भरदुपारी

भरदुपारी

*************

भरदुपारी त्या उन्हात

आलीस तू सावली होत

सुखावले तनमन माझे 

झाली सुमनांची बरसात 

तापलेल्या तव गालावर

होते कमलदळांचे सरोवर 

घनगर्द कुटिल आभाळ

उतरलेले अन भालावर 

शब्द आले तव वाऱ्यावर 

होत एक शीतल लहर 

वीज नजरेतील तुझ्या

गेली माझ्या आरपार

अशीच येत जा तू कधी 

सखी होत माझी दुपार 

वाळवंटी माणसांच्या या 

देत मजला हिरवा आधार 

© डॉ..विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

गजानन शेगावीचा

गजानन शेगावीचा 

********************

शरणागत भक्तां

देई कृपादान

देव गजानन

शेगावीचा ॥

भक्त जो भक्तांचा 
योगी योगीयांचा 

विदेही ज्ञानाचा 

अवतार ॥

करुणा सागर

आर्तासी आधार

जाहली साकार’  

कृपा जणू ॥

भक्त संकटात

रक्षिले अपार

ग्रंथांचा आधार

देऊनिया ॥

किती सावरले

किती सांभाळले

किती आवरले

मरतांना  ॥

किती एक जना

पोटाशी लाविले

पुत्र पौत्र दिले

कृपादान ॥

दूर आधी व्याधी

केली येता दारी

भक्तीची पायरी

दाऊनियां ॥

विक्रांत ओळखी

खूण अंतरीची

मूर्त श्री दत्तांची

गजानन  ॥

 डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

००००००

भारी माझा दत्त गं

भारी  माझा दत्त गं

************

कळी काळाला भारी 

भारी  माझा दत्त गं ॥धृ ॥

रुसलेल्या ओटीत 

भरतो आनंद गं

वाढवितो गोकुळ

कृष्ण अंगणात गं ॥

सांभाळतो कळीला

ऊन पावसात गं

थांबावितो अवकाळा

हाती शुल घेत गं  ॥

इडा पीडा भूतबाधा  

बुडे कृष्णाईत गं

कुण्या पुण्याईने ये

माझ्या पदरात गं ॥

आला अवचित हा

सखा जीवलग गं

हरखतो विक्रांत

पाहून कौतुक गं ॥

 डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

००००००

दत्त द्या रे

दत्त द्या रे

कुणी

दत्त द्या रे

मज

दत्त द्यारे

प्रभू

दत्त   द्या रे ॥

पदी प्राण मी

अर्पीन तया

जो दाविन

प्रभू पदाला 

जन्मोजन्मी

चाकर होईन

सदैव राहीन

त्या दाराला 

ते भाग्याचे

क्षण मनोहर

हृदयी धरीन

त्या रुपाला 

पंचप्राण ही

ओवाळून मी

हरवून जाईन

अस्तित्वाला 

हे शब्दांचे

नसे गुंफणे

भाव रे मी

त्यात ओतला

भेटीची ही

आर्त माझी    

कधी फळेल   

ठाव न मजला

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

०००००

ती गेली

ती गेली

*****

चार तापाची साथ ही सुटली

क्षणात सुटली

सौख्य सारी

आताच भेटली गमते मजला 

आताच फुलला

होता ऋतु

तव गजर्‍याचा गंध अजून तो 

बघ दरवळतो

कणोकणी

तीच सळसळ तव पदरांची 

गृह चैतन्याची

साक्ष असे 

आणि किणकिण देही भरली 

चुड्या मधली

रुंजी घालते 

येईल हाक अहो म्हणूनी

अवचित कानी

सदा वाटते 

कुठे न गेलीस कधी न सांगता 

मग हे आता

घडे कसे

सोबत सदैव हवी तुला ना 

मग सांगना

काय झाले 

गेलीस ते ही तू खरे ना वाटते 

स्मरतो जरी ते

भ्रम वाटे 

तुझ्या वाचून इथले जगणे 

उगाच वाहने

देह जणू

हातात हात तुझा राहावा 

सवेची यावा

जन्म पुन्हा 

ऋणानुबंध हे कधी न मिटावे  

सदैव पहावे

मी  तुजला

एकच सखये हे होते मागणे 

तुजला घडणे

जाणे असे 

तुझ्याविना मज कसले राहणे
जुनेच दुखणे
तू ते जाणे

थांब जरासी त्या दारावरती

पावुल काढती

घेतो मी ही

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे http://kavitesathikavita.blogspot.in

राम होई

राम होई

******

अमूर्ताचा गाभा

प्रेमाचिया ओघा

भक्तांचिया लोभा

राम होई ॥

शब्दातीत सत्य

मनाच्या अतित

दिसण्या किंचित

राम होई ॥

निर्गुणाचे शून्य

आकार लेवून

सगुणी सजून

राम होई ॥

इंद्रियावगम्य

प्रज्ञा प्रावरण

प्रेमाला भुलून

राम होई ॥

विश्वाचे कारण

विश्वाला व्यापून

उरे शब्द दोन

राम होई ॥

लौकिका सोडून

जाणीवी जगून

विक्रांतचे स्वप्न

राम होई॥

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

।०००००