मंगळवार, १३ ऑगस्ट, २०१३

ओथंबलेले आकाश



ओथंबलेले आकाश
वृक्ष वनराईवर
धुके गर्द निळेशार
झुले पानापानावर

कुंद प्रकाश रेंगाळे
लाल ओल्या कौलावर
माती नवीन गर्भार
बीज देतसे हुंकार

कुठे भुईत फुटले
झरे खळखळ वेडे
कडे कपारीत डोले
खुळ्या सृष्टीचे कोडे

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

तू गेल्यावर

तू गेल्यावर ********* असणे तुझे जीवनाला अवघे व्यापून होते  प्रेमानुबंध क्षणाक्षणाला सदैव बांधून होते  प्रेमवृक्ष तू आयुष्यात माझ...