पान हलते फुल डोलते
माझ्या
कानात हळूच सांगते
नुसत्या
जगण्यात मजा असते
वारा
हलतो धूळ उडवतो
गिरकी
घेत अलगद म्हणतो
माझी
चिंता मी न वाहतो
ढग
जमतो पुन्हा विरतो
खेळत
रंगात मला बोलतो
हरेक
क्षण नवा असतो
पाणी
वाहते उसळी मारते
भोवरे
फिरवत हळू बुडबुडते
मी
न थांबते जीवन जाणते
विक्रांत
प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा