मदांध ..

ते येतात..

दाखवतात  

सुजलेली तोंड

वाढलेली पोट

आणि त्यांची

अक्कल

बरबटलेली स्वार्थात

मिजास

पोसलेली मदात

ते येतात...

गर्दी घोळक्यात

जी असते

त्यांच्याहून भोंगळ  

सडकछाप

आणि मिरवतात

लाज नसलेल्या

वेश्येगत

प्रदर्शन करत

स्वत:च्या टीचभर

साम्राज्याचे  

उगाच भुंकत

  

ते येतात ....

मटका जिंकल्यागत

उर्मट

उद्धट

हावरट

झिंगलेल्या अविर्भावात

स्वत:च स्वत:चा

जयजयकार करत

ते येतात ...

दरडावत

गुरगरत

अहंचा दाबून आत

भरलेला वात

नाकामध्ये सोडत

अन जेंव्हा

परतात ..

तेव्हा  

पावसात

भिजल्रेले कुत्रे

गेल्यावर उरतो

तसा असह्य दुर्गंध

मागे ठेवून जातात

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

गर्भाशयोच्छेदन

  

डॉक्टरांनी सांगितले

जगायचे असेल तर

गर्भाशय काढावेच लागेल

प्रचंड रक्तस्त्रावाने

बधीरलेले शरीर

घाबरलेले मन

लगेच तयार झाले

भराभर तपसण्या झाल्या

सोपस्कार पार पडले

अन ऑपरेशन झाले

अन हळू हळू जीवन  

रुळावरून धावू लागले  

महिना उलटून गेला

ती वेळ येणार नव्हती

माहित होते तरीही

चुकल्या चुकल्या सारखे

वाटू लागले

आयुष्यभर जे

नको नकोसे वाटत होते

इथे तिथे सदा आडवे येत होते

त्यातून सुटका होवूनही

उगाच सुटका झाली

असे वाटत होते

का ?

खरच कळत नव्हते

आणि हजारो वर्षाची मी

स्वत:वर उगाच नाराज होते

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

रंगात सावळ्या तुझ्या

सावळ्या रंगात तुझ्या

भिजायचे होते मला
डोळीयात काजळाच्या  

निवायाचे होते मला

तू कृपेची बरसात

तू सुखाची रुजवात

असे स्वप्न देखणे मी

पाहिले ना जीवनात

गाऊनी गीत किती मी

रेखाटले होते तुला

मांडुनि शब्द कोवळे

सजविले होते तुला  

शोधतांना जन्म गेला
सुख क्षण भेटले ना
मी तरीही मोहरलो 

कवडसे वेचतांना

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

http://kavitesathikavita.blogspot.in/