शनिवार, १७ सप्टेंबर, २०२२

आरक्षण


आरक्षण
********
वाट जिची पाहिली मी सदा 
ती तूच जरी होतीस 
हाय पण किती उशिरा 
चुकल्या गाडीने आली होतीस 

हात अन हातात कुणाचा 
भलताच मिरवत होती
माझेही तसेच काही जरी
वेगळी दुनिया वाटत होती

बरे आता असू देत ग
पुन्हा येऊ नकोस अशी 
पुढच्या वाटा पुढची वस्ती 
थांब मज साठी जराशी 

आणिक तो चालक इथला 
बघ असे कुटील विनोदी 
देई अर्जी आधीच तयाला 
अन घेई आरक्षणाची तसदी
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

शुक्रवार, १६ सप्टेंबर, २०२२

बीज


बीजपण हरवता
************
नसण्याचा अर्थ आता 
माझ्या असण्याला आहे 
असण्याचा भास काही 
तर दुसऱ्याला आहे 

जगणे हे व्यर्थ आहे 
असे कोणी म्हणतात 
जगण्यास सार्थ करा 
असे कोणी सांगतात 

माझ्यात हे जग सारे 
स्वप्न सत्य निद्रा भरे 
मीच माझी कळ आहे 
मीच माझे मूळ आहे 

सरणात देह जळे 
हा एक खेळ आहे 
विश्व दाटले माझ्यात
मी अनंत काळ आहे

बीजपण हरवता
वृक्ष वृक्षा गवसतो
आहेपण जाणवता
भास आभास मिटतो

 🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

गुरुवार, १५ सप्टेंबर, २०२२

खेल.


खेल
*****

गर मिलता हमको भी एक नेट 
और हात में एक भली सी बॅट 
यारों हम कुछ और होते 
सिफारिश नहीं होती टेस्टमें खेलने की
तो रणजी में दिखाई पड़ते l

जानते हैं हम कि टैलेंट 
हममें भी भरा पड़ा था l
पर क्या करें यारों हम को 
घर भी तो चलाना था।

खेल एक शौक होता है 
गरीबों के लिए 
या थोड़ा टाइम पास 
थके मनको रिझानें के लिए

उस रास्ते में पर खेल के
ताबाद बहुत बड़ी थी 
और जगह जगह पर नो एंट्री की 
बोर्ड लगी हुई थी 

देखा कई कई बार 
हमने फिर सोचा एक बार 
की मुडके भी नहीं देखेंगे 
यारो ,उसे अब की बार.


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

बुधवार, १४ सप्टेंबर, २०२२

जाणे सामोरी


जाणे सामोरी
**********

गीत कोवळ्या ओठांना 
जाळे संसार वेदना 
तीच आठव नकोशी 
गोड सावळ्या डोळ्यांना 

स्वप्न हरवती कुठे 
कुणा सांगता येईना 
दोन पाऊल सुखाची 
कुणा माझी म्हणावेना

मन गुंतवावे कुठे 
आत वळू नच देता 
झूल सुखाची देखण्या 
घ्यावी जगी वावरता 

जग द्वाड हे कुठले
उभे ठाकले छळाया 
साव होऊनीया लुच्चे 
संधी पाहती लुटाया 

मंद दिव्याचा आधार 
तुझा किती टिकणार 
अन  शिणले भागले 
पाय किती चालणार

जिणे थांबते का कधी
जन्म नाकारुन असा
जाणे सामोरे सार्‍याला 
हाच जीवनाचा वसा

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘.५६१

मंगळवार, १३ सप्टेंबर, २०२२

जाणणे

जाणणे
******

स्वप्न खुळे घडण्याचे
अडविते घडणे रे
माणसाच्या पाठीमागे 
मनाचे या लोढणे रे 

टाकायचे लोढणे हे 
कधी घडतच नाही
टाकायचे यत्न सारे 
सारे लोढणेच होई

कळण्यात लोढण्याला
लोढण्याचा अंत आहे 
घडण्यात घडण्याची 
अन सुरुवात आहे 

जाणणारा जाणतो की
जाणण्यात मुक्ती आहे 
जाणणार्‍या जाणणे
हिच खरी युक्ती आहे 


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘



सोमवार, १२ सप्टेंबर, २०२२

मी आहे


मी आहे
********
मीच आहे मीच आहे 
टक लावूनीया पाहे 

मीच आदि अंती आहे
इथे अन्य कोण आहे 

माझ्या विना जग नाही 
कळण्याला कळताहे 

परी सारी विसरून 
कोण इथे धावताहे 

वेदनात ओढवल्या 
बळेचि रडत आहे 

मी आहे  महाद्वारी या
पडूनिया उगा राहे 

बाप सांगे विक्रांतास
हाती एवढेच आहे


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

रविवार, ११ सप्टेंबर, २०२२

भजन

भजन
:****

देवाचे भजन कर म्हणे मन 
रेंगाळून पण जाते हरवून 

आणि मग गाव येताच फिरून
 येता आठवण जाते शरमून 

वाट हरवणे पुन्हा भटकणे
पुन्हा आठवणे घडते घडणे 

हरवते मन भटकते मन 
आठवते मन थांबल्यावाचून 

घडे आवर्तन चालले नर्तन 
विक्रांत थकून दत्ताला शरण

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...