य होते वाटत

अरे बापरे दात एवढे दुखतात 

खरंच माहीत नव्हतं 

खाण्याचेही एवढे वांधे होतात 

खरंच वाटत नव्हते 

म्हणूनच आता 

प्रत्येक घोटाला 

थंडगार सरबताच्या 

प्रत्येक चमच्याला 

आईस्क्रीम कुल्फीच्या

मी धन्यवाद देतो 

माझ्या प्रिय दंत वैद्य मित्राला

थँक्यू व्हेरी मच 

खूप खूप धन्यवाद .चेतन !!

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️

सरती वाट

सरती वाट

*******

उरलेली चार पावले त्यावर प्रेम करावे 

आणि भरभरून जगावे की 

दिसणाऱ्या मुक्कामाकडे लक्ष देऊन 

इतर सारे दुर्लक्ष करून 

भरभरा चालावे कळत नाही 

इतके वर्ष तीच पायपीट केल्याने 

आता संपेल हे चालणे 

आणि विश्रांतीच्या दगडावर बसून 

चार श्वास घेता येतील शांतपणे 

असे वाटणे साहजिक आहे 

खरंतर प्रत्येकालाच आपली नोकरी 

ही तशी ठिकठाक वाटते 

अन अपरिहार्यही असते 

मुद्दलात सोडायची सोयही नसते 

तरीही कधीतरी ती  संपणार असते

पण शेवटी शेवटी नोकरीच्या 

वर्ष लांबते महिने मोठे होतात 

प्रसंग नकोसे वाटतात 

जबाबदाऱ्यांचे ओझे वाटू लागते

अन क्लेमचे नाव निघतात

प्रामाणिकपणे काम केलेल्या मित्रांची

सहकाऱ्यांची आणि स्टाफची 

झालेली ससेहोलपट आठवते

अन् पोटात गोळे येतात 

ऑडिटर अकाउंटंट क्लार्क हे अडथळयाच्या शर्यतीतील अडथळे वाटू लागतात .

आज सोबत असणारे 

सहकारीही मित्र सल्लागार आणि हितचिंतक 

उद्या फक्त हाय हॅलो चे उच्चारक उरणार 

जणूकाही एक जग त्या एका तारखेला

कोणीतरी गिळणार 

हे अटळ सत्य ही कुठेतरी बोचू लागते

अर्थात पुढेही नवीन आव्हान असणार 

घेतली अंगावर तर वादळही येणार 

बसले घरात तर स्वेटरही भेटणार

पण  ही चार पावले 

वेगळी आहेत विशेषही आहेत

या काल चक्रातील शेवटची आहेत.

म्हणून स्मृतीच्या कोंदणात 

सजून बसत आहेत.

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

पटाचारा

पटाचारा

*******

एकूनच मानवी समूहाचे

मानव जमातीचे 

चरित्र एकत्र करून 

त्याचा एक गोषवारा केला 

तर त्याला पटाचारा हेच नाव द्यावे लागेल

काही भौतिक स्तरावर 

पटाचाराचे आयुष्य जगतात 

तर काही मानसिक स्तरावर 

पण तिथे पटाचारा अधोरेखित असते 

प्रमाण कमी अधिक असेल 

परंतु प्रत्येक पटाचाराला 

तथागत मिळतोच असे नाही

प्रत्येक पटाचाराला 

हातावर सुकणाऱ्या ओघळाचा 

मतितार्थ समजतोच असे नाही . .

पण जोवर पट्टाचाराचे अस्तित्व आहे 

तोवर जगाला तथागताची गरज आहे

म्हणूनच हातात घेवून आर्य सत्य 

तो पुन्हा पुन्हा येत आहे 

तुमच्या कानाला आणि हृदयाला

सांत्वना देत आहे

कारण करुणा कधीच हरत नसते 

संपत नसते, बेदखल होत नसते 

पटाचाराविषयी

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️