रविवार, १९ सप्टेंबर, २०२१

सजवला देव

सजविला देव
**********

सजवला देव 
बुडवला देव 
केली उठाठेव 
धन बळे॥

ओरड आरत्या 
वाजवल्या झांजा 
केला गाजावाजा 
मंडपाचा ॥

भाकड भावाचा 
आळविला सूर 
दान भरपूर 
गोळा केले ॥

कुठल्या गणांचा
देवा मी रे साथी
सोंगे ही नाचती 
बूणग्यांची 

विक्रांत एकांत
दाटला मनात
गुलाल दारात 
खच पडे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

विचार

विचार
******

एकेक विचार 
केळीचे पदर 
एक एकावर 
बसलेले 

एका आड एक 
किती धडपड 
शेवटी उघड 
काही नाही 

गोडस तिखट 
लपले प्रकट 
सुंदर ओखट
काठोकाठ 

विचारा वाचून 
चालत ना काही 
दुनिया प्रवाही 
जणू काही 

बघता विचार 
थक्कीत हे मन  
असण्या कारण 
नसलेले 

विक्रांता निघाला
नसल्या गावाला 
विचार धारेला 
सोडूनिया 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

शनिवार, १८ सप्टेंबर, २०२१

अस्तित्व आणि मी

अस्तित्व आणि मी
**************

माझ्या असण्याचे आणि 
अस्तित्वाचे
किती अर्थ निघती 
युगोनुयुगे 
तरीही नाही कळत 
चार्वाक सांख्य द्वैताद्वैत 
विशिष्टाद्वैत 
बौद्ध जैन वेदांत 
किती तत्वज्ञान 
किती मतमतांतरे 
माझ्या या मी च्या शोधात 
धुंडाळली मी 
पालथी घातली राने 
वाहिले पुस्तकांचे भार
भरली कपाटे 
ऐकली व्याख्याने 
काढलेल्या नोट्स 
भेटलो संतांना धर्मगुरूंना दीक्षागुरूंना 
केले प्रयोग
जाहली दर्शने 
तथाकथित अनुभूती 
विलक्षण स्वप्नही 
पण या मी चे काठिण्य 
ते तसेच आहे 
हा मी होतो कधी भक्त 
कधी ज्ञानी कधी विरागी 
कधी कवी कधी समाज सेवक 
कळवतो दीनांच्या दुःखाने
हळहळतो रुग्णांच्या पीडेने  
मदतीला धावतो कधी 
राष्ट्रभक्त होतो कधी 
दानशूर होतो 
पण त्या अंतस्थ गाभ्याचे दर्शन 
कधीच होत नाही 
तो मी सदैव विद्यमान असतो 
होय मी वाचली आहेत 
त्रिपुटी द्रष्टा दृश्य दर्शनाची 
ऐकली आहेत प्रवचने कृष्णमूर्तींची 
व्हेन ऑब्झर्वर इज ऑब्झर्व्हड सूत्र असलेली 
आणि मला मान्य करावे लागेल 
की ती अदृश्य चावी 
मला अजूनही सापडलेली नाही 
मी नावाचे कुलूप तोडणारी 
कधी कधी वाटते 
खरेच का ही कुलूप 
असेल अस्तित्वात 
ज्याला मी मी म्हणतो 
ती देहातील इंटिटी 
पेशींचा हा समूह हा आकार 
तो वागवत असलेली ती जाणीव 
कुणास ठाऊक 
पण हे कळेपर्यंत तरी 
हा प्रश्नरूपी सिंदबादचा म्हातारा 
उतरणार नाही पाठीवरुन 
हे नक्की


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

शुक्रवार, १७ सप्टेंबर, २०२१

मोजतोय वर्ष

मोजतोय वर्ष 
**********

मोजतोय वर्ष 
आता सुटायची 
माझ्या जगण्याची 
मीच आता ॥

दिसते आकाश 
इवला प्रकाश 
कळू येई भास
असण्याचा ॥

अन मग मिठी 
देहा अंधाराची 
रात्र काळोखाची 
दीर्घ अशी ॥

असणे नसणे
कुणा न कळते 
तरीही वाहते 
अस्तित्व हे ॥

कशासाठी जीणे
कुणा न ठाऊक 
पोटातली भूक 
जगवते ॥

आकळेना गुन्हा 
शिक्षा आठवेना 
विझलेल्या खुणा
दिवसाच्या ॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

गुरुवार, १६ सप्टेंबर, २०२१

नाही


नाही
*****
भोगात तू नाही 
त्यागातही नाही 
पांघरून "नाही"
लपशी तू ॥

जे जे दावू जाय 
तयाला नकार 
देऊन अपार 
सर्व ठाई ॥

भक्तीचे आकाश 
देऊनी मनाला 
लावतोस लळा
जरी काही ॥

परी दत्ता दिसे 
तोही एक खेळ 
प्राप्तीची सबळ 
अभिलाषा ॥

पेटली जिज्ञासा 
शुद्ध जाणिवेत 
तिज या जगात
वाव नाही ॥

एकट्याचा पथ
एकटीच वाट 
जाणे उतरत
अंतहीन ॥

विक्रांत मागतो 
दत्ता तुझा हात 
रहा अंतरात 
दिशा देत ॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

बुधवार, १५ सप्टेंबर, २०२१

खेळ


खेळ
****::

माझेपण माझ्या
दृष्टित येईना 
कळतोय वारा 
हातात गावेना 

मागचे आठवे 
मन गुंतलेले
सुटते गाठोडे 
गच्च भरलेले 

काय काय करू 
गोळा ते कळेना 
सांडले ते काय 
माझेच होते ना 

बकुळ वेचू का
प्राजक्ताचे सडे 
गुलाब मोगरा
मन होते वेडे 

गंध घाले पिंगा 
दाटे सभोवत
पल्लव मार्दव 
नेतसे ओढत

कधी गमतो हा 
खेळ असे तुझा 
घडविण्या बोध 
दत्ता स्वरूपाचा 

कधी गमतो हा 
व्यर्थ कारभार 
जगण्यास नाही
मुळीच आधार 

जैसा कारागिर  
चुकल्या मुर्तीला 
देतसे लोटून 
पुन्हा त्या मातीला 

तैसे काही व्हावे 
वाटे या घडीला
माती जावी माती
तेज चैतन्याला 


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .


मंगळवार, १४ सप्टेंबर, २०२१

ढगफुटी

ढगफुटी
******

ढग फुटल्या गावाचे
आसू आटले डोळ्यात
मिळे दरड समाधी 
देह मातीच्या वेढ्यात 

अशी करणी कुणाची 
कुणी कुणा सांगायची 
पाप वदुनिया मुखी
काय छाती पिटायाची 

जाते हरवून गाव 
पिढ्या पिढ्या नांदलेले 
जाते हरवून नाव 
पंचक्रोशीत गाजले 

एक फटका काळाचा 
बसे आंधळ्या हाताचा 
जन्म मातीमोल होतो 
काल फुलल्या फुलाचा 

दोष द्यावा का दैवाला 
दोष द्यावा का देवाला 
जीणे माणूस मुंगीचे 
एक तारा तुटलेला 

ऐसे मरण पाहून 
मनी विक्रांत भ्यायला 
पराधीनता जाणून 
खेळ सोडुनिया गेला

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...