लग्नाची गोष्ट

नवीन लग्न झाल्यावर

सुख येते अंगावर

सुखाच्या लाटेवर

दिवस जातात भरभर .

हळू हळू सुखाची

नशा जाते उतरत

बारीक सारीक गोष्टी

मग राहतात खुपत .

वडीलधाऱ्यांनी दिलेला

मंत्र तडजोड आठवत

आवडी निवडीस जातो

थोडी मुरड घालत .

गुणदोषां सकट

संसार चालतो ओढत

मुलाबाळात कामात

वर्ष जातात उलटत .

एक दिवस अचानक

मुलं  मोठी होतात

एकटेच आहोत आपण

येते आणि ध्यानात .

ज्याला प्रेम मानलं होत   

ते काही वेगळच होत

तडजोडी मग साऱ्या

वाटू लागते फरफट .

अश्यावेळी काय करावे

कुणासाठी जगावे

सार सार सोडून दयावे

का दिवस रेटत जगावे .

एका कडेलोटावर

येवून जीवन उभे राहते

निर्णय काही घेतला तरी

हार हि आपलीच असते .

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

ll नर्मदा ll

रेवा तीरावर l संपावे जीवन

पापाचे क्षालन l व्हावे सा-या ll १ ll

नर्मदा हरच्या l घोषात चालून

दयावी उडवून l भवचिंता ll २ ll

तप:पूत मन l तप:पूत तन

अवघे होवून l जावे तेथे ll ३ ll

माईच्या प्रेमाने l भिजुनिया चिंब

पात्रातील थेंब l तिच्या व्हावे ll ४ ll

सोडुनिया भिती l काळजी उद्याची

जगावी रोजची  l सुख दु:ख ll ५ ll

तीरावर उभे l संतांचे आशीष
तयाने जीवास l मार्ग लाभ ll ६ ll

कितीदा ऐकली l माईची ती माया  

जीव तिच्या पाया l जडलासे ll ७ ll

साद घालतसे l युगे युगे वाहे

चल लवलाहे l आता तिथे ll ८ ll

जावे परीक्रमे l तिये दर्शनासी

उतावळी ऐसी l होय मना ll ९ ll

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

चित्र

हलके हळवे

धूसर धुकट

चित्र उमटते

पुसट पुसट .

 

चित्र लडिवाळ

मधाळ लाजरे

चित्र नखरेल

नाजूक नाचरे .

 

चित्र थिरकते

लयीत फिरते  

चित्र मनातील

गझल बोलते .

 

कधी उन्हातील

ओले रिमझिम

कधी जलातील   

शारद चमचम .

 

कधी श्वासातील

धगधग उष्ण

कधी वेळूतील

तगमग कृष्ण .

 

प्रियतम तरी

जाते निसटत

रंग नभातील

डोही हरवत .

विक्रांत प्रभाकर

https://kavitesathikavita.blogspot.com /

दु:खाने चिंब भिजलेली ...

दु:खाने चिंब भिजलेली

कविता वाचतांना  

दु:खाने कदमदलेले जीवन

ओढत चालतांना

किती आधार वाटतो मला

त्या शब्दांचा

शब्द सांगतात मला

दु:खाचे चिरंतन सत्य

मानवी जीवनाचे अटळ प्रारब्ध

आणि माझी व्यथा होते

साऱ्या मानव जातीची

माझ्या दु:खातील मीपण

जाते वितळून

मग मी वेगळा होवून ,

सारे दु:ख खिशात ठेवून

थोपटतो त्याला असू देत म्हणून

आणि मानतो आभार

दु:खाच्या प्रत्येक कवितेचे

वेदनेची फुले वेचणाऱ्या

प्रत्येक कवीचे

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

विदेही प्रीत

प्रवासात दूरच्या त्या
बाजूस होती माझ्या तू
स्पर्श सारे तुझे मग
देही माझ्या आले उतू ;

म्हटलो तुला रस्ता हा
नच संपवा कधीही 
हसली नुसतीच तू
नच समजुनी काही ;

थरथरत हिवाने
मजला बिलगलीस
सहज किती माझ्या
देहात वीज झालीस ;

मुक्त केस तुझे होते
भोवती गंध भारले
यौवनाचा वृक्ष देही
पान पान थरारले ;

तुला परी त्याची मुळी
जाणीव नव्हती काही
तुझी अबोध भावना
मग आली माझ्या देही ;

शुभ्र चंद्र पौर्णीमेचा
रिक्त सारे आभाळही
विसरुनी वादळास
प्रीत ही झाली विदेही  ;

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

काजव्यांची दिवाळी

 

तझ्या हाती काजवे ,
हळुवार देत होतो ;
हात तुझा हाती माझ्या ,
हलकेच घेत होतो ;

तो स्पर्श तुझा नवखा,
जणू की मागत होतो ;
चांदण्याच्या मोहराने,
देहात फुलत होतो ;

निरागस हासत तू ,
सारेच हाती घेतले ;
उजळल्या डोळी तुझ्या ,
मग मीच गात होतो;

घेवूनी क्षणात पुन्हा ,
तू तया सोडून दिले ;
काजव्यांची दिवाळी ती,
मीच उजळत होतो ;

विक्रांत प्रभाकर 

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

माझ्या तुकोबाचे

माझ्या तुकोबाचे l बोल करुणेचे

भरले दयेचे l कृष्णमेघ ll १ ll

शब्दो शब्दी असे l शुद्ध कळकळ l

व्हावेत सकळ l सुखी इथे ll २ ll

तिथे मुळी नाही l कसला पडदा l

आरसा नागडा l  मना दावी ll ३ ll

मुक्तीचे मौतीक l प्रत्येक शब्दात l

देई फुकटात l आल्या गेल्या ll ४ ll

परी जपूनिया l ठेवी हृदयात l

तोच भाग्यवंत l भक्त सखा ll ५ ll

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/