बुधवार, २६ मार्च, २०२५

सुटू नये

सुटू नये
******
सुटू नये देवा कधी तुझे नाव 
जगाचा हवाव सुटू दे रे ॥

इथे जे मिळते सदा हरवते 
उरात टोचते सर्वकाळ ॥

करावी ती होते व्यर्थ उठाठेव 
सुखाचा अभाव असलेली ॥

येतो जातो वारा झरे पावसाळा 
स्थिर त्या अचळा क्षिती नाही ॥

तैसे सुख दुःखी कर माझे मन 
तुझिया वाचून अन्य नको ॥

विक्रांत जगता बहु कंटाळला 
येऊन बसला दारी तुझ्या ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, २५ मार्च, २०२५

बधिरता

बधिरता
****
कळत नाही विषण्णता मरणाची 
कशी विसरतो माणूस  
लगेचच
बाहेर पडता पडता
फाटकातून स्मशान भुमीच्या

सुरु होतात त्याच वार्ता नेहमीच्या
घरादाराच्या ऑफिसच्या  
पार्टीच्या पिकनिकच्या 
तर कुणी विचारतो एकमेकांना
जागा बसायच्या 
त्या गेलेल्या व्यक्ती प्रति
आदर असूनही 
ही अशी अवतरणारी 
हि उदासीन बधीरता
खरी आहे की खोटी आहे 
मला कधीच कळले नाही

हि स्थितप्रज्ञता नाही हे तर निश्र्चित कळते 
तर मग काय कारण मीमांसा असावी याची

कदाचित अज्ञाताचा दारावर 
डोके आपटून आलेली 
उद्दिग्न कठीणता
वा भोगात लोभात विखुरलेली 
बहिर्गामी मानसिकता .
का एक व्यवहारीक 
सामाजिक इतिकर्तव्यता 

खर तर ते  आपले 
शेवटचे प्रस्थान स्थळ पाहून 
व्हावे अंतर्मुख पुन: पुन्हा 
अर्थ जीवनाचा शोधावा पुन्हा 
ही क्रिया घडून येते आपसूक 
कुणी त्याला म्हणतात 
स्मशान वैराग्यही 
जे टिकते 
काही तास दिवस ही
पण  जर ते आले नाही तर
संवेदनशीलताच्या अध:पतनाचा
गंभीर प्रश्न उभा राहतो .
या समाजापुढे माणसापुढे 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


सोमवार, २४ मार्च, २०२५

स्पर्श

स्पर्श
****
एक शब्द प्रिय मधु ओठातला 
गवतावरती दवबिंदू झाला 
जीवनाचे गाणे अर्थ भरलेला 
साऱ्या माळराना स्वप्न देत गेला ॥

एक स्पर्श मृदू निळ्या पावलाचा 
पाऊलवाटेला स्वर्ग भास झाला 
एक नवेपणा पुन्हा ये मातीला 
खोल कातळाला पाझर फुटला ॥

एक सूर भिडे दूर आकाशाला 
गजबजे उर धुंदी कल्लोळाला 
कुठले हे तप आले रे फळाला 
आनंद भेटला जणू उधानाला ॥

गंध चंदनाचा केशर भिनला 
दाही दिशातून कोंदून भरला
स्वप्न गोकुळाचे पडे मथुरेला 
व्याकुळ दिठीत प्राण आसावला ॥

अंतरी कुठल्या स्मरणाची माला 
पट जणू काही मनी उघडला 
पाहता पाहता पाणी आले डोळा 
मंद परिमळ वेढून राहिला ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

श्रद्धा

श्रद्धा
****
मुक्काम तर नक्की येईल 
चालणे थांबू नये कधीच 
पाय दुखतील खूपतील 
रडणे घडू नये कधीच ॥१
वाटा नागमोडी वळणाच्या 
वाटा उंच चढउताराच्या 
होईल त्रास चालण्याचा 
चिडणे घडू नये कधीच ॥२
भेटतील साधू सज्जनही 
भेटतील खट लुटेरे ही
देतील कुणी वा सर्वस्वही
बंधन घडू नये कधीच ॥३
मंत्र सदोदित चालण्याचा 
तुझ्या अन् माझ्या जीवनाचा 
माय शिकवते पुन्हा पुन्हा 
अरे विसरू नये कधीच ॥४
संकटे येथील अचानक 
घटना घडतील थरारक 
दृढ विश्वास परी तो एक 
श्रद्धा सुटू नये कधीच ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, २२ मार्च, २०२५

दरवळ उपक्रमासाठी

दरवळ (उपक्रमासाठी )
******************
तो दरवळ तुझ्या स्मृतीचा 
असतो वाहत माझ्या सभोवत 
तुझ्या सहवासातील ते इवले क्षण 
राहतात माझ्या मनी झंकारत 

आता तर तू हाकेच्या पलीकडे 
करून बंदिस्त स्वतःला दुसऱ्या जगात 
आणि माझे असणे जगरहाटी 
चाललेय त्याच त्याच आवर्तनात 

भेटशील तू कधी वा न भेटशील 
धरणात तुझ्या तू बंद  राहशील 
पण हा दरवळ पूरे आहे मला 
माझी उरलेली वाट चालायला 

तो पाऊस तेव्हा कोसळलेला 
तो वसंत तेव्हा फुललेला 
वसतो आहे माझ्या रंध्रा रंध्रात 
अन् मी आहे त्यांना धन्यवाद देत

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, २१ मार्च, २०२५

शिकार

शिकार
*****
शब्द चांदण्याचे 
भूल पाडतात 
नेती आडरानी 
चकवा देतात  १

स्पर्श तरंग ते  
सुख वर्षतात 
भोवरे होवून 
तळाशी नेतात २

डोळे लकाकत  
खोल घुसतात 
जग तोडोनिया 
वेदना देतात ३

स्मित सुमनाचे 
वाट मोडतात 
वणवा जीवना 
आग लावतात ४

अगा अवघे हे 
पारधीचे गाणे 
भुलता हरीण 
प्राण पडे देणे ५

दिसे दूरवर 
अमृताचे तळे 
धाव धावूनिया 
मृगजळ मिळे ६

असे हा जिहाद
खुळ्या प्रेमासाठी 
बाण  मखमली 
शिकार शेवटी  ७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, २० मार्च, २०२५

शल्य

शल्य
****
पुन्हा पुन्हा तुझे गाणे मनात या उमटते
त्याचं शब्दी त्याच वृत्ती पुन:पुन्हा जन्म घेते ॥ 

पुन्हा पुन्हा तीच वाट मज नागमोडी दिसे 
तीच तुझी पडछाया तेच येणे पुन्हा भासे ॥

तुझ्याविना जीवन हे चाले नीट नेटकेसे 
घरदार संसार हा सारे काही ठीक असे ॥

माळेतील मणी जणू ओवलेले एकसरी
हरवला कोणी जरी नवा तया जागेवरी ॥

परी दोर जाणतोच कोण कुठे निसटले 
मौन त्याची गाठ घट्ट शल्य असे झाकलेले ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ ..

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...