सोमवार, १६ ऑक्टोबर, २०२३

नटांचे जग


नटांचे जग 
****
कळत नाही 
सिनेमातल्या नटनट्यांचं 
कौतुक आपल्याला का असते
ते धडपडतात अन जगतात 
पैशासाठी नावासाठी

ते करतान मनोरंजन 
ते करतात मन विलोपन 
ते देतात तथाकथित सुख
तास दोन तास खुर्चीला खिळवून 

खरंतर ते फक्त असतात 
बाहुली लेखकाच्या अन्
दिग्दर्शकाच्या हातातली
 .
ते करतात अभिनय 
बरा चांगला वा उत्कृष्ट 
घेतात छम छम पैसा मोजून  
ते मिरवतात देखणेपण 
ते करतात देह प्रदर्शन 

ते असते प्रचंड पैसा देणारे
उपजीविकेचे साधन 
तिथे असते मरणाची स्पर्धा 
अपार शोषण 
शारीरिक लैंगिक मानसिक 

यश मिळवणे 
यशोशिखरावर टिकून राहणे 
अन यासाठी खेळणे 
राजकारण गलिच्छवाणे
ते एक दुष्ट चक्रच असते 
खेळत राहावे लागते .

पैशापेक्षाही प्रसिद्धीची नशा 
ही विलक्षण असते
अन प्रकाश झोता पासून 
अंधारात जाणे 
यासारखे मोठे दुःख नसते

इथे टिकतात धूर्त 
वाऱ्याची दिशा ओळखणारे 
कुणालाही वापरू शकणारे 
अन् वरून फेकू शकणारे. .

होय ते असते 
एक भयकर राजकारण 
एक अनाकलनीय अर्थकारण 
कळते असे वाटणाऱ्या ला 
उधळून लावणारे .
अन् अनाड्यालाही 
ज्ञानी बनवणारे .

इथे स्तुती पाठकांची गर्दी 
चाहत्यांची रीघ 
टाकते करून वेडी 
शिरून डोक्यात हवा
 कधी कधी कोणाच्या 

पळत्या घोड्यावरचे 
ते स्वार होणे असते 
जमले तर उडणे असते 
पडले तर मरणे असते .

त्यांना त्यांच्ये जीवन जगू द्या .
अन तुम्ही तुमचे जीवन जगा .
साधे सोपे सरळमार्गी धोपटसे
सुख समाधानाचे मुलाबाळांचे
आवडत असेल 
हलणाऱ्या चित्रांच्या गोष्टी बघणे तर 
जरूर बघा पण फक्त त्यात गुंतू नका

कारण जागा आणि माणूस बदलले
तरी सुख आणि आनंद बदलत नसतात

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

मी कोण?


मी कोण?
*******

मी कोण आहे जो कधीच हरवत नाही 
आहे मी चा घोष हा कधीच सरत नाही ॥

भोगतांना सुख सारे भोगात मळत नाही 
जळतांना दुःखामध्ये मुळीच कळत नाही ॥

असतो जागा विषयी विषयी विरत नाही 
असतो पाहतो निद्रेस कधीच निजत नाही ॥

तो दिसावा सदा पाहावा घडता घडत नाही 
तो कळावा फक्त रहावा हे होता होत नाही ॥

त्या मीला टक लावून जर का पाहता येईल 
पाहणे हरवून मग हे जग ही वाहून जाईल ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

शनिवार, १४ ऑक्टोबर, २०२३

काटा


काटा
******
जन्माने कुणीच कधी कनिष्ठ असत नाही 
उपजताच श्रेष्ठ बलिष्ठ असे ठरत नाही ॥१

त्या रेषा माणसा मधल्या मज दत्ता पटत नाही 
जिणे कर्मठ कोणाचे बघ मजला रुचत नाही ॥२

ते गट जाती जातीतले जरी का झाले धर्मातले 
ते तट अजूनही परी का तुटता तुटत नाही ॥३

ते जे गेले पलीकडे झाले अधिक कट्टर वेडे 
सुटले बेडीतून जरी एका दुजी तया कळत नाही ॥४

काटा निघता पायातून दुजा द्यायचा टाकुनी 
काटा घालुनी गळ्यात कोणी भले मिरवत नाही ॥५

होता आकाश मोकळे कुणी बळदात घुसत नाही 
भाग्य लाभले अपार का रे डोळ्यांनी शोधत नाही ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

शुक्रवार, १३ ऑक्टोबर, २०२३

जीवलगा

जीवलगा
********

नजर ढळेना शब्द सुचेना 
तुज पाहताना जिवलगा ॥१

सहवासाचे हे क्षण साजरे 
सरू नये रे कधी वाटे ॥२

तो तूच असे रे माझ्यात येऊन
अवघे व्यापून उरलेला ॥३

गेला कणकण भान हरपून 
उरले स्पंदन शीत तुझे ॥४

जगण्याचा या भासही मिटला 
विक्रांत नुरला सांगावया ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

मंगळवार, १० ऑक्टोबर, २०२३

दत्तनाथ

दत्तनाथ
********

नाथांचा हा नाथ प्रभू दत्तनाथ 
ठेवी कृपा हात मजवरी ॥१

हरविता जनी सुखरूप आणी 
चुकताच वनी सांभाळतो ॥२

देह कष्टाविन देतसे भाकरी 
पुण्याची चाकरी सेवा काही ॥३

जाळल्या वाचून चालवी आगीत 
कोरडा ठेवीत जळामाजी ॥४

पेटवला भक्ती दीप अंतरात 
तेणे हा विक्रांत सुखी झाला ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

सोमवार, ९ ऑक्टोबर, २०२३

पावुलात


पावुलात
***********
त्या धुंद क्षणात जाग या मनात 
जाणिवेच्या आत होता कोण ॥१

बरसती रंग सभोवती गंध 
आनंदाचा मेघ दाटलेला ॥३

स्वप्न सजलेले देह पिंजलेले 
भान भिजलेले एकरूपी ॥४

हरवू पाहता मुळी हरवेना 
आत्मविलोपणा नाकारून ॥ ५

स्पर्शातले डोळे मिटू मिटू गेले 
काळीज भरले वेणु नादी ॥६

तुच मनी राधा तुच कृष्ण आता 
देह भान चित्ता झाकोळून ॥ ७

विक्रांत वाऱ्यात जळी चांदण्यात
राधा पावुलात रंग झाला ॥ ८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

रविवार, ८ ऑक्टोबर, २०२३

मिलन

मिलन
*****
राधा धारा वाहते प्राणात 
कृष्ण कुटस्थ वसे त्रिकूटात ॥

हालते डुलते अंग नि मोडते 
ढकलून सख्यांना धाव ती घेते ॥

तो निळूला तेजाचा पुतळा 
उभारून बाहू जणू की बिंदूला ॥

गोल्हाट औट ओलांडूनी घाट 
बेभान ती येते जणू की लाट ॥

तिये पदी पेटती लाख लाख तारे 
सुगंधाने भरुनिया वाहतात वारे ॥

अन पडे मिठी घनदाट तेजाची 
हरवते शुद्ध अवघ्या या जगाची ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...