रिपू

रिपू 

........

एक एक रिपू 

काढ रे  शोधून 

टाक रे मोडून  

दत्तात्रेया  

माजलेले तन 

अभद्र ते हीन 

तया उपटून 

फेक दूर  

रुद्र तू होवून 

त्रिशूळ घेऊन 

टाक संहारून 

पूर्णतया 

मग मी रे मनी 

निरार्त होवून 

तुझ्यात  रंगून 

जाईल रे  

सवे तुझ्या येण्या 

सज्ज हा  विक्रांत

शस्त्र दे हातात 

कृपा दान

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

साधना

साधना

******

अग माझे जीव्हे 

दत्त नाम घेई 

गुरु नाम घेई 

सर्वकाळ ॥

अरे माझे डोळा 

दत्त रूप पाही 

त्रिकुटात राही 

रंगलेला ॥

अगा माझी बुद्धी 

दत्त माया जाण 

ठेवी स्व चे भान 

शब्दातीत ॥

अरे माझ्या मना 

राहु नको उणा 

कधी दत्ता विना 

वृतीव्याप्त ॥

करा हे हातांनो

दत्ताचे पूजन 

आणिक चरण 

प्रदक्षिणा ॥

हृदया रे घडो 

सदा धडधड 

जणू दत्त दत्त 

रात्रंदिन ॥

नको अहंकारा

येऊ खरोखर 

दत्त पायावर 

राहा लीन ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

नर नारी

नर नारी 

******

काय शाप माणसाला इथे मनाचाच आहे

जळते अखंड आग सूर्य तसाच आहे ॥१

कसे वेग वासनांचे उठतात आदीम जे 

तोडला वृक्ष कितीदा उभा तसाच आहे ॥२

सरणार ना कधीच का या हट्ट जीवनाचा 

हव्यास सृजनाचा जीवना तसाच आहे॥३

म्हटले जरी विसरू तो साराच भुतकाळ

स्मृतीवरी सोनियाचा तो डाग तसाच आहे .॥४

कुणास कशास आता हा द्य‍ावा नवीन साचा 

घडला जसा की नंदी दारात तसाच आहे ॥५

तो दाह जाणतो मी नारी तुझ्या मनाचा 

दे लाख जन्म पुरूषा गर्भ तसाच आहे ॥६

घेवून कामना कोटी वाहती किती सरीता

झेलून प्रवाह पोटी सागर तसाच आहे ॥७॥

हरवला ध्यानी जरी धरून दत्त ह्रदया

पाहतो स्वत:स सदा विक्रांत तसाच आहे ॥८॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘

चूक

चूक

*****

त्या तुझ्या दुनियेत जरा जाऊन आलो 

हरवलो होतो कुठे ते पाहुनी मी आलो ॥

लाख स्वप्ने होती निखळून पडलेली 

ठसे त्या वरचे हळू पुसून मी आलो ॥

मुग्ध तुझे हासू कणोकणी होते कुठे

ठेवले चोरून तयास वेचून मी आलो ॥

भेटायचा तुझ्या जरी नव्हताच भरोसा 

नशिबाची सोंगटी तरी टाकून मी आलो 

हसणार नाही तू आता रडणार नाही 

बंद दारास त्या कडी लावून मी आलो 

किती आग विझली ती बघावयास गेलो 

पण तीच धग जाणवून जळून मी आलो 

सुखामध्ये कोण किती दु:खी कोण आहे 

तीच चूक शोधायची पुन्हा करून मी आलो

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

पौर्णिमा

पौर्णिमा

*******

जेव्हा चंद्र येतो हळू  

सारत घन पटल 

संगमरवरी शिल्प 

साकार होते समोर ॥

मुग्ध नितळता जाते 

आत खोल झिरपत

चंद्रोदय एक नवा 

मनात माझ्या करत ॥

दोन कृष्ण मेघ माझ्या 

गहिवरल्या डोळ्यात 

जाती भारावून असे

कडा चिंब भिजवत ॥

आकाश व्यापून गंध 

रात राणी उधळत 

स्वप्न सीमेवर भान 

जाते कुठे तरंगत ॥

अशी पौर्णिमा येते जी 

फक्त माझीच असते 

हरखतो जीव खुळा 

स्वप्न सुखाला पडते ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘

अमृतान्न

अमृतान्न

********

दत्ता मज देई 

नामाचा प्रकाश 

ध्यानाचे आकाश 

कधीतरी ॥

मग मी गुंतला 

संसारी रमला 

होईन जागला 

परमार्थी ॥

तुझिया प्रेमाचे 

घेता अमृतांन्न 

काय ते तुषांन्न 

आवडेल ॥

वर्णितात संत 

मिटक्या मारत 

गोडवे नि गात 

त्याचे सदा ॥

विक्रांत हातात 

भोग खरकटे 

जगाचे या उष्टे 

फेकलेले ॥

मज वाटे शीण

त्याचा दत्तात्रेया

येऊन सदया 

प्रसाद दे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

चेतना

चेतना

*****

स्मरता भजता 

श्री दत्तप्रभूला 

जगण्यामधला 

अर्थ कळे ॥

उगाच जगती

आणिक जळती

वणव्यात किती 

तृणपाती  ॥

मरण ठेविले

आहेच पुढती

सरणावरती

जाणे कधी॥

मरणा आधीच 

मरण पाहणे

श्रीदत्त कृपेने

व्हावे इही ॥

 

मरण असते 

गाठी सुटणे

त्या पंचभूतांला

स्थळी जाणे ॥

परंतु चेतना 

होता दत्तमय 

अन्य कुठे लय

तिचा घडे॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘