रविवार, २२ डिसेंबर, २०१९

ढोर




ढोर
*****

भरल्या पिकात 
घुसलेली ढोर 
जाळी तोंडावर 
बांधलेली 
.
हवाव डोळ्यात 
खाण्याचा आकांत 
उदंड यत्नात 
व्यर्थ गेली
.
तैसे या जगात 
सुखाच्या शोधात 
जन धावतात 
भाग्यहीन 

पाहून यातना 
जनाच्या मनाच्या
विक्रांत दत्ताच्या 
पायी आला 

हरवली जाळी
सरले वावर 
मनाला आवर 
घालणे ही  

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
***

जग .अपघात की परमेश्वर संकल्प?

जग .अपघात की परमेश्वर संकल्प?
******::****

या विश्वाची निर्मिती ही कुणी परमेश्वराने केलेली नसून तो केवळ एक अपघात आहे असे मानणारा एक वर्ग या पृथ्वीतलावरती आहे .या मताचा स्वीकार केला असता, एक भयानक पोकळीचा जन्म आपल्या जीवनात होतो .निरर्थका मध्ये जगणारे एक निरर्थक बंडल आपण होवून जातो आणि मग जगणे म्हणजे केवळ भौतिक सुख अनुभवने, आहे ते उपभोगणे आणि मजा करणे .एवढेच त्याचे स्वरूप उरते .
असे असेल तर मग आपल्या मनामध्ये उमटणारी, सर्व जग सुखी व्हावे हि जी कल्पना आहे, इच्छा आहे त्याचे मूळ काय असेल ? सर्वेपि सुखिनः संतु सर्वे संतु निरामया असे जे आपल्याला वाटते ते कुणामुळे आणि कशामुळे? ही सुखाची, प्रेमाची ,आनंदाची, सहकार्याची जी प्रेरणा आपल्यामध्ये आहे ती काय अपघाताची परिणीती आहे काय ?
परमेश्वराचे अस्तित्व कळणे  यांचे सानिध्य जाणवणे व त्याप्रमाणे जीवन जगणे  ही अत्यंत व्यक्तीगत बाब असल्यामुळे ती कोणाला दाखवता येत नाही किंवा तिचा पडताळा हि कुणाला करून घेता येत नाही .तर मग सिद्ध करणे तर अशक्यच.
त्यामुळे या अपघाताचा दावा करणाऱ्या कोर्टामध्ये, साक्षी पुरावे उपलब्ध न होऊ शकल्याने, परमेश्वर नाकारणाऱ्यांच्या नेहमीच जय होतो असे दिसते .
दुसरे असे की आपल्या अस्तित्वाच्या प्रश्नांच्या उत्तरासाठी आपण देव संकल्पनेपर्यंत जाऊन पोहोचलो कि मग पुढे तो देव शोधणे एवढे एकच काम उरते .अर्थात हे काम मग प्रत्येकालाच झेपतेच असे नाही अगदी पटले तरीही !
त्यामुळे अपघात संकल्पांना मांडणाऱ्यापुढे तू तुझे धरून ठेव नि मी माझ्या मार्गाने जातो अशीच भूमिका घ्यावी लागते  .

शनिवार, २१ डिसेंबर, २०१९

दत्ता माझ्या भाळावर





दत्ता माझ्या भाळावर 
कृपेची अक्षर 
रेखाटली अपार 
दया तुझी ॥

दत्ता माझ्या जगण्यात 
दाटलेल्या काळोखात 
पेटवली फुलवात 
प्रेमे तूची

अगदीच हट्ट नव्हता 
परी तूच हवा होता 
हळूवार या चित्ता 
आलास तू ॥

सदा पायी असू दे रे 
तुझ्यासाठी जगू दे रे 
गांजल्यांना दाऊ दे रे 
तव पायवाट ॥

सुखावला विक्रांत 
दत्त आला जगण्यात 
राहे आता गाणे गात
तयाचिच मी॥

  © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com

अपघात



अपघात
******

सकाळपासून रात्रीपर्यंत
लोक असतात धावत

कुणीही कुणाला
नाही ओळखत
या शहरात

नाही म्हणजे
तरीही सगळी
माणसे असतात
शिकलेली सुसंस्कृत
उच्च पदस्थ
पण आता फक्त
गर्दी असतात

एका मागून एक
गाड्या येत असतात
पुढे जायचे असते
प्रत्येकाला
केवळ पुढे
पण कसे जणू याच चिंतेत
सारे अस्वस्थअसतात

अन मिळताच सिग्नल
सारे सुसाट पळत सुटतात


रस्ताही हरवत नाही
गाड्याही संपत नाहीत


होतो अचानक एक अपघात
अन् चाके सगळी थांबतात
आई गं बाप रे अर्रेरे
चित्कार जिवंत उमटतात

सुन्न होतात काही
तर काही
पुन्हा चालू लागतात

बंद दरवाजे काही मनाचे
उघडणे विसरले असतात


तास काही मिनिटांतच
रस्ता साफ होऊन जातो
तोच धूर तीच धूळ
पुन्हा श्वास बधीर होतो


अन त्या गदारोळात
जीवन मरणाच्या या संघर्षात
कुणासाठी कुणी तरी
आपला जीव धोक्यात घालतो
मरणाच्या दारातून
कुणी कुणाला खेचून आणतो

मानवतेचा मंगल एक
प्रकाश सर्वत्र पसरतो
एका अनाम ऊर्जेचा
स्पर्श प्रत्येक मनास होतो

तेव्हा
...

फूटपाथच्या सिमेंटी रुजलेला
एक पिंपळ हळूच हसतो

© डॉ..विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.com

शुक्रवार, २० डिसेंबर, २०१९

दत्ता तुझा काही भास





दत्ता तुझा काही भास
मिरवितो माझा श्वास
पिटतो नि ढोल मोठा
पाहा म्हणतो जगास ॥

वाचलेल्या चरीत्रात
धडा  एक वाढवतो
गोवुनिया स्वतः त्यात
दिवा स्वप्न रंगवितो ॥

मनातील आसक्तीला
जणू तुझे रूप देतो
बदलून हवे पण
धन्य धन्य म्हणवितो ॥

सत्त्वाचिया माडीवरी
रजा तमा धुत्कारतो
अहा थोर अहंकार
दत्त पदी मिरवितो ॥

जाणीवेत ठसठस
जीव सैरभैर होतो
सोडू कसे हातातले
रिक्तपण नाकारतो ॥ 

पाहणारे डोळे पण
आंधळे ते होत नाही
खळखळ तळमळ
द्वैताची सरत नाही
***
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com

गुरुवार, १९ डिसेंबर, २०१९

सेवा ही घडेना




 सेवा ही घडेना
 ***********
काही केल्या देवा
सेवा ही घडेना
कारणी लागेना
देह माझा ॥

व्यर्थ गेला जन्म
बघ संसारात
देह राखण्यात
रात्रंदिनी ॥

तुझी याद जरी
बाळगी मनात
परी जगण्यात
वहावतो ॥

मनाचा बंधक
देहाचा याचक
मुढ कवतुक
संसाराचे॥

तुझ्याविना दत्ता
जीव रात्रंदिस
होई कासावीस
व्याकूळ हा॥

तुझा अपराधी
जरी मी अनंत
तुझाच विक्रांत
आहे ना रे॥
**
 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com

बुधवार, १८ डिसेंबर, २०१९

ती गेली खाली पडून

ती गेली पडून
**********

ती मेली पडून खालती
सुमन कोवळी पोर होती
स्वप्न साजरे होते डोळी
गोड खळी गालावरती

दोष कुणाला द्यावा कुणी
वा स्वीकारूनी जावे पुढती
असंख्य लोटी जन धावते
दक्षिणेकडे हे जगण्यासाठी

रोज मुठीत प्राण आपुला
गर्दी मधला घेऊन जाती
कुणास ठाऊक उद्या कोण
पकडत असेल गाडी शेवटी

अगो बाळ ग तू नच मेली
तुला मारले या शहराने
रुळाजवळ अन हरवले
जीवन भरले मधुर गाणे

उद्या तरीही तोच लोंढा
कोंडवाडा डब्या मधूनी
धावेल पुन्हा जीव घेऊनी
 मरणाशी नि पैज लावूनी

आणि पुन्हा पडेल कुणी
नाजुक राकट हात निसटूनी
रडेल मी ही सवे आणखीन
एक बातमी येईन छापूनी

 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com

++++

भय

भय *** किर्र निर्मनुष्य अश्या  जयंती माता जंगलात  मऊ मातीत उमटलेली  ताजी व्याघ्र पावुले  अन् एकटेपणी  चाललेली माझी परिक्रमा . वि...