शुक्रवार, ६ सप्टेंबर, २०१३

एक कविता तुझ्यासाठी





एक कविता तुझ्यासाठी

मी कधी लिहिली होती

जी न कधी तुजला परि

मी दाखवली होती  

तसे कवितेत माझ्या
नवे असे काही नाही

तीच प्रीती तेच झुरणे 

कळ्या फुले देणे काही

आता या कवितेला
तसा काही अर्थ नाही

तुझ्या जगात मी अन

माझ्या जगात तू नाही

कळत नाही तरी का
हि कविता जपतोय मी

वेडेपणाला हसतोय माझ्या
का आत कुठे रडतोय मी


विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

गुरुवार, ५ सप्टेंबर, २०१३

प्रेम भेटता



जर तुला कधी कुठे
प्रेम असेच भेटले
अंगणात हिमशुभ्र
छान चांदणे पडले

आनंदाने नृत्य कर
दोन्ही हात उंचावून
प्रेमाचे संगीत अन
वाहू देत रक्तातून

खरे वा खोटे असेल
थोडीशी भीती वाटेल
पाण्यात पडल्याविना
कोण तरणे शिकेल ?

डोळ्यात त्याच्या पाहता   
तुला सार ते कळेल
आणि तुझ्या मनामध्ये
एक गुलाब फुलेल

तो गुलाब उगाचच
सुकून देवू नकोस  
हाक येता कानावर
हिशोब करू नकोस  

 डॉ विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/



बुधवार, ४ सप्टेंबर, २०१३

नील कल्लोळी .






काल घरी संध्याकाळी

आला तो वनमाळी

लगट त्याने करता  

भुलले भोळी बाई



करू नये ते केले मी

निळ्या मिठीत गेले ग

कसे सांगू सखे आता

मी न ती उरले



माहित होते तरीही

जाळ्यात मी पडले

निळ्या निळ्या आकाशात

निळे पाखरू झाले



निळेपणी झपाटले

विश्वनिळे झाले

झोप निळी जाग निळी

स्वप्न हि निळे निळे ग



तू हि निळी दिसे मज  

मीही केवळ निळी

निळे झाले बोल गेले

भान नील कल्लोळी



विक्रांत प्रभाकर              

http://kavitesathikavita.blogspot.in/


सोमवार, २ सप्टेंबर, २०१३

थँक्यू मुल्ला नसरुद्दिन



भेटता तू आनंदाने
जीवन गेले भरून
हसतांना तुजसवे
पीसच गेलो होवून

तुझ्यासम विलक्षण
मी न पहिला अजून
तुला माहित अवघे                                      
काही माहित नसून

अजब तुझ्या तर्काने
मनी विस्फोट होवून
उकळ्यांनी गदगद
जीवही गेला थकून

हसत होतो तुजला
गप्पा तुझ्या ऐकून
पाहत होतो स्वत:ला
तुला आरसा करून

नात्याविन एक नात
गेले तुजशी जडून
परम मित्र झालास तू
थँक्यू मुल्ला नसरुद्दिन

विक्रांत प्रभाकर              

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

शनिवार, ३१ ऑगस्ट, २०१३

हसता मी





हसता मी तू हसावे 
अशी अपेक्षा नव्हती
काय करू समोर तू
अन हाती फुले होती

मध्यरात्री प्रकाशाची
पालखी निघाली होती
वाहण्याची खांद्यावरी
भोयास सक्ती नव्हती

हा भाव जीवास होता
संपेल प्रतीक्षा खोटी
कळले तया कधी ना
ती कधी येणार नव्हती

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/


माझ्या स्वर्गवासी सासऱ्याना ...




पपा ,
तुमचं हसणं बोलणं चालणं
सारं एकमेव होतं
प्रत्येकाचं त्यावर
वेगवेगळ मत होतं
पण खरच सांगतो
तुमचं जगणं मस्त
जीवन रसिकासारख होतं
एक विलक्षण
फकिरी कलंदरपणा
तुमच्यामध्ये भिनला होता
जणू तुमच्या सोडलेल्या
सिगारेटचा बेपर्वा बिनधास्तपणा
तुमच्यात घट्ट राहिला होता
तुम्ही मला कळला होता
असे मी म्हणत नाही
पण तुमच्यावर प्रेम
न करायचं एकही कारण 
मला सापडत नाही
खरतर ,
तुमची दुनिया वेगळी होती
त्या दुनियेत तुम्ही होता
शहेनशहा
त्या जगात इतरांची दखल
तुम्हाला आवडत नव्हती
दखल देणारी माणसं
आणि परिस्थिती जणू
तुम्ही जाणीव पूर्वक
दूर ठेवली होती
या जगात वावरतांना हि
जाणवायचा कधी लधी
तुमचा बेहिशोबी दिलदारपणा
अगदी सम्राटा सारखा
त्याला नसायच अपील
कधीही कुणाचही
अन झालेली अपील
फेटाळली जाणार
हा अलिखित कायदा .
काहीही असो 
हे कलंदर फकीरा
हे दिलदार सम्राटा
प्रिय पपा तुमच्या
मस्त जगण्याला
माझा हा मुजरा

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

नर्मदेच्या काठावर

नर्मदेच्या तीरावर  ************ रस्त्याच्या घड्याळावर पायाचे काटे चालतात अंतर हीच वेळ असते असा प्रवास चाले सतत  कधी भेटतो तीर सु...