चाल सवे दत्ता

चाल सवे दत्ता

**********::

सगुणाची काठी 

मज सोडवेना 

वाट पाउलांना 

सापडेना ॥

निर्गुण आकाश 

मज आकळेना 

पंख गवसेना 

उडायला ॥

निर्ढावलेले मन 

कोडगी वेदना 

दंश साहतांना 

अस्तित्वाचा ॥

वासनांचा जथा 

आहे सोबतीला 

मद्य पाजायला 

देह सुखी ॥

कुठून फुटला 

जिज्ञासा अंकुर 

पाठीवर शूळ 

वाहण्याला ॥

बरं तर मग 

तुला न सुटका 

चाल सवे दत्ता 

विक्रांतच्या ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

आले देव

आले देव

*******:

आले देव आले

गणराय आले 

डोळे हे भरले 

आनंदाने॥१

टाळ खणाणले 

घोष निनादले 

मन सुखावले 

देव आले॥२

 

दुख हरवले

दैन्य विसरले

सुख उधाणले

जग झाले ॥३

आरास मांडली

दिप पाजळली

रांगोळी काढली

कौतुकाने॥४

फुले जमविली 

हार गुंफीयली 

सुंगधे दाटली 

घर दारे ॥५

मोदक शिजले 

लाडू बांधियले 

भातुके मांडले 

किती  एक ॥६

प्रकाश दाटला 

चैतन्य भरला 

हर्ष ओसंडला 

कणोकणी ॥७

विक्रांत गणात 

खेळतो रंगात 

बाप्पा मोरयात 

हरखून ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ .

शून्य पाळणा

शून्य पाळणी

********

हवे पण उद्याचे 

असे ते कालचे 

साठल्या स्मृतीचे 

शिळे अन्न ॥

स्मृतीला स्मृती

जोडूनिया स्मृती 

साखळी चालती 

अनिर्बंध ॥

स्मृतीचा मिडास 

स्पर्शता क्षणाला 

जन्म दे सोन्याला 

मृतमय ॥

नावगावाविन 

वाहू दे जीवन 

नवा उमलुन 

हर क्षण ॥

पाहतो विक्रांत 

हाच एक क्षण 

होऊनिया प्राण 

श्वासातला

परी जातो झनी 

पुन्हा निसटून 

मनी हरवून 

त्याच जुन्या ॥

हरवते बळ ॥

राहण्या सजग

अन् तगमग 

आग होते॥

बाप अवधूत

गालात हसुनि

शुन्याच्या पाळणी

निजवतो ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ .

वेळूचे स्वर

तू नाहीस  

तुझ्या कविताही नाहीत 

ॠतु गेला 

साहजिकच

भ्रमरही निघून गेले 

वेडया वेळूला

आजन्म शापागत

पडलेली छिद्र

त्यातून वाहतो 

कधीतरी चुकार वारा 

अन उमटतात स्वर 

जे जागवतात 

काही वेड्या आठवणी 

पण त्यांच्या कविता 

नाही होत .

तो असतो

नुसताच नाद 

नुसताच हुंकार

जो थांबवतो श्वास 

अन

अपुर्णतेचा विवशतेचा

पराधिनतेचा  निश्वास उमटवून 

हरवतो शुन्यात .

न मागता न बोलावता 

तू आली होतीस 

न सांगता न थांबता 

निघून गेलीस  

तश्याच तुझ्या कविताही 

आता मी त्यांना 

साद घालत नाही 

बोलावत नाही

पण ते वेळूचे स्वर

त्यांनाही थोपवत नाही

*******

ती आपली

एक गोष्ट होती

अन प्रत्येक गोष्टीला 

एक शेवट असतो 

नाहीतर ती गोष्ट 

गोष्ट कशी राहील .

ती रुजते वाढते 

फुलते अन अंती संपते 

पण सरलेली गोष्ट 

मनात घर करून राहते 

अंकुरे विचार

विचार

*****

अंकुरे विचार 

कारणा वाचून 

मनाला देवून

माझेपण ॥

मावळे विचार 

वाहून वाढून 

दुज्याला देऊन 

जन्म एका ॥

सुखाला होकार 

दु:खाला नकार 

आनंदा अपार 

लोभ धरी ॥

आनंद विचार 

नसतो आनंद 

सुखाचा तो कंद 

वेगळाच ॥

घडता पाहणे 

विचारी वाहणे

भेटते जगणे 

कधी कुणा ॥

विचारा वाचून 

निखळ मीपण 

विचारा पाहून 

उरे एक ॥

पुढची कथा 

विचारा वाचून 

आहे रे जाणून 

जाणणारे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ .

चालविले दत्ता

चालविले दत्ता

************

चालविले दत्ता

म्हणून चालतो

थांबविले दत्ता 

म्हणून थांबतो 

घडणे घडते

हरेक क्षण तो

केले मी म्हणतो 

वेडाच असतो

अंकुरले बीज 

मी का शिकविले 

कणसात दाणे

मी का भरियले 

चालू द्या गमजा

चालल्या कोणाच्या 

विक्रांत पाहतो 

सत्तेला दत्ताच्या 

आता माझे काय 

आणिक कशाला

पडून राहतो

दत्ताच्या पायाला

कवितेसाठी कविता

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ .

बेड रिडन

बेड रिडन 

*********

दहा वर्ष 

बिछान्याला खिळलेली

बेडसोर अन मॅगेट्सनी भरलेली 

आई 

जेव्हा त्याने हॉस्पिटलमध्ये आणली 

अस्पष्ट अडखळत 

तो म्हणाला काही 

मला तिला घरी न्यायची नाही 

खंगून खंगून वृद्धत्वाने 

आजाराने 

दुर्लक्ष केल्याने 

ती ग्लानीत गेलेली 

मलमूत्र खाणेपिणे 

या पार झालेली 

फक्त हालचाल सापळ्याची 

वर खाली होणारी 

खूण  जिवंतपणाची 

तेवढीच उरलेली 

चार दिवस नळ्या घालून 

तरीही ती जगली 

हाताबाहेरची केस 

तरी बराच काळ टिकली 

विझत विझत तिच्याही  

नकळत मग निमाली 

अधून मधून येणारा तो 

बोलावून आला 

दुःख त्रागा सुटका 

चेहऱ्यावर नसलेला 

तिथूनच ते मुटकुळे

स्मशानात घेऊन गेला 

अन प्रतिक्षेतील नव्या रुग्णासाठी 

बेड साफ होऊ लागला

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ .