रविवार, ९ जून, २०२४

प्रेमाच्या थपडा


प्रेमाच्या थपडा
************
कर्ता करविता 
प्रभू गुरुदत्त 
रक्षतो सतत 
भक्ता लागी ॥१
पुसतो अक्षरे 
शापित माथीची 
लावता तयाची 
पायधूळ ॥२
घेतो सांभाळून 
अडता पडता 
देऊनिया हाता 
अलगद ॥३
अन उधळता 
घालतो बंधने 
विविध कारणे 
दावुनिया ॥४
दिसते तयाची 
लीला जगतांना 
देह चालतांना 
कळसुत्री ॥५
विक्रांत दत्ताचा 
वेडा नि वाकुडा 
प्रेमाच्या थपडा 
घेतो सुखे ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, ८ जून, २०२४

अयोध्या


अयोध्या
*******
हा शाप फुटीचा भोवतो हिंदूंना 
होतात शकले देशाची या पुन्हा ॥१

ती क्षुद्र ओंजळ भरता रूप्यांनी
ठाकते जमात आंधळी होऊनी ॥२

तो रोष दबल्या पिचल्या हाडांचा 
तो गर्व उद्दाम मातल्या मनाचा ॥३

करतो संहार आपल्या हिताचा
पुन्हा वनवासी राम अयोध्येचा ॥४

जाळूनी रावणा मारुनी मारीचा
फळतो कृतघ्न कावा परटाचा ॥५

 हरवते सीता  स्वप्ने जीवनाची
 नाचतात भुते राष्ट्र घातक्यांची ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ .


ॲबस्ट्रक्ट


ॲबस्ट्रक्ट
********
शक्यता आणि गृहीतकांचे 
हातातून उडून गेलेले पेपर 
दिसत आहे डोळ्यांना दूरवर 
फडफडतांना वाऱ्यावर 

त्यातील एकही शक्यता 
आता शक्य राहिलेली नाही 
आणि एकही गृहीतक 
अस्तित्वात आलेलं नाही 

आताही आहे हातात 
काही नवे कोरे पेपर 
पण वाटतच नाही 
की लिहावे काही त्यावर 

जगण्यासाठी लिहिलेल्या 
कित्येक योजना केलेल्या कामना
तुटलेल्या ओळींचे कपटे होऊन 
आडवत असतात वाटा 
घेऊन जाणाऱ्या स्वप्नांना

खरंतर त्यांनाही माहित असते 
त्यांची ती अटळ अपूर्णता 
आणि अपूर्णतेची ती टोचणी 
जी थांबवते चित्ता
पुनःपुन्हा लिहिता लिहिता 

तरीही आवडलेले हृदयात ठसलेले 
ते प्रसंग ती जागा अन ते चेहरे 
तरळतात मनात पुन्हा पुन्हा 
अन त्यांच्या कविता होतात

 मग लिहली जातात  
खुळे पणाची धूसर धुरकट
अतृप्त स्वप्नांची काही ॲबस्ट्रक्ट
जी नेतात धरून हात हातात
नेणीवेच्या  साम्राज्यात 
सुखदुःखाच्या अतीत 
तेच फक्त माझे जग असते
खरे तर मीच माझे जग असते

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, ७ जून, २०२४

गाठ


गाठ
*****

गाठ अवचित पडे
जीवा भुलीचे साकडे 

तुझे व्याकुळले मन
माझे हरवले स्वप्न

प्रश्न गूढ तुझ्या डोळी 
माझे पायी गर्द जाळी 

तुझे जग चार भिंती 
माझी हरवली मिती 

तुझे  शिवलेले ओठ
माझे मौन घनदाट 

तुझे आषाढी आभाळ 
माझे  पुसले काजळ 

पाय फुटले वाटांना 
अंत कुठेच दिसेना

गाठ शून्याची नीरव 
त्यात हरवला जीव 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ .


बुधवार, ५ जून, २०२४

का न कळे


का न कळे
********
पुन्हा पुन्हा मन रुंजी 
घाले त्याच वाटेवर 
पुन्हा पुन्हा तेच गाणे 
कसे येते ओठावर ॥

कारणांची यादी थोर 
तरी मन अनावर 
आठवांचा आषाढ नि
कोसळतो धुवांधार 

जगण्याचा शाप तरी 
मानुनिया वरदान 
उधळली फुले जरी 
पापणीत सले कण

का न कळे पुन्हा कसे 
चिंब होते माळरान 
हरवल्या जीवनाचे 
फुलू येते तृण पान

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ४ जून, २०२४

अतृप्ती

 
अतृप्ती
******
कशासाठी हवा मज 
व्यर्थ सोहळा लांबला
मिटलेल्या सुखामध्ये 
जन्म उगाच चालला ॥
थिजलेले मज्जातंतू 
मंद चेतनेचे द्वार 
वाहतोय क्षण संथ 
अवाक्यात रे अखेर ॥
फुललेल्या ताटव्याचा
रंग गंध सभोवार
धजावेना मनपण 
स्पर्शण्यास हळुवार ॥
म्हणतात कोणी जरी 
क्षणाक्षणा उपभोगा 
भोगातून येई पण
अतृप्तीचं पुन्हा जगा ॥
अतृप्तीचे महाद्वार 
कसे काय ओलांडावे 
दत्तात्रेया तुझ्या द्वारी  
मन कसे वसवावे ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, ३ जून, २०२४

सोने


सोने
*****
देहावरी सोने सोने हे कुठले 
आले आणि गेले देहो देही ॥१
कितीदा भट्टीत कुणी वितळले 
कितीचा घडले  मोडले रे ॥२
कुणी खणलेले कुणी विकलेले 
कुणी लुटलेले असे तया ॥३
कधी गाडलेले कुठल्या खड्ड्यात 
किंवा खजिण्यात वीट झाले ॥४
कुणी मुकुटात कधी वा गळ्यात
हातात पायात मिरविले ॥५
दिसती कितीक तयाने सुंदर
ललना अपार नटलेल्या ॥६
आज कुण्या हाती उद्या आणि कुण्या
परि कमविण्या धावे जग ॥७
यया सोन्याहुनी असे एक सोने 
हरिनाम सोने जगती या ॥८
सदा सर्व काळी राही तुझ्या सवे 
हरवे नागवे कोणी तया ॥९
 हरिनाम सोने दिले ज्ञानदेवे 
विक्रांत साठवे हृदयात ॥१०
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

दिगंबर आजबे

स्व . दिगंबर आजबे *********** दिगंबर उर्फ डिगा आजबे जामखेड मधील सातवी आठवीच्या वर्गात माझ्याबरोबर शिकत होता . दत्ता आणि डिगा सख्...