रविवार, ३ जुलै, २०२२

उर्मी


उर्मी
*****

प्राजक्ताच्या फुलागत 
आलीस तू अलगद 
या माझ्या जीवनात 
सुगंधाचे वादळ होत 

मोहरली माती इथली 
कणकण गेला शहारत 
दान क्षणाचे दो प्रहराचे 
कृतज्ञ जीवन झाले त्यात 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘
तसे फुल तू देवाघरचे 
उचलून कोणी घ्यायचे 
झुगारून तू माती वरली 
सार्थक झाले जन्माचे

अन मी माझे सारे वाहिले 
तुझ्या पदी विश्व सांडले 
आता घडो घडते घडले 
जन्म सुखाची उर्मी ल्याले

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

विपर्यास्त

विपर्यास्त
*********

जेव्हा मी पाहतो 
विपर्यास्त झालेले सत्य 
विझलेल्या सूर्याचा
कृष्णविवरात झालेला 
अटळ अस्त

अनंत ऊर्जांची फेकली 
गेलेली स्पंदने 
एकवटतात पुन्हा माझ्यात 
होत स्वकेंद्रित

अन मी जातो 
गुरफटत
न सुटलेल्या प्रश्नात 
ओढत शोधत  
अस्तित्वाच्या खुणा 


पण कृष्णविवर व्हायला 
तुम्हाला अगोदर 
सूर्य व्हावं लागतं 
अन्यथा लाखो ग्रह 
अन अशनी 
असतात फिरत 
कुठल्यातरी 
अज्ञात चुंबकीय वर्तुळात 

कोणी म्हणतात 
प्रकाशाची दुसरी बाजू 
अंधाराचे असते 
पण मला वाटते 
असे काही नसते 
डोळ्यांच्या परिमाणाने 
जग ठरत नसते
तर मग सत्यही 
एक कल्पनाच नसेल 
हे कशावरून ?

बळे तर बळे


बळे तर बळे 
***********
बळे तर बळे 
नाम मुखी आले 
पाऊल वळले 
दत्ता कडे ॥१

खुळे तर खुळे 
मन हे धावले 
पायरी चढले 
गिरनारी ॥२

उगे तर उगे 
वाडीला त्या स्मरे 
पायरीचे चिरे 
कुरवाळी ॥३

कळे नच कळे 
मन ते देवाचे 
मागणे प्रेमाचे 
सुटेनाच ॥४

होई तेव्हा होई 
कृपेची पहाट 
विक्रांत जागत 
दारी आहे ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

शनिवार, २ जुलै, २०२२

सुखाचा सागर

(फोटो.डॉ.मंगेश प्रभुळकर )
सुखाचा सागर
************
सुखाचा सागर लोटे धारेवर 
विठूचा गजर कणोकणी ॥१॥

वैष्णवांचे जग पुण्यांची पताका
भगवा पटका आकाशात ॥२॥

चैतन्याचा ओघ भक्त मांदियाळी 
गुंजे नामावळी रोमरोमी ॥३॥

आषाढीचे पर्व मिरविते माती 
जन्मुनी मराठी धन्य झाले ॥४॥

देई बा विठ्ठला हेच सुख आता 
बोलव विक्रांता पंढरीत ॥५॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
qo 
☘☘☘☘☘



गुरुवार, ३० जून, २०२२

आनंद

आनंद
******

ती तुझी पौर्णिमा 
पाहिली मी देवा 
कोंदाटून नभ
दाटलेली जीवा 

तुझ्या प्रकाशाचा 
इवलासा कण 
झेलून निशब्द 
जाहले हे मन 

झळाळले तेज
उन्नत शिखरी 
तृप्तीने भरली 
खोल गूढ दरी 

अनंत आकाश 
निळाई देहात 
नव्हते कुणीच 
बाहेर मी आत 

दत्त दत्त दत्त 
सुखाचे आवर्त 
वेढून जाणीव 
वाऱ्यात वाहत 

विक्रांत सुखाचा 
जाहलासे छंद 
विसरून जग 
आनंद आनंद 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

बुधवार, २९ जून, २०२२

तुझे आकाश

तुझे आकाश
*****

जेव्हा तुझे आकाश 
भरून गेले मेघांनी 
अन पानापानातून 
आली ओघळून गाणी 

मी माझा नुरलो तेव्हा 
गेलो पाऊस होऊनी 
कुठे कशासाठी झरे 
काही कळल्यावाचूनी 

तुझे बोलावणे येणे 
अन मी पाऊस होणे 
त्या क्षणाच्या प्रतिक्षेत
थांबले होते जगणे 

पुढची कथा मातीची 
झऱ्याची अन् नदीची 
अनंत जलराशीची 
वाहणाऱ्या जिंदगीची 

कणोकणी नाव परी
होते तुझेच गोंदले
उरामध्ये रूप तुझे
कुणा नच आकळले


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

मंगळवार, २८ जून, २०२२

खुणा प्रत्ययाच्या


 खुणा प्रत्ययाच्या
*************
काय  तुज मागु
खुणा प्रत्ययाच्या 
जर लायकीच्या 
गोष्टी नाही ॥१

तरी दत्ता आता 
कर ऐसे काही 
मज जाऊ देई  
माझ्या वाटे ॥२

घेईन भोगीन
सुख ठरलेले 
डोळे मिटलेले
ठेवीन मी॥३

ताकदी वाचून 
केले मी सायास 
तुज जाणण्यास 
धावलो मी ॥४

दोष ना तुजला 
किंवा नशिबाला
जगू दे झाडाला
रुजे तिथे ॥५

विक्रांत पाहत
चालला जीवन 
संपू दे संपेन 
जेव्हा तेव्हा॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

वाट (नर्मदा काठावरील कविता)

वाट (नर्मदा काठावरील कविता) ******* देही सजलेली वाट मळलेली  उधळून माती नभी दाटलेली  तीच तीच वाट जरी पायाखाली  हर दिन नव्या स्पर्...