सोमवार, २७ जानेवारी, २०२०

कुठे शोधू दत्ता




कुठे शोधू दत्ता
*********
कुठे कुठे शोधू दत्ता
माझा हरवला रस्ता ॥

जग रान भेरी झाले
माझे काळीज जळाले ॥

पेटे डोळ्यात तहान
जन्म वैशाखाचे ऊन ॥

नाही सावली आधार
दत्ता जीवाला सावर ॥

आता विझू आले प्राण
येई येई गा धावून ॥

मायबाप अवधूता
देई दर्शन विक्रांता॥

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com


चाक जीवनाचे



चाक जीवनाचे
*******  

आताच टपऱ्या होत्या त्या इथे
लगेचच सांगा गेल्या तरी कुठे

काय गाडी आली बागुलबुवाची
दवंडी पिटली कुण्या वा बळीची

नका घाबरू खेळ हा घडणारा 
दर तीन चार मासी  दिसणारा

आम्हाला सवय पथी चालण्याची
चुकवत गाड्या घराला जाण्याची

असतात म्हणती इथे फूटपाथ
दावतात असे उगा स्वप्नच खोट

जगू देत त्यांनाही जगतोय आम्ही
कशाला धावता वाया असे तुम्ही

जाळून पेट्रोल वाया टेक्स जातो
भिऊन माणूस का जागा सोडतो

नका हो असे उगा नाटक करावे
आहेत तसे पुढती हे जगत राहावे

असो गल्लोगल्ली टपरी मांडलेली
राहो वडे भजी पान जना आवडली

सुखे ते विकती मजेत आम्ही खातो 
होतो त्रास काही असू दे म्हणतो

कुणाला कधी ते जमणार नाही
गाडी खालची ती हलणार नाही 

चालला कशाला मग हा तमाशा 
जर उठणार ना कुणाचाच गाशा

मिळाला का वाटा भेटला का दादा ?
थोडासा फुगीर झाला ना हो वादा ?

चालू द्या चालले आम्ही न पाहिले
चाक जीवनाचे हे सदा रुतलेले

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com

शनिवार, २५ जानेवारी, २०२०

स्वामी कृपा






स्वामी कृपा

*********



स्वामींच्या कृपेने

जाहलो स्वामींचा 

घेतला प्रेमाचा

नुभव II

धावला संकटी

इवल्या सेवेनी

जाहलो मी ऋणी

जन्माचाच II

मणाचे ते ओझे

मिटले क्षणात

सुख आयुष्यात

ओघळ्ले II

आता विनवणी

तया योगीराया  

सेवेसही काया

वाहू दे रे II

घेतलेस पदी

राहू दे असाच

निशंक मनास

करूनिया II

विक्रांत स्वामीचा

होय नामधारी

दत्त वारकरी

आयुष्याचा II

 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com

शुक्रवार, २४ जानेवारी, २०२०

होऊनि दत्ताचा





करुनी निशस्त्र रणी मज दत्ताने पाठविले आहे
करुनी हार माझी जनी बघ साम्राज्य दिले आहे

देहावरी वार खोल मी आदरी मिरविले आहे 
शिकविणे सारेच असे फक्त त्यास जमले आहे

कौतुक या सुखाचे अन् लडीवाळश्या दुःखाचे
निजवून भूवरी मज वर आकाश रेखाटले आहे

येती मुखातून स्वर जे ते सारेच सुख हुंकार आहे 
व्यापून सदा जीवनाने मज साक्षीत ठेविले आहे

मी होऊनि दत्ताचा जगी या सहज वावरत आहे
म्हणते जग सुटला विक्रांत कुणी तया बांधले आहे  

 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com/

गुरुवार, २३ जानेवारी, २०२०

दत्ता दिलीस का ढील



 दत्ता दिलीस का ढील
 ***************

दत्ता दिलीस का ढील 
तुझा बहकला बैल 

दूर हिरवी कुरणं 
गेला सावज होऊन 

उगा उधळे चौखूर 
तुझा पडून विसर 

मग घेरले वृकांनी 
स्थिती झाली दीनवाणी 

साद घालतो तुजला 
धाव धाव रे कृपाळा 

घाल वेसन नाकात 
दोर ठेवी रे हातात 

तुझी ओढीन रे गाडी 
नाही धावणार झाडी 

नेक आठवत पथ 
दत्त  वदत विक्रांत



 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...