दत्त स्वरूप

दत्त स्वरूप

**********

अद्भुत विराट असे दत्त रूप 

तयाचे स्वरूप कोणा कळे ॥१

असून निर्गुण भासतो सगुण 

होऊन अधीन भक्ताचिया  ॥२

तयाच्या संकल्पे विश्व जन्म घेई

लयासी ही जाई क्षणार्धात ॥३

लिहिण्या दे बळ शब्दांचा हा खेळ 

विक्रांत केवळ निमित्तच ॥४

अगा प्रेम राशी सर्व गुणविधी 

ज्ञाना तू अवधी दयाघना ॥५

करी मी स्तवन तुझिया कृपेनी

सुमने वेचूनी तुच दिली ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

माय

नर्मदा माई 

*****

जरी जाणतो मी तुझा आहे माई 

जन्म तुझ्या पायी  वाहायाचा ॥

तीच ती पाऊले तोच तो किनारा 

माझिया अंतरा भिजलेला ॥

पण काय असे वेळ ठरलेली 

रेष ओढलेली अदृश्याची ॥

उकळून भाव माझिया जीवाचा 

दाटल्या हाकेचा घोष व्हावा ॥

तुटू दे प्रारब्ध हटू दे अदृश्य 

जीवनाचे लक्ष साध्य होवो ॥

घेई बोलावून तुझिया कुशीत 

कृतार्थ करीत जन्म माझा ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

 

वादळ

वादळ

*******

होय डमडम भरल्या नभात

क्षणोक्षणी पिशी वीज चकाकत 

भरले वादळ लाटा आकाशात 

नव्या नाविकाची होय होलपट

कोण सांभाळतो कुणास कळेना 

वेढून काळोख अवघ्या दिशांना

कुठे.दूरवर दिसतो किरण

असावा भास का जीवन तारण 

काळ हिशोब हा कुणा रे कळला 

हातात क्षण हा आला का गेला

  

खोल खोल असे तळ तो अतळ 

 निस्पंद निष्क्रीय अस्तित्व केवळ

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

स्वामी गजानन

स्वामी गजानना 

*************

दत्त अवधूता स्वामी गजानना 

करीसी करुणा भक्तावरी ॥१

देसी भजकांना मनातील सारे 

सौख्याची ती द्वारे उघडशी ॥२

परि भक्ती उणा उभा मी अंगणा 

तुज मागतांना लाज वाटे  ॥३

असुनी जन्माचा भणंग भिकारी 

तुझे पाय शिरी मागतो मी ॥४

केल्याविन पूजा स्मरण नमन 

स्वानंद भुवन मागतो मी ॥५

केल्याविना ग्रंथ तव पारायण 

भक्तीचे जीवन मागतो मी ॥६

देही मिरवतो संसार बंधन 

मुक्तीचे मागणं मागतो मी ॥७

दत्त माझा नाथ तो तू अवधूत 

असे भेदातीत स्वरूप हे ॥८

म्हणूनिया काही प्रेम हक्क सांगे 

तुज लागी मागे प्रेम तुझे ॥९

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

तथ्य

तथ्य

****

थांबलेला श्वास विरलेला स्वेद 

जगताचा भेद मावळला ॥१

कागदाची गत जैसी वादळात 

तसे रे अस्तित्व हरवले ॥२

पेल्यातला रंग सांडावा नदीत

तैसे समग्रात मन जाई ॥३

कणकण जणू होतं विघटीत 

देहाचे गणित कळू ये ना ॥४

सारे अट्टाहास उगा असण्याचे 

आजचे उद्याचे व्यर्थ झाले ll ५

आले स्वप्नभान जगता स्वप्नात 

निद्रा जागृतीत भेद नाही ॥६

दिसते म्हणून असते जगत 

तथ्य दिसण्यात अन्य नाही ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ ,🕉️ 

जातेस तू

 जातेस समोरून

*************

तू जातेस समोरून अन

श्रावणातील घननिळा मेघ 

घेतो मला लपेटून 

ती शामलता जाते 

माझा कणकण रंगवून

माझ्या अणूरेणूतून 

गहन यमुना होऊन 

कळत नसते तुला 

प्रत्येक तृणाचे आसुसलेपण 

दिसत नसते तुला

हात उभारून फडफडणारे

वृक्षावरील प्रत्येक पान 

जेव्हा झंकारून उठते 

तुझे नाव प्रत्येक पेशीतून 

स्थळकाळ जातात हरवून

उरते फक्त तुझेच गुंजन 

डोळे पाहत असतात 

तुला पाहून न पाहून 

दुराव्याच्या धूसर काचेतून 

ठेवतात कैद करून 

तुला न दिसणारे 

तुझे प्रतिबिंब होवून 

तरीही जातेस तू

पुन्हा पुन्हा निसटून 

फक्त एक सावळे

आषाढ स्वप्न देऊन 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ .

 

डॉक्टर शांताराम कवडे

 

स्व .डॉ शांताराम कवडे( श्रद्धांजली)

******************

भेटायच्या खूप वर्ष आधी नावाने 

आणि मग नंतर सहवासाने 

परिचित झालेला हा माणूस 

काही कथा आणि काही उपकथा त्यांच्या 

पडायच्या कानावर अन उमटायचे मनावर 

एक चित्र हरफनमौला बिनधास्त व्यक्तिमत्त्वाचे 

या सुखावर या जगावरया लोकांवर 

प्रेम करणारे मस्तीत  जगणारे

मौजेची आणि मस्तीची साधन जमवणारे

एक जीवन इच्छेने रसरसलेलं व्यक्तिमत्व 

मग पडली कानी त्याच्या दुर्धर व्याधीची कहाणी

खोटी असावी वाटत असूनही खरी ठरली 

जायचे वय नव्हते अन जायचे कारणही नव्हते 

परंतु दैवाने ठरवलेले आयुष्याचे श्वास संपले होते 

वाट्याला मोजून आलेले क्षण उरले नव्हते 

उधाणाला भिडलेले शिड तुटले होते 

तरीही ओठावर ती जिगर तशीच होती 

ओठावरच्या मिशागत पिळ देत लढा देत होती

अकाली आलेल्या सुचनेने जरी 

स्वरात संकटाची धग  जाणवत होती 

पण आवाजात डोळ्यात रग  दिसत होती

ढाल तुटलेल्या तानाजीची ती दुर्दम्य तडफ होती 

निर्णयाविना जिंकायची ती सिद्धता होती

खोल कोपऱ्यात डोळ्यांच्या  किनारीला शब्दाच्या 

आवाजात रुद्ध होणाऱ्याअज्ञाताची भीतीही होती 

शब्दावरून सारे कळत होते 

खरच ते सारे पाहायचें मनाचे धाडस होत नव्हते 

व्यर्थ प्रार्थनेचे पडसाद तरीही मनातून येत होते 

चमत्कार घडत नसूनही मन ते इच्छित होते 

चमत्कार घडला नाही अन सोबत असणारे 

एक उमदे व्यक्तिमत्व आमच्यात आता नाही

हे स्वीकारणे मनाला भाग पडत आहे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️