सोमवार, १७ जुलै, २०२३

जीवन


जीवन
*****
जीवन हा शोध असतो 
सदैव सुखाचा सदैव स्वतःचा 
अन् कळत नकळत चाललेला 
एक प्रयत्न आत्मविलोपनाचा 

नेणीवेतून उमटलेला 
देहाचा आकार 
मनाचा व्यापार 
पोटाच्या अनुषंगाने 
रोज घडणारा 
जगण्याचा व्यवहार 
याची सांगड घालताना 
जुळत नाहीत केव्हाच 
काही अदृश्य दुवे 

अतृप्तीचा पाझर 
ठिपकत असतो अस्तित्वात 
कुठेतरी खोलवर 
आणि मी माझे पणाच्या  
खुंटीवर फिरते जाणीव 
गरगर 

संताच्या शिकवणुकीचे 
रवंथ करीत 
कामनांचे शेण 
जगभर पसरवत 
जगतात सारे 
स्वतः ला धार्मिक म्हणवत

आपल्या अस्वस्थतेला 
पूजेत लपवत 
माळेत अडकवत 
जगण्याचा भ्रष्टाचार 
नाईलाज म्हणवत 
आपली असहायता 
देणगीत दडवत 
दानाने झाकत 
आपणच आपले 
डोळे झाकत 
अन् नग्नता नाकारत.
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘

रविवार, १६ जुलै, २०२३

हिरो

हिरो
*****
इवलासा गर्व इवल्या देहात 
गाव पेटवत निघे कुणी ॥ १
म्हणे मी रे खरा सेवक जनाचा 
अडल्या कामाचा वाहवता ॥2
चोरी करे त्याची मान पकडीन 
काढेन ओकून आठ आणे ॥३
बाकी महाचोर कोट्यावधी थोर 
याची तिथवर पोच नाही ॥४
बिले बिलावर कोणी फाडतात 
खिसे कापतात साळसूद ॥५
परी त्यांची कर्म घडे नियमात 
वध ही होतात लिहूनिया ॥
तिथे हतबल हिरो खरा खोटा 
पिळतो शेपटा बैलाच्याच ॥७
कुणी म्हणतात असे हेकेखोर 
मोर चोरावर चलाख हा ॥८
कोणी म्हणतात मूर्ख हा अडेल 
जीव घालवेल हकनाक ॥९
अवघा विचित्र दत्ताचा बाजार 
साळसूद चोर कळू न ये ॥१०
विक्रांत कशात जरी काही नाही 
ओढूनिया नेई पूर्व कर्म ॥ ११
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘

शनिवार, १५ जुलै, २०२३

यमुनातीरी

यमुनातीरी
*********

शब्दाविण शब्दांचे अर्थ मला कळले 
आज सखे मला मी अंबरी पाहिले ॥

पाहताच तया मी माझे नच उरले
होय सावळ बाधा बावरी मी जाहले ॥

काय सांगू तुजला काय कैसे घडले 
नुरले मन माझे तयाचे की जाहले ॥

काय कुठली सांज भलते मज सुचले 
गेले यमुना तीरी पछाडून गे आले ॥

एकटाच तो उगा पाय जळी सोडले 
ओठावरी मुरली सुर दैवी भिजले ॥

तन मन माझे हे सप्तसूर जाहले
भारावले अशी मी  दशदिशात भरले ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘

शुक्रवार, १४ जुलै, २०२३

पाप आणि पुण्य


पाप आणि पुण्य 
***********
हातामध्ये हात
घालुनिया सदा
चालते जगता 
पाप-पुण्य ॥ १

काय पाप पुण्य 
ठरवती जन 
आपली पाहून
सोय इथे ॥ २॥

करतांना चोरी 
सापडे तो चोर 
साव ते इतर 
शुभ्र वस्त्री ॥३ ॥

एकच ते पाप
सांगतात संत 
परपीड़ा फक्त 
असे घोर ॥ ४ ॥

बाकी रचलेल्या 
साऱ्या नीतिकथा
नरकाच्या बाता
भयावह ॥ ५

तरी करी कृती
परपिडे विना 
सांभाळूनी मना 
आपुलिया ॥ ६

विक्रांत शरण
विनवितो दत्ता 
दावी मज आता
याची वाटा ॥ ७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘









गुरुवार, १३ जुलै, २०२३

blossom

Blossom
*****†***

After long long years 
Your voice stuck my ears 
And my eyes filled with tears 
My voice was normal 
Controlled  with efforts 
But my heart was beating 
Like a thunder 
And breath was searching air  
Thank God 
it was a voice call 
appeared as normal call 
Even I was not knowing
Not expecting my reactions 
But then I felt your existence 
deeply rooted in me 
giving me life 
and never getting out 
That is why I dream . .
Still dream about you 
you are everlasting blossom
in my consciousness 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘

बुधवार, १२ जुलै, २०२३

देव


देव
****
दुःखाचिया पोटी देव जन्मा येती 
वेदना वाहती धर्मस्थळी 
सरता ही दुःख देवही सरतो
माणूस उरतो भोगण्याला

भीतीचिया घरी देवाची ती वस्ती 
कुणी न जाणती काय घडे 
हरवता भीती देव अनिकेत 
पूजा मंत्र नेत सवे सारे 

अज्ञाना सांगाती देव बहु किती 
भक्त ते भांडती हिरीरीने 
अज्ञान हरता देव विश्वाकार 
चैतन्य अपार सर्वा ठायी 

निश्चळ निर्मळ  करुण केवळ   
उदार प्रेमळ भूतासाठी
विक्रांत शून्यात थांबला क्षणात 
काय सांगू मात शब्द नाही

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘

मंगळवार, ११ जुलै, २०२३

A step


A step
********

And suddenly I saw,
Gathering of 
uncooperative people
arond me.

I thought,
I am good, I am courteous.
Being respcted and  loved 
by everybody.
Every subordinate, every staff.

Which was mere hypnosis, 
A day light mirage,
Created by sleepy, dreamy eyes.

Facts were telling me
No sir,
You are just,
A means to operate,
A step of ladder.
As soon you cause
Discomfort.
You will be jumped upon,
Discarded by every foot.

But then,
This is the rule of life.
One should accept it.
So did I.
 
Let the bitterness linger in me
which is obviously 
a part from life.

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘


झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...