शनिवार, २९ जून, २०१९

डॉ.शोभा चव्हाण मॅडम




मजबूत तटबंदी असलेली
खंबीरपणे उभी राहिलेली
गढी तुम्ही पाहिली असेल
चव्हाण मॅडमला पाहिले की
मला ती गढी आठवते.

त्यांचे व्यक्तिमत्त्व असेच आहे 
खंबीर रोखठोक आणि दृढपणे
उभे असलेले स्वत्व जपलेले
तिथे भुसभुशीतपणा मुळीच नाही
तिथे आहेत
कणखर निष्ठेची तत्त्वाची
दगडी चिरेबंदी
ठामपणे उभी असलेली
तिथे तुम्हाला उगाचच्या उगाच
प्रवेश मिळणार नाही
तिथे तुमचे काम असेल
तुम्हाला गरज असेल
तुम्ही प्रामाणिक कष्टाळू
कर्तव्यनिष्ठ असाल
तर गढीचे दरवाजे तुमच्यासाठी
सदैव उघडे असतील.

खरच चव्हाण मॅडमला
आळशी कामचोर
आणि उद्धट माणसांबद्दल
प्रचंड चीड व नावड आहे
त्या अत्यंत स्पष्टवक्त्या आहेत
आणि समोरच्याची चूक
त्यांच्या तोंडावर बोलून दाखवण्यात
मुळीच कचरत नाहीत
त्यामुळे येणा-या नाराजीची
त्यांना काहीच पर्वा नसते
आपण डॉक्टर असल्याचा
आणि आपल्या पदाचा
सार्थ अभिमान त्यांना आहे
त्यामुळे कुणी येऊन केलेला अपमान
त्या सहन करू शकत नाहीत .
जरी बऱ्याच वेळा व्यर्थ बोलणा-या कडे
त्या सहज कानाडोळा करतात
पण वेळ येताच त्याची
कान उघडणी करण्यास
मुळीच मागेपुढे पाहत नाहीत.

त्यांच्या जगात तुम्हाला
सहजासहजी प्रवेश मिळत नाही
पण मिळाला कि कळेल
त्या प्रचंड साध्या प्रेमळ उदार आहेत .
मित्र मैत्रिणींना लेकी बाळींना
एवढेच नव्हे तर शेजारी पाजारी
यांनाही खाऊ पिऊ घालण्यात
त्यांना खूप आनंद मिळतो.
त्यांच्या वागण्यात बोलण्यात
कधी राजकारण नसते
पण आपल्या बॉसला
सगळेच सांगितले पाहिजे
असे त्यांना वाटते
त्यामुळे काही लोकांना
त्यांच्यात चाणक्य किंवा नाना फडणीस
यांचे रूप दिसत असेल तर
नाईलाज हे.

तसेच त्यांना नाही जमत
उगाच सगळयाबरोबर 
गुडी गुडी राहणे .
कारण ते त्यांच्या स्वभावातच नाही .
आपण रुग्णालयाचे अॅडमिन आहोत
अन् जे करतो ते
रुग्णालयाच्या भल्यासाठीच करतो
याचे सदैव भान असते .

कुठलेही काम हाती घेतले कि
ते तडीस नेणे ,शेवटापर्यंत पोचवणे
हा त्यांचा खास गुणधर्मच आहे .
जे आपल्या वाट्याला आले
ते सारे सहजतेने त्यांनी स्वीकारले .
जीवनाला सामोरे जात
सारे सुखदुःख  पचवले .

मला माहित आहे ,
आपल्यापैकी फार कमी लोकांना
चव्हाण मॅडम कळल्या असतील .
बरेच लोक त्यांच्याकडे यायला
कचरत असत, घाबरत असत .
पण त्यांची तत्त्वनिष्ठा कळली की
त्यांना समजणे सोपे आहे
आपल्या कामाशी प्रामाणिक रहा
कार्यमग्न रहा कर्तव्यतत्पर रहा
हेच त्यांचे सांगणे असे
तसे न केले तर
अॅडमिनला अडचणीत आणले तर
त्यांना खपत नसे
मग नियमाप्रमाणे
वरिष्ठांकडे तुमची तक्रार होणार
तुम्हाला मेमो मिळणार
हे निश्चित
पण त्यात त्यांचे व्यक्तिगत राग लोभ
असे काही नसायचे .

इतकी वर्षे रुग्णालयाच्या ऑफिसचा
अविभाज्य भाग असलेल्या
चव्हाण मॅडम आज आपला निरोप घेताहेत
त्यांना दीर्घायू लाभो
आरोग्य लाभो
सुखसमाधान लाभो
हीच प्रार्थना  .

डॉक्टर विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
(कवितेसाठी कविता )


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in
००००००


शुक्रवार, २८ जून, २०१९

वाटा परतीच्या



वाटा परतीच्या
************

मागे वळून पाहता
लागे आसवांची सरी
बाप गिरनारी माझा
दृष्टी धरी मजवरी ॥

तुझे जाहले दर्शन
माझी सुखावले मन
क्षण दुजा आला पण
सवे विरह घेऊन

पुन्हा घडो येथे येणे
पुन्हा आनंद चांदणे
पुन्हा पावसाच्या सरी
गाणे बहरून जाणे

वाटा परतीच्या तुटो
जरी वाटे क्षणक्षणा
माय कठोर तू लोटे
मज जीवनाच्या रणा

दिला नेमून संसार
घडो तुझ्या स्मरणात
नाव ओठांवर तुझे
रूप राहो हृदयात ॥

खुळा भक्त हा चालला
खुळेपणी नादावला
खुळा होवून विक्रांत
त्याच नादी खुळावला


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in
००००००
००००

गुरुवार, २७ जून, २०१९

करुणा बहाळी




मज देऊनिया शब्द 
कृपा दत्तराये केली 
प्रीत दाटली मनात 
पदी वाहता ती ली

बाप कृपाळु कैवारी 
मज धरूनिया हाती 
मार्ग सुकर करून 
आडरानातून काढी 

शब्द पिकल्या मनाचा 
मज करूनिया माळी 
करी कौतुक जगात 
असा करुणा बहाळी 

त्यांच्या प्रेमात गुंतलो 
मज हरवून गेलो 
प्राप्त भोगतो संसारी 
नच इथला उरलो

ऐसा कैवल्याचा रंग 
मज खुणावू लागला 
यत्न अवघा सरला 
शब्द सोहळा उरला 

नका विचारू आणिक 
विक्रांत आहे का गेला 
येण्या जाण्याचा संकल्प 
सारा दत्तमय झाला 

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in
००००००


हरवली पुनव




हरवली पुनव
*********

ते डोळे मिटणारे ते श्वास सरणारे 
अगतिक असहाय ते प्रेम हरणारे 

विशी पंचविशीतले होते वय कोवळे 
जगण्याची आस त्या डोळी एकवटले 

हळू हळू वाढलेली श्वास गती होती वक्षी 
थकलेल्या पिंजरी त्या थकलेला पक्षी 

चुकलेला नेम जणू होता तो काळाचा 
करपला देठ जणू चुकूनिया कळीचा 

दाट केस काळे कुंकू छोटे भालावरी 
खचलेला पतीसवे होता हात हातावरी 

आणि मग गेली ती लढूनिया थकलेली
पुनवच जणू काही अवसेत हरवली 

पण तिचे ते डोळे बोलके नि मोठाले 
विनवणी भरलेले माझ्या जीवनी थिजले 

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in
००००००

बुधवार, २६ जून, २०१९

दत्त वसंत




माझ्या मनी पालवला 
दत्त सुखाचा वसंत
गेल्या भरूनिया दिशा 
अवघा आनंदी आनंद॥

चैत्र पालवी सुरेख 
गंध सुमनांचा मळा
स्वर नामाचा विलसे 
फुले कोकिळेचा गळा ॥

वारा उत्तरेचा मंद 
येई सांजेला घेऊन
गंध चंदनाचा काही 
नेई राउळी ओढून ॥

देही उत्सव नटूनी 
मनी ऋतुराज येई
धुंद मोहर जाणिवी 
सुख उघडून जाई

भाग्य आले माझ्या दारी 
तन मनाचे तोरण
होई विक्रांत हिंदोळा 
सुखा थिटे त्रिभुवन ॥

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in
००००००

मंगळवार, २५ जून, २०१९

उताराची वाट



वाटेवरी उतारी त्या 
हात हातात कुणाचे 
भलतेच काय बरे 
वेड्या असे वागायचे

रित भात जगताची 
काय तुला ठाव नाही 
चढ उताराची धाव
मध्ये कुठे गाव नाही

कुणी कुणा सावरावे 
कळण्यास वाव नाही 
कुणी कुठे घसरावे 
थांबण्याचे नाव नाही

जाणणारे अंध डोळे 
अर्थ तोच मोजणारे  
उमटून प्रश्न मनी 
भुवयात अडणारे

सांग बरे तूच आता 
यात असे काय खरे 
उताराचा स्वभाव वा
बहाणा ही वाट धरे

सोमवार, २४ जून, २०१९

दत्ता विसरणे महापाप




दत्ता विसरणे महापाप
**********************

अवघी उद्याची 
चिंता माझी देवा 
घ्यावे तुझ्या नावा
हेचि व्हावी ॥

तुझिया स्वप्नात 
सरो सारी रात
रूप डोळीयात 
दिसो असे ॥

राहो धडपड 
पोटाची पाण्याची 
गाठ कटोर्‍याची 
असो करी ॥

भरो पोट अर्धे 
राहो वा उपाशी 
मजला तयाशी
काय काज ॥

विक्रांत जगणे
असो उणे दुणे
दत्ता विसरणे 
महापाप ॥

 डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
००००००


झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...