शनिवार, १४ ऑक्टोबर, २०२३

काटा


काटा
******
जन्माने कुणीच कधी कनिष्ठ असत नाही 
उपजताच श्रेष्ठ बलिष्ठ असे ठरत नाही ॥१

त्या रेषा माणसा मधल्या मज दत्ता पटत नाही 
जिणे कर्मठ कोणाचे बघ मजला रुचत नाही ॥२

ते गट जाती जातीतले जरी का झाले धर्मातले 
ते तट अजूनही परी का तुटता तुटत नाही ॥३

ते जे गेले पलीकडे झाले अधिक कट्टर वेडे 
सुटले बेडीतून जरी एका दुजी तया कळत नाही ॥४

काटा निघता पायातून दुजा द्यायचा टाकुनी 
काटा घालुनी गळ्यात कोणी भले मिरवत नाही ॥५

होता आकाश मोकळे कुणी बळदात घुसत नाही 
भाग्य लाभले अपार का रे डोळ्यांनी शोधत नाही ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

शुक्रवार, १३ ऑक्टोबर, २०२३

जीवलगा

जीवलगा
********

नजर ढळेना शब्द सुचेना 
तुज पाहताना जिवलगा ॥१

सहवासाचे हे क्षण साजरे 
सरू नये रे कधी वाटे ॥२

तो तूच असे रे माझ्यात येऊन
अवघे व्यापून उरलेला ॥३

गेला कणकण भान हरपून 
उरले स्पंदन शीत तुझे ॥४

जगण्याचा या भासही मिटला 
विक्रांत नुरला सांगावया ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

मंगळवार, १० ऑक्टोबर, २०२३

दत्तनाथ

दत्तनाथ
********

नाथांचा हा नाथ प्रभू दत्तनाथ 
ठेवी कृपा हात मजवरी ॥१

हरविता जनी सुखरूप आणी 
चुकताच वनी सांभाळतो ॥२

देह कष्टाविन देतसे भाकरी 
पुण्याची चाकरी सेवा काही ॥३

जाळल्या वाचून चालवी आगीत 
कोरडा ठेवीत जळामाजी ॥४

पेटवला भक्ती दीप अंतरात 
तेणे हा विक्रांत सुखी झाला ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

सोमवार, ९ ऑक्टोबर, २०२३

पावुलात


पावुलात
***********
त्या धुंद क्षणात जाग या मनात 
जाणिवेच्या आत होता कोण ॥१

बरसती रंग सभोवती गंध 
आनंदाचा मेघ दाटलेला ॥३

स्वप्न सजलेले देह पिंजलेले 
भान भिजलेले एकरूपी ॥४

हरवू पाहता मुळी हरवेना 
आत्मविलोपणा नाकारून ॥ ५

स्पर्शातले डोळे मिटू मिटू गेले 
काळीज भरले वेणु नादी ॥६

तुच मनी राधा तुच कृष्ण आता 
देह भान चित्ता झाकोळून ॥ ७

विक्रांत वाऱ्यात जळी चांदण्यात
राधा पावुलात रंग झाला ॥ ८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

रविवार, ८ ऑक्टोबर, २०२३

मिलन

मिलन
*****
राधा धारा वाहते प्राणात 
कृष्ण कुटस्थ वसे त्रिकूटात ॥

हालते डुलते अंग नि मोडते 
ढकलून सख्यांना धाव ती घेते ॥

तो निळूला तेजाचा पुतळा 
उभारून बाहू जणू की बिंदूला ॥

गोल्हाट औट ओलांडूनी घाट 
बेभान ती येते जणू की लाट ॥

तिये पदी पेटती लाख लाख तारे 
सुगंधाने भरुनिया वाहतात वारे ॥

अन पडे मिठी घनदाट तेजाची 
हरवते शुद्ध अवघ्या या जगाची ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

शनिवार, ७ ऑक्टोबर, २०२३

प्रतिबिंब

प्रतिबिंब
******
मुग्ध प्रतिबिंब होऊन श्रीदत्त 
आहे तरंगत 
मनात या  ॥१
परंतु जाताच  धरण्या हातात 
नाही सापडत 
काही केल्या ॥२
होतात कल्लोळ लहरींचा नाच 
प्रतिमा ती साच 
हरवते ॥३
अवघ्या जगात तसा तो माझ्यात
परी जाणीवेत 
स्पष्ट कळे ॥४
अभिन्न सतत आहे हृदयात 
मजला पाहत 
माझे डोळा ॥५
अन मी तयात माझिया वाचून 
अवघे घेऊन 
आहे नाही ॥६
शब्द हरवले पाहणे सरले 
विक्रांत नुरले 
लिहणेही ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

शुक्रवार, ६ ऑक्टोबर, २०२३

वाट स्व.सौ सुनिता रा.गायकवाड वहिनीला समर्पित)

वाट .( स्व.सौ सुनिता रा.गायकवाड वहिनीला समर्पित)
*************

अशी वाट अर्ध्यावरती सोडून कोणी जाते का ?
असा रंगला डाव भला मोडून कोणी उठते का ?

आता आताच चंद्र हा माथ्यावरती आला होता !
आता आताच रातराणीचा गंध धुंद भरला होता !

तुला मला कळल्याविना अंधार हा दाटला का ?
गुंफलेला हात हातीचा नकळत असा सुटला का ?

रोजचाच तो निरोप अन् रोजचेच ते भेटणे होते !
रोजचाच तो निरोप मग अंतिम असा ठरला का ?

ज्याचा जयकार केला तो देवही धावला न का ?
मोडून पडले घरटे तया झेलता आले नसते का ?

खूप अजून चालायचे किती काय निभावायचे !
तुझ्याविना पण कळेना माझे मज सावरेल का ?

आता तुझे चित्र समोर अन् अपार या आठवणी !
उडणे न होत नभी तरीही पंंख हे जळतात का  ?

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

भय

भय *** किर्र निर्मनुष्य अश्या  जयंती माता जंगलात  मऊ मातीत उमटलेली  ताजी व्याघ्र पावुले  अन् एकटेपणी  चाललेली माझी परिक्रमा . वि...