वेध

वेध

***"

पुन्हा तुझा वेध लागे दत्तात्रेया

यावेसे भेटाया मज वाटे ॥

काय मी चालेल पायरी चढेल 

तुजला भेटेल पुन्हा देवा ॥

तुच बळ देता मज चालविता 

कर्ता करविता जाणतो मी ॥

सांभाळ दयाळा पुन्हा एक वेळा 

भेटीचा जिव्हाळा  देई मज ॥

जरी अंगी नाही पुण्याचा तो लेश

भक्तीचा आवेश बळे आणी ॥

गुणात  वाहतो मूढ अल्पमती 

ठेवियले चित्ती परी तुज ॥

आता तार मार बोलाव वा टाळ 

विक्रांत केवळ तुझ्यासाठी ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ .

निभावणे

.निभावणे

********

आताही वाऱ्याचा झोत आला की 

झाड हिंदोळत आहे थरथरत आहे 

कधी फुलांची बरसात खाली करत आहे

तर कधी फळेही घरंगळत आहेत

ते झाड आनंदाचा वर्षाव करत आहेत 

पण वाऱ्याच्या झोतावर भूमीला स्पर्शणारे 

आणि स्वतःभोवतीच रिंगण घालणारे 

त्याचे ते अल्लड पण आता ओसरले आहे 

आता फांदीवर घर केलेल्या पक्षांची 

आणि पिलांची काळजी त्याला वाटत आहे 

रोज आशेने येणाऱ्या पांथस्थाची

कदर त्याला आहे 

तशी अजूनही वाऱ्याची सलगी त्याला आवडते 

पण आता त्याला वादळाची अन 

वावटळीची भीतीही वाटते 

म्हणून मग त्याची मूळे अधिकच 

खोल खोलवर जात आहेत 

आता उन्मळून पडणे त्याला परवडणार नाही

त्याला त्याचे वृक्षपण निभावायचे आहे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ .

दत्त घर

दत्त घर

******

दत्ताच्या घरात बसावे निवांत 

ऐसे या मनात 

बहू येते ॥१

परि त्या घराचे दार ना दिसते 

कुठून कुठे ते 

जायचे रे ॥२

कोण उघडेल कधी उघडेल 

मजला नेईल 

आत कैसे ॥३

विक्रांत यत्नाचे पाय मोडलेले 

पंख तुटलेले 

आपटून ॥४

भरून प्रतीक्षा ऐसी कणोकणी 

राहतो पडुनी 

पथी तया ॥५

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 

स्वामी

स्वामी

******

तुच नाथ तुच दत्त     

स्वामी माझा अवधूत ॥

तुच शाक्त गाणपत्त्य    

स्वामी माझा अवधूत ॥

तुच शैव भागवत       

स्वामी माझा अवधूत ॥

तुच बुद्ध तथागत     

 स्वामी माझा अवधूत ॥

तुच देव तुच भक्त      

स्वामी माझा अवधूत ॥

माझे हृदी सदास्थित  

स्वामी माझा अवधूत ॥

कृतकृत्य हा विक्रांत   

स्वामी माझा अवधुत ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 

बोलणे

बोलणे

******

काय बोलले जाते ते खरंच महत्त्वाचे नसते 

कोण सोबत बोलते तेच महत्त्वाचे असते .

बोलणे तर कुठल्याही अवांतर विषयांवर होते

कितीही अन कुठलेही विषयांतर घडू शकते 

घटना सांगितल्या जातात प्रसंग वर्णिले जातात

टेबल खुर्ची मिरचीमसाला काहीही बोललेजातात 

विषयात आपण नसतो शब्दातही आपण नसतो 

शब्द उमटल्या मनाच्या सहवासात आपणअसतो 

आणि ते मन असते मैत्री प्रदान करणारे 

आपल्या अस्तित्वातील अनेक शून्य भरणारे 

ते बोल असतात स्थैर्य आणि धैर्य देणारे 

जीवनाच्या माळरानावर आपुलकीची उब देणारे 

आणि तो काळ असतो निर्विवादपणे दुःख वर्जीत 

आपण जगत असतो आपल्या मोहरल्या अस्तित्वात 

मैत्रीचे सौख्याचे प्रेमाचे असे झाड जीवनात उगवते 

भावनांच्या वैभवाने बहरते ही खरंच जीवनाची कृपा असते

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 

आवेग

आवेग

******

जेव्हा सरतात आवेग 

कोसळणाऱ्या प्रपाताचे 

अन वाहते पाणी 

रूप घेत प्रवाहाचे 

तेव्हाही ते जीवनच असते 

हृदयातील प्रत्येक आवेग 

हा असाच झोकून देतो स्वतःला 

उंचावरून खाली 

परिणामाची चिंता न करता 

अन हरवतो 

स्पर्शताच जमिनीला वास्तवाला 

म्हणूनच ते जीवन असते 

आवेगाचा छंद नेतच राहतो 

मनाला खेचून पुन्हा पुन्हा 

नवनव्या उतारांकडे 

नवनव्या तटाकडे 

आणि राहतो कोसळत 

जगण्यामध्ये झिंगत 

सागराला मिळेपर्यंत 

म्हणून जीवन सुंदर असते

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 

स्वप्न

जीवन

****

जेव्हा हरवतील तुझी स्वप्न 

आणि जागेपणात होरपळेल जगणं

तेव्हा नकोस देऊ तू दोष कुणाला

स्वतःला तिला अथवा जगण्याला

किंवा त्या खुळ्या स्वप्नाला

तुझे जीवन अथवा त्याचे जीवन

तुझे स्वप्न आणि त्याचे स्वप्न 

सगळी सारखीच असतात 

चेहरे बदलतात देह बदलतात 

मन तशीच असतात 

नदी बदलते पाणी बदलते पण 

वलय तशीच असतात 

थोडक्यात तुझे स्वतःचे इथे काहीच नसते 

ना सुख असते ना दुःख असते 

सुखदुःखात हिंदकळणारे मनही तुझे नसते 

इथे केवळ जीवन असते 

जगण्याच्या नाट्याला पार्श्वभूमी प्रदान करणारे 

तुझा प्रवेश त्याने ठरवून ठरवलेला असतो 

आणि तुझे गंतव्य सुद्धा

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘