प्रेम हवे तर

प्रेम हवे तर

अटी पूर्ण कर

फूट नाहीतर

इथुनिया ||१||

ने फिरावयास

मज दूरवर

सुंदर सुंदर

देश दाखव ||२||

गाडी हवी मज

घर हवे मज

नजराणा रोज

पेश कर ||३||

हवे नटवणे

नवी प्रावरणे

सुवर्ण दागिने

यथोचित ||४||

सारे रविवार

भटकू बाहेर

खाऊ मजेदार

नवे डिश ||५||

आपण दोघेच

असू राजा राणी

तिसरे कुणी

नको मज ||६||

असेल मंजूर

तर मी तुझी

अन्यथा गावची

शोध वधू ||७||

असा रोखठोक

माझा व्यवहार

गमेल  व्यापार

तुज जरी ||८||

तुही असशील

दमला शोधून

ये मग मोजून

दाम जरा ||९||

फुकट मिळते

काय प्रेम ते

जीवन असते

घेणे देणे  ||१०||

विक्रांत प्रभाकर             
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

गुड-बाय !

दारावर लाव तोरण  

रांगोळ्यांनी भर आंगण

जात आहे मी आता

आनंदाने जग जीवन

किती वर्ष मजला तू

केले आहेस सहन

सुखासाठी तुझ्या आता

आडकाठी ना बंधन

त्या तुझ्या सुखास तेव्हा

माझी ना कधी नव्हती

काय करू तुझी माझी

दुनिया वेगळी होती

त्या तुझ्या सुखात माझे

नसणे तुज खुपले

माझ्यासवे म्हणुनी तू

सुख हि दूर लोटले

पहा तुझे अवघे ते

कुढणे आता सरले

ना परतीच्या वाटेला

पावूल माझे पडले

विक्रांत प्रभाकर             
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

वध

असून भरदुपार तेव्हा

सुनसान होती आळी

सुनसान होता रस्ता

टीव्हीवर चालू होती

महाभारताची कथा

सात वर्षाची चिमुरडी

गच्चीत उभी होती

कौतुक रित्या रस्त्याच

उगाच पाहत होती

बेसावध तो भेटून प्रियेला

कुठेतरी होता चालला

तोच अचानक यमदूत

बसलेले दबा धरून

सरसावले पुढे आपले

अमोघ शस्त्र घेवून             

डावीकडून तीन अन

उजवीकडून तीन

उभे ठाकले तया घेरून

प्रतिकारा संधी न देत

फटकन फिरली बँट

बॉल झाले डोके त्याचे  

धाडकन पडला रस्त्यात

वेळ मुळी न घालवता

कुणी सराईत त्यातला

शास्त्र कुठले विचित्र

घेवून पुढे सरसावला  

विछिन्न झाले शिर

आला रक्ताचा पूर

भयचकित चिमुरडी ती

राहिली फक्त किंचाळत

महाभारती रंगला होता

रक्तरंजित एक वध

चार चाळीच्या साम्राज्याचे

मरून गेले एक प्यादे

दादा मोठ्या पहाऱ्यात

शांत चिरेबंदी वाड्यात

ती त्याची सखीही

मग गेली मरून

विस्कटलेल्या जीवनावर

घासलेट काडी ओढून

अन ती चिमुरडी...

उठे रात्री किंचाळून

भये ओलिचिंब भिजून

स्वप्न कुठले भेसूर

सांगे सर्वा रडरडून

विक्रांत प्रभाकर             
http://kavitesathikavita.blogspot.in/