नवल मनाचे

मी

****

चपळ मनाचे चपळ वळण

चपळ चलन 

अनिर्बंध ॥ १

मनात गुंगले जीवन गुंडले

कधी न कळले 

कुणासही ॥२

सुजाण सज्जन जाणती हे मन

भ्रांतीचे कारण 

म्हणूनिया ॥३

जपाच्या माळेत श्वासाच्या लयीत

स्वराच्या नादात 

अडवती  ॥ ४

नियम करिती धारणा धरती  

परंतु हरती 

क्षणोक्षणी ॥५

नवल मनाचे बंधाशी खेळते

यत्नची ठरते 

पळवाट ॥६

परंतु पाहता मनाचे जनन

विचारामधून 

होत असे ॥७

'मी' चे ते स्फुरण येताच घडून

आधार घेवून 

जग सृजे ॥७

अस्ताचली रवी किरणे ओढून

जातसे निघून 

आल्यावाटे ॥८

तया त्या ‘मी’ चे ठेवीता “मी” भान

नवल घडून 

येते पुन्हा ॥९

तेव्हा ‘मी’ मधून निघाले विचार

परत ‘मी’ वर 

जमा होती ॥१०

मग “मी” माझ्यात होवून वेगळा

पाहतो चालला 

खेळ सारा ॥११

मज वेटाळून “मी” पण राहते

एकले उरते

माझ्याहून ॥१२

पुढचे काय ते सांगू मी आता

दिसतील वाटा 

चालणाऱ्या ॥१३

विक्रांत नावाचे अस्तिव पोकळ

कळो मृगजळ 

आले काही ॥१४

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

हरपावे दृष्य

तुजला आळवू

कितीदा कृपाळा

करुनिया गोळा

प्राण डोळा ||

पायात खडावा

कौपिनाचा थाट

भरेल डोळ्यात

मज केव्हा ||

देहाचे लोढणे

आता संभाळेना

होतात यातना

तुजवीण ||

प्रवाह पतित

चाललो वाहत

देई बा तू हात

जगन्नाथा ||

पेटवून ज्योत

अज्ञानी मनात

कृपेची पहाट

उजळावी ||

विक्रांत मागतो

हरपावे दृष्य

स्वरुपास साक्ष

ठेवूनिया ||

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

उदास वावरे

उदास वावरे

तुझ्या मंदिरात

तोच घंटा नाद

रोज करी ||

तीच ती आरती

तीर्थ नि प्रसाद

करी मोजदाद

पुण्याची मी ||

नच हालचाल

नच बोलचाल

ओघळेना कौल

फुलातला ||

अहो विश्वंभरा  

देई मज दान

कृपेचा लहान

घास मुखी ||

विक्रांत लाचार

कुठे रे जाणार

तुझ्या पायावर

प्राण माझा ||

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

पापण्याआड

मिटल्या पापण्याआड माझ्या

आता स्वप्न उमलत नाही

तोच काळोख काळा कभिन्न

बाकी काहीच दिसतं नाही

पापण्यांच्या बंद कडातून

दु:ख आता ओघळत नाही  

उरले मागे नीरस सुख

ते ही मज साहवत नाही  

जगण्या मरण्याची पोकळी

मी पणास या कळत नाही

लाख दुभंगून खांब गेले

सत्य परि प्रकटत नाही

डोळ्याच्या का या खाचा जाहल्या

स्पर्श कशाचे टोचत नाही

असे भोवती नसे कुणी वा

खाई आतली भरत नाही

दूरवरती कंपन काही

तरीही खात्री पटत नाही

दृष्य जरी ना खोल अंतरी

ठिणगी अन विझत नाही

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

बँकवाला मित्र

जुन्या नोटा बंद पडल्या

अन नव्या मिळेनाश्या झाल्या 

तेव्हा मला आठवण आली  

प्रिय मित्रा तुझी

अन त्या तुझ्या बँकेची

खरंच सांगतो

तूच मित्र माझा खरा

अगदी भावाहून जवळचा

नाही भेटलो बहू दिवसात वा

जरी फोन हि साधा न केला

पण खरंच सांगतो

नोट पाहिली की तुझी आठवण

नित्य येत असे मजला 

अन मी विचारत असे

त्या प्रत्येक नोटेला 

कसा आहे भाऊ माझा 

नोटा मोजून नाही ना दमला 

उसने मागण्या कुणी आला 

देतसे पत्ता सदा तुझा 

लोनच घे तुझ्याकडूनच 

बघ बजावत असे त्याला 

आजकाल तर तू स्वप्नात येतोस

रोज नोटा बदलून देतोस

शर्ट गुलाबी पॅन्ट करडी

मॅचिंग असा छान शोभतोस 

बरं तर ते राहू दे

महिण्यापूर्वी गेलो होतो केरळला

वाहिनीसाठी कांजीवरम अन

खास एक आणला शेला

आणि ते मसाले थेट बागेतले

तुझ्यासाठी होते आणले 

काजू गोव्याचे अन ते काही

छोट्यासाठी खेळणेही 

कधी येऊ मग सांग भेटायला 

तसे काम बिक काही नाही 

पण भेटल्यावर बोलू काही 

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कसे म्हणू मग माया

इवल्याश्या फांदीवर

उबदार घरट्यात

पाखराचे गाणे चाले

रोज चिवचिवाटात

ऋतू येती ऋतू जाती

निळ्या निळ्या आभाळात

कुणा भाळी किती असे

काय अर्थ मोजण्यात

पानोपानी लहरते

दव हळू ओघळते

इवल्याश्या फुलासाठी

रान सारे गोळा होते

उत्सवात सजलेले

वृक्ष गाण कानी येते

जीवनाचे ऋचा मंत्र

सळसळ भारावते

व्याकुळती प्राण कधी

कधी होतात पराग

आणि मनी सुरावती  

अनवट काही राग

घननीळ सावळ्याची

जाणवता स्पर्श छाया  

भरलेल्या आभाळाला

कसे म्हणू मग माया

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in/