बस थांब्यावर

थांब्यावर

*******

एक दिवस अचानक ती

हायवेच्या बस थांब्यावर 

दिसली मला उभी रस्त्यावर

 घेऊन बॅग खांद्यावर 

थोडी  दिसत होतीअस्वस्थ 

बेचैनीही होती चेहऱ्यावर 

पुन्हा पुन्हा तिची नजर 

जात होती घड्याळावर

काही क्षण मनात भिरभिर 

थांबावे की जावे पुढे 

काय म्हणावे काय सांगावे

कळल्या वाचून द्विधा मी होवून

परंतु का न कळे

 पाय नाहीच पडले ब्रेकवर 

अन हात राहिले एक्सीलेटरवर 

गतीवर त्या होऊन स्वार 

गेलो थोडा मी दूरवर 

मग  डाव्या बाजूचा मिरर 

पाहणे टाळीत गाडी हाकीत

तसाच आपल्या ड्युटीवर

किती छान ती दिसते अजून

 ड्रेस सेन्स नसल्या वाचून

 केस तसेच पिंगट काळे 

चष्म्या मागील घारे डोळे

 पण लाली हसऱ्या गाली 

थोडी फिकट होती झाली 

गेले होते धागे सुटून

गाठी काही बसल्या वाचून  

जखमाही गेलेल्या भरून 

व्रणही ते केव्हाच मिटून 

कथा सुरू झाल्या वाचून 

गोष्ट गेली होती संपून

पण तरीही दुसऱ्या दिवशी 

त्या थांब्यावर

का गाडीची गती मंदावली 

खुळी नजर जरा विखुरली 

हातालाही कळले नाही 

पायालाही कळले नाही 

उरी श्वास  का जडावले 

मनाला या वळले नाही .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

व्यापूनिया

व्यापूनिया

********

व्यापूनिया जीवनाला

तू अशी राहिली आहेस 

मज चिंब चिंब करणारा 

तू आषाढ झाली आहेस ॥

आयुष्याचे गणित मज

कधीच कळले नाही

वजाबाकीत प्राक्तनाच्या 

तू नशीब झालीआहेस ॥

आकडे बदलती दिवसाचे 

पण सूत्र बदलत नाही 

तीच होऊन सांज सकाळ 

तू मनात ठसली आहेस ॥

येतात ऋतू नि जातात

रंग नभाचे बदलतात 

स्मृतीमध्ये घन मेघांच्या 

तू चंद्रकोर झाली आहेस ॥

किती भेटले मित्र मैत्रिणी 

आठवतात कधी कुणी 

मनी कायम रुणझुणती

तू गुणगुण झाली आहेस ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

आत्मभान

आत्मभान

********

आत्मभान यावे ।हृदयी ठरावे ।

चित्तात वसावे ।अनुभवे।।

हीच तळमळ ।लागली जीवाला ।

म्हणुनी धावला ।जीवराव।।

परी ठायी ठायी।लागली वळणे

सुखाचे छळणे।लाघवी ते।।

जीवन हा योग।कळल्यावाचूनी।

गुह्य उघडुनी।कोण दावी।।

*****

 डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

म्हातारपण

म्हातारपण

********

स्वीकारून आपले म्हातारपण 

उतरावी आपण आपली उतरण .

आधी चढ मग उतार

हा जगताचा आहे नियम 

सूर्य सुद्धा त्याला अपवाद नाही

सांज होतात बुडून जाई

पाय थकलेले असतात 

सांधे गंजलेले असतात 

त्रास तर होणारच .

तोही सोसायचा असतो .

उरलेला मार्ग पार करायचा असतो

रस्ता तर रडत कुरकुरत ही 

पार करता येतो 

हसत खेळत गप्पा मारत ही

पार करता येतो .

कधी  कुठला मुक्काम शेवटचा

कुणालाही माहित नसतो

किती उरलेत श्वास कुणाचे 

कुणीही जाणत नसतो

पण त्याची पर्वा का करावी

दौलत या क्षणाची का न लुटावी

गाथा गीता ज्ञानेश्वरी भागवत 

नाही तुम्हाला आवडत 

तरी नाही हरकत 

मित्र-मैत्रिणी निसर्ग पुस्तक 

यात राहावेसे वाटते रंगत 

अहो अध्यात्मही काही  

वेगळे नाही सांगत

ज्यात निर्भळ आनंद वाटतो 

ज्यात निर्मळ आनंद जन्मतो 

तेच फक्त करा

कारण आनंद हीच जीवनाची 

खरीखुरी अभिव्यक्ती असते

चढणे उतरणे संपणे ही तर 

कालचक्राची अपरिहार्यता असते .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुमाय

गुरुमाय

******

श्रीगुरु माऊली काय मागु तुला 

नुरे मागायला काही इथे ॥१

इतुके भातुके दिले खावयाला .

जीव हा भरला आता इथे ॥२

सरले खेळणे हसणे रडणे 

जगी हरवणे पुरे झाले ॥३

रंगुनी खेळात पथ विसरलो 

घर हरवलो कुठे जावे ॥४

तुझिया मिठीची आता ये आठव 

जीव घेई धाव तुझ्याकडे ॥५

येऊनिया माय घेई कडेवरी 

नेई मज घरी आपुलिया ॥६

तुझिया प्रेमाचा भरव गे घास 

सोहम सुग्रास मज लागी ॥७

मज लागो निज तुझ्या मांडीवरी 

दुनिया ही सारी होत शून्य ॥८

 🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

कृपा

कृपा

****

तुझिया कृपेने तुझ्या दारी आलो 

दास मी जाहलो देवराया ॥१

कृपेच्या संकटे झाली तळमळ 

कळू आले बळ माझे मला ॥२

हरवला गर्व सरे अहंभाव 

तुजविण ठाव अन्य नाही ॥३

दिसे चालता मी तूच चालविता 

रक्षिता पोशिता सर्वकाळ ॥४

आता दत्तात्रेया आळी पुरवावी 

नयना घडावी भेट तुझी ॥५

तुझिया मायेचा घडूनिया अंत 

रहावा विक्रांत स्वरूपात ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

वेडापीर

वेडापीर .

******

तो अंधार घेऊनी गाठी 

वाहतो दुस्वास पाठी ॥

चुकतो प्रत्येक आचार 

तुटतो प्रत्येक विचार ॥

कळण्याची गती नाही 

सारासार मती नाही ॥

गुण खोटे दोन चार 

अवगुण अपरंपार ॥

काय बोले तमा नाही

मनी थोडी क्षमा नाही ॥

वेडेपणा कणोकणी   

धूर्तपणा पांघरूनी ॥

देवा ऐसे वेडे पीर

देसी एक एकावर ॥

किती तया सांभाळावे

दूर किती नि ठेवावे ॥

दे तया शहाणपण 

शांत सहज जीवन ॥

गांजलेले बाकी जण 

घेऊ दे श्वास सुखानं ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️