रविवार, ३ ऑगस्ट, २०१४

तुटलेल्या झुंबराचा ...





तुटलेल्या झुंबराचा
पायाखाली खच झाला
पावूलांना भय त्याचे
काल डाव रंगलेला

मांडू मांडू म्हणूनिया
स्वप्न मांडता न येते
दु:ख भरलेले भांडे
नच कलंडून जाते

सुखाचीही स्मृती अंती
उरी दु:ख पाजळते
टाकुनिया दिले काटे
ठसठस नच जाते

जळूनिया जाता रान
त्यात कुणी किती मेले
एका किटकाचे विश्व
कधी कुणी मोजियले


विक्रांत प्रभाकर

शनिवार, २ ऑगस्ट, २०१४

देहावर पडणारी पाल....






त्याची ,
पहिली प्रतिक्रिया
असते नकाराची
सहज टाळण्याची
पण..
वयाचे समजुतदारपण
पैशाचे शहाणपण
व्यवहाराची लागण
त्याला ,
घ्यायला लावते 
यु टर्न
त्याचं
उसन हसण
उसन वागण
माझ्या
येते अंगावर
नको असून
देहावर पडणारी
पाल होवून

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/


  

गुरुवार, ३१ जुलै, २०१४

नदीची आसरा






गाव नदीची आसरा
काळा डोह सांभाळते
पोर बुडुनीया मरे
पूजा जोरात चालते
  
मेल्या पोराच्या आईचे
दु:ख डोहात जिरते
काळ्या उदास डोहाचे
भय सांजेला डसते 
कुणी ऐकतो रातीला
गाणी अवेळी कातर
चाळ छुमछुमणारे
नदी किनारी वावर
छाया दिसते कुणाला
म्लान उदास बैसली
वाऱ्यावरती हलती
काळ्या ढगांची सावली

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/



बुधवार, ३० जुलै, २०१४

तुझे स्वप्न जेव्हा दिसे






तुझे स्वप्न
जेव्हा दिसे
माझे दु:ख
मला हसे

तुझा मोह
रात्रंदिनी
पावुलात
बेड्या दोन्ही

कसे मना
समजावू
कसे किती
दूर ठेवू

हरविले
सुख माझे
तया दिसे
रूप तुझे

तुटू द्यावे
तुटू नये
जुळू द्यावे  
जुळू नये 

सुख दु:खी
हिंदकळे
अजूनही
वेडे खुळे


विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...