धनकवडी

धनकवडी

********

द्रोणात घास होता 

घासात प्रेम भरले 

भरविता दाता माझा 

गात्री चैतन्य दाटले ॥१

खोल प्रेमळ डोळ्यात 

होती दाटलेली ओल 

मज भेटला भेटला 

योगीराज श्री शंकर ॥२

कुठे जावे मी रे आता 

काय मागावे कोणाला 

प्रश्न मिटला सुटला 

येता तयाच्या दाराला ॥३

रंग अवधूत माझा 

आत मलाच दिसला 

शब्द आदेश अलक्ष 

जन्म निरंजन झाला ॥४

प्रेम कणभर माझे 

घेत मणभर दिले 

येता शरण हा दास 

किती कौतुक रे केले ॥५

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

लेखन कॉपी पेस्ट करणाऱ्यांना

लेखन कॉपी पेस्ट करणाऱ्यांना 

***********************"

कवी लेखकाच नाव वगळून ,

copy  paste करणारे.

जणू घेवू पाहतात श्रेय

कवी लेखकाचे, त्याच्या प्रज्ञेचे ,स्फुर्तीचे .

कदाचित ती एक असूया असू शकते 

किंवा न दिसणारा जळफळाट ही 

तसेही त्या कवी लेखकाला 

कुणी ओळखत नसते .

आणि ओळखणार ही नसते 

कधी कुठे भेटले तरी.

तर मग ते नाव काही लोकांना

का खटकते  कळत नाही .

सुंदर स्त्रीच्या कपाळावरील कुंकू 

किंवा गळ्यातील मंगळसूत्र खटकावे तसे.

त्या तिच्या सौंदर्याच्या गौरवात 

दडलेला असतो सौंदर्याचाच उपमर्द .

अन् मग सौंदर्याचा रसिक होवून जातो 

लफंगा रोम साईड रोमियो 

म्हणूनच सर्व लेखन 

समाज मध्यमावरील

नेहमी नावासकट शेअर करावे

आपले अभिजात रसिकत्व 

असे सिद्ध करावे🙏.

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

सांभाळ

सांभाळ

*******

सांभाळ मजला दत्त अवधूता 

पथावरुनिया घसरू मी जाता 

थकलो वाकलो तुझ्या दारी येता 

सापडलो व्याधा धाव तुचि आता 

पाहता पाहता दाटला अंधार 

कडा चढतांना संपले आधार 

हुल्लूप भुल्लुक घेरती येऊन 

प्रकाश मिटतो दिशा हरवून 

तुझिया वाचून सांग सोडवून

कोण रे मजला नेईल यातून

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

 

अस्पर्श

  

अस्पर्श

*****"

तुझ्या  व्यथेने आणि कथेने 

गेले झाकळून माझे मन 

तू स्वीकारलेल्या त्या कटू प्रारब्धाने 

पुनःपुन्हा येऊन उद्दामपणे, सूड घ्यावा तुझा

अधिक क्रूरतेने, तुझी सहनशिलता पाहून

तसे  तुझ्या जीवनाचा कॅनव्हासवर 

उमटत होते रंग ,अधिक गडद होऊन .

पण असे का व्हावे, खरेच  कळत नव्हते मला

तुझी शालिनता तुझी ऋजुता 

तुझी जीवनावरील निष्ठा 

तसेच तुझी प्रार्थना अन प्राक्तन 

याची सांगड घालता येत नव्हती मला 

अगदी ठाऊक असूनही 

पूर्वजन्माचा सिद्धांत, कर्माची जकात 

ती ऋणानुबंधाची गाठ 

माझे मन नव्हते मान्य करत  

कि ते तुझ्या बाबतीत घडत आहे म्हणून

तरीही तुला पाहतो मी 

काळौघात पचवलेल्या दुःखासकट 

कुठलेही प्रदर्शन न करता

सहानुभूतीची अपेक्षा न ठेवता 

जीवनाच्या प्रवाहावर 

स्वार झालेल्या लाटेसारखी 

मी रेखाटू पाहतो, तुला माझ्या कवितेतून  

पण तू होत जातेस गूढ खूप गूढ 

कुठल्यातरी अस्पर्श अनाम अगाध 

जंगलातील पहाटेसारखी

जिथे पोहोचत नाहीत माझे शब्द

माझ्या भावना माझ्या सांत्वना 

आणि सहवेदना सुद्धा .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

पुन्हा

पुन्हा

****

पुन्हा तुझिया केसात 

अडकले प्राण माझे 

पुन्हा तुझिया श्वासात 

हरवले भान माझे ॥

पुन्हा ती नजर गेली 

सोडूनिया चित्त माझे 

झालो पुन्हा फकीर मी 

लुटवून सर्व माझे ॥

माझे माझे म्हणता मी 

झाले हे सारेच तुझे 

हरवून आज गेले 

द्वैतातले ओझे माझे ॥

असे वेड जीवास या

नकळे लागले कसे 

सदैव स्मृतीत तुझ्या

फिरते हे मन माझे ॥

पुन्हा या गात्रात वीज 

लख्ख अशी झंकारते 

उमलूनी कणकण 

गीत  मोहरते माझे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

जादू

जादू

*****

तुझ्या लोभस चेहऱ्यात

काय जादू आहे ते कळेना 

माझी नजर होते पाखरू 

खिळते तिथे भिरभिरतांना 

तुझ्या निर्मळ डोळ्यात 

काय भूल आहे कळेना 

मी हरवून जातो त्या डोहात 

युगायुगांची होऊन तृष्णा 

मज कळते ती तूच आहेस 

माझा विसावा दिन मावळतांना 

सुखावतो मी हास्याची तुझ्या 

लक्ष लक्ष नक्षत्रे वेचतांना 

अन दृष्टी वरती पडदा माझ्या 

जग रहाटीचा पडतांना 

मी ठेवतो खोचून हृदयात

हलकेच त्या अमूल्य क्षणांना

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

प्रेम थांबते

प्रेम थांबते

********

युगो युगी प्रेम थांबते 

वाट पाहता वाटच होते 

विना अपेक्षा कधी कुठल्या 

जळणारी ती ज्योतच होते 

गीतामधले शब्द हरवती 

सूर सूने होऊन जाती

तरी कंपन कणाकणातील 

अनुभूतीचे स्पंदन होती 

शोध सुखाचा खुळा नसतो 

अंतरातील हुंकार असतो 

आनंदाच्या सरिते आवतन 

आनंदाचा सागर करतो 

क्षण अपूर्ण जगणारा हा 

पूर्णत्वाचे क्षेम मागतो 

पडतो तुटतो वृक्ष जळतो 

पुन्हा मातीतून रूजून येतो

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️