बुधवार, ७ डिसेंबर, २०२२

दत्त वाटेवरी


दत्त वाटेवरी
*********
दत्त वाटेवरी मुक्काम तो नाही 
वाहणे प्रवाही सदोदित ॥१
दत्त वाटेवरी सांत्वना ती नाही 
दुःख गणणाही करू नये ॥२
दत्त वाटेवरी सुखाची सावली 
नाहीच ठेवली कधी कोणी ॥३
दत्त वाटेवरी अखंड तापणे 
सूर्याचे बांधणे डोईवरी ॥४
दत्त वाटेवरी अन्न वस्त्र पाही 
लंगोटीची नाही खात्री काही॥५
दत्त वाटेवरी घरदार पुत्र 
नाही रे कलत्र कुणालाही ॥६
जैसे बिंब तैसे प्रतिबिंब दिसे 
भक्त देव तसे एकरूप  ॥७
विक्रांत आतुर याच या सुखाला 
चालण्या वाटेला दत्ताचिया ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘ .

मंगळवार, ६ डिसेंबर, २०२२

दारी

दारी
*****
आलो दिगंबरा दारी 
सरे क्लेशवार्ता सारी 
दत्त सांभाळी सावरी
दुःख अवघे निवारी ॥१॥

कैसा म्हणू मी रे आलो 
मज संतांनी आणला 
काही घडली जी पुण्य 
आज आली ती फळाला ॥२॥

आता रंगव रंगात 
मज बुडव तुझ्यात 
ऐसा करी रे विक्रांत 
नच उरावा विभक्त ॥३॥

सारे सुटो रे साठले 
माझे पणे मी जपले 
देई तृप्ती जी भेटता 
सारे संत सुखी झाले ॥४॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘ .


सोमवार, ५ डिसेंबर, २०२२

महामानवास


महामानवास,
**********
तसे तुमचे वैयक्तिक वैर 
तर कोणाशीही नव्हते 
तरीही तुमचे युद्ध खरे होते 
ते समतेसाठी न्यायासाठी 
माणुसकीसाठी मांडलेले रण होते 
त्यात तुम्ही जिंकलाही 
पण युद्ध संपले नाही 
युद्ध संपत नसतात 
युद्ध फक्त शमतात 
तुम्ही गेलात ते युद्ध लढून 
कर्मयोग्या समान कर्तव्य करून 
पण तुमची ती पडलेली शस्त्रे 
ती आता कुणालाही उचलत नाहीत 
तेवढी ताकदच नाही कुणात 
मग सगळे त्या शस्त्राला फुले वाहून 
त्यावर रंग उधळून करतात त्याची पूजा 
त्याची धार दाहकता मारकता हरवून
त्याची आर्तता कळकळ विसरून 
त्या शस्त्रा सवे फोटो काढून 
आपलाच कंपू तयार करून 
राहतात मिरवत 
हे शस्त्र माझे आहे म्हणवून 
त्या शस्त्राने त्याचे 
तोडायचे  काम चोख केले 
पण त्याचे ते जोडायचे काम 
ते बाकी आहे अजून
एक संघ, एक मताचा, 
एक विचाराचा, बंधुत्वाचा,
प्रेमाचा निखळ समाज करणे 
बाकी आहे अजून.
त्या साठी कदाचित 
तुम्हाला परत यावे लागेल 
या खरच या, 
आम्ही तुमची वाट पाहतोय
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘ .



रविवार, ४ डिसेंबर, २०२२

(गणपती) साथ


साथ
************
देव गणपती माझा 
मज सांभाळतो किती 
माझ्या जीवन प्रवासी 
चाले धरूनिया हाती ॥

दार उघडण्या जाता 
देव डावीकडे असे 
रूप धुम्राचे सावळे 
मला आभाळची भासे ॥

दार उघडता देव 
उभा सामोरी असतो 
प्रभा तेजाची रूपाची 
मज पावन करतो ॥

डोई फेटा भरजरी 
दृष्टी प्रेमळ रोखली 
चल जा मी साथ आहे 
शब्द गुंजती अंतरी ॥

घर सोडता सोडता 
येतो गेटच्या जवळ 
सिद्धी विनायक होतं 
देई निरोप प्रेमळ ॥

तोच आरूढ वाहनी 
रथ माझा रे सावरी 
पथ निष्कंटक करी 
जणू आणे कामावरी ॥

आत जाता ऑफिसात 
असतो टेबलावरी 
काम प्रामाणिक माझे 
देई साक्षीची स्वाक्षरी ॥

कर्म हाती बघ तुझ्या 
मज सांगे गणपती 
मनी पेरतो सुबुद्धी 
वाट दाखवत खोटी ॥

त्याचा म्हणवितो गण 
कर्म पेलतो कळती 
फळ देता तया पायी 
सुख मिळते विक्रांती ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘ .

शनिवार, ३ डिसेंबर, २०२२

मी म्हणून

मी म्हणून
*******
कोट्यावधी विश्वांनी कोदाटलेले हे जग आपापल्या तुरुंगात रमलेले हे जग 
कधी सुखाची परिभाषा करून 
राहते त्यातच गुरफटून अडकून 
कधी दुःखाची साखळी गळ्यात घालून
धरते हट्ट कोणी यावे अन 
द्यावी सुटका करून म्हणून 
एक शरीर जन्माला येते 
तेव्हा एक विश्व उगम पावते 
एक शरीर संपते 
तेव्हा एक विश्व मिटत असते 
या दोन घटना मधील काळात
अगणित संभावनाच्या नाटकात
घटनांच्या प्रवासातून वाहत असते जीवन  
आणि ते विसर्जित होते तेव्हा 
आपला माग ही मागे न ठेवता 
जाते अलगद संपून
वाट्याला आलेली सूर्यकिरणे 
अंगावर झेलून 
तीही मोजल्या वाचून  
त्यातलाच मी आणि माझे जीवन 
असे जेव्हा येथे कळून 
तेव्हा मी होतो दृष्टा 
वेगळा जगाहून 
अन विरघळते जगत 
त्यातील पसाऱ्यासकट 
आणि उरतो तो फक्त मी 
मी म्हणून 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘ .

शुक्रवार, २ डिसेंबर, २०२२

दत्त भेटो वा न भेटो


दत्त भेटो वा न भेटो
*************

दत्त भेटो वा न भेटो माझे मागणे तो दत्त 
सुख मिळो वा न मिळो माझे सुख फक्त दत्त

तन थकले तरीही पाही डोळीयात दत्त 
मन उदास तरीही नाही सोडवत दत्त 

असो दूर कुठे जरी नच जाणीव कक्षेत 
उडी मारता अंतरी श्वास अटको शून्यात 

दत्त मानला मी प्रिय रूप सजले चित्तात 
रूपा पड्याल सत्यात तोच सदोदित दत्त 

दत्त शोधता शोधता उरे मीच एक दत्त 
भोग विकार विचार दिसे मन वागवीत

जरी चालला जगात आता उगाच विक्रांत
 ढोल ताशे वाजतात किर्र शांतता कानात

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘ .

गुरुवार, १ डिसेंबर, २०२२

कळल्या वाचून


कळल्या वाचून 
************

कळल्या वाचून जग
जगन्नाथ कळेल का 
जाणल्या वाचून प्रीती 
भक्ती ही उमजेल का ॥

हवेपणाला लांघुन 
जेव्हा देणे घडते रे 
प्रेम जन्म घेते उरी 
भक्ती ती फळते रे ॥

प्रेम ज्याला मिळते तो 
जगी भाग्यवान जरी 
प्रेम ज्यास कळते तो 
भाग्य स्वयं खरोखरी ॥

प्रेम जगास अर्पुनी 
असा प्रेममय होतो 
तो देवाच्या शेजारी रे 
सहजी जातो बसतो ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘ .

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...