बांद्रा स्टेशन बाहेर.....

माणसांची गर्दी
भोंगातील आवाज   
श्रद्धेने रस्त्यावर

चाललेले नमाज
रंग बिरंगी डिश
ठेवलेल्या सजून 
गरम मसाल्यांचे
गंधीत वातावरण
कडक बंदोबस्त
सावध खाकीधारी
इवल्या शेरवानीत
मुले गोरी गोरी
हिरव्या पताका
सुरमी नजरा
कर्मठ गंभीर
अल्ला हू चा नारा  
नवे कोरे बुरखे 
उत्साहाने भरले
बाजरी गढलेले
हात मेहंदी सजले
आलो मज वाटे
दुसऱ्या जगात
बसलो अवघे
कौतुकाने पाहत

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

हजारो कविता या इथे

हजारो कविता या इथे
आंतरजालावरील महासागरात
रोज रोज पडत असतात
काही सुमार असतात
काही अफाट असतात
कधी यमक वृतात
कधी मुक्त छंदात
आपल्या अस्तित्वासाठी 
धडपडत असतात
या गतिमान प्रवाहात
जेव्हा मी सोडतो
माझ्या कवितेची
कागदी होडी 
तेव्हा मला माहित असते
ती थोडावेळ तरंगणार
हेलकावे खाणार
अन अखेरीस वाहून जाणार
इतर हजारो कवितेगत
मन क्षणभर दु:खी होते
पण लगेच लक्षात येते
या होडीला वा त्या होडीला
अर्थ नाही कशाला
महत्व आहे ते फक्त
होडी सोडण्याला
ती वाहणारी हलणारी
अन हळूच बुडणारी
होडी पाहण्यात
जो आनंद असतो
तोच कवितेचे कारण
आणि परिमाण असतो

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कौर सिस्टर .

कौर सिस्टर .

ती सदैव सज्ज येथे

हाती घेवून ईमान आहे |

जीभ नव्हे तिची ती  

तेज अकाल कृपाण आहे |

नानकांचे प्रेम ती

गोविदांचा बाण आहे |

रुग्णांसाठी माय मवाळ

आळश्यासाठी सैतान आहे |

आत बाहेर काहीच नाही

स्वच्छ आरश्या समान आहे |

हि इतर कोण असणार

कौर माझी बहिण आहे  |

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

रानच्या वाटेनी

झुळझुळ झरा

मंजुळ सुरांनी

गातो मोकळी

निसर्ग गाणी 

सुंदर पाखरे

गुंजन करुनी

अनोखे राग

देती उधळूनी 

पाऊल वाटांना

रान वेलींनी

केल्या सजुनी

फुलांच्या कमानी 

कुठल्या वारुळा

जाता जवळुनी

गेले चैतन्य

वेगे सळसळूनी

रानच्या वाटेनी

नजर भारुनी

हिरवी होवुनी

गेली निवूनी |

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

तुझीच मिठी

पुनवेच्या राती

सागरा भरती

ओठावर दाटली

उधान मस्ती |

रोमरोमी माझ्या

ओसंडे प्रीती

व्याकूळ काया

तुझ्याच साठी |

चांद भारल्या

सागरा काठी

दाटावी माझ्यात

तुझीच मिठी |

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/