शुक्रवार, २८ ऑक्टोबर, २०१६

|| श्री गणेश ||












गणेश

 आदीमायेच्या लेकरा
रूप कुंजर सुंदरा
मुळारंभ श्री ओंकारा
माझे नमन स्वीकारा

चौदा विद्येचा तू स्वामी
नित्य चित्त सत्यगामी
शुद्ध भक्तीची तू भूमी
सदा संत भक्तकामी

गण नायक गणेशा
पुण्य पावक परेशा
सदा रक्षसी सुरेशा 
विघ्न नाशक विरेशा

देवा विशाल उदरा
नित्य कृपेच्या सागरा
सत्व जीवनात भरा
दूर दवडा अंधारा

रूपा वंदितो सतत
गुणा रहातो स्मरत
आता उजळो मनात
तुझ्या कृपेची पहाट

कृष्णपिंगाक्ष कृपाळा
विघ्ननाशक विशाळा
देई भक्तीचा जिव्हाळा
सदा ठेवी चरणाला

देवे आश्रय दिधला 
घोर संकटी धावला
जन्म ऋणाइत झाला
सुख विक्रांत पातला

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

गुरुवार, २७ ऑक्टोबर, २०१६

निरोपाच्या क्षणी (एका send off ला )








निरोपाच्या क्षणी दाटतो हुंदका
शब्द होतो मुका ओठातला ||
आठवांचा मळा सर्वांगात दाटे
कालचेच वाटे रुजू होणे ||
एक एक साथी उभा राहे मनी
केले ज्यांनी ऋणी जन्मभर ||
तसे कधी वाटे जाहले सार्थक
सरे धकाधक आयुष्याची ||
खुणावते जरी स्वप्न जपलेले
उरी तुटलेले छळे काही ||
आता जीवनाचा एक नवा डाव
एक नवी धाव नवी दिशा ||
विक्रांत शुभेच्छा सहस्त्र वदतो
उलटे म्हणतो पहा आता  ||

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

सोमवार, २४ ऑक्टोबर, २०१६

मनोरुग्ण






जन्म साठला मनात
दिन जातोय वाहत
चित्त भंगले सांडले
कधी तळ्यात मळ्यात

ग्रंथ नीटस नेटका
पान उलटत नाही
वर्ष उलटून गेली
कथा सरकत नाही

घट्ट लावले कवाड
दूर लोटतो प्रकाश
भय अनाम अंतरी
दवा मागते देहास

अंत होतोच शेवटी
घराघरात थडगी
ऐसे जिवंत जळणे
कोण कशास रे भोगी

दूर ढकलती दोर
मागे असून भोवरे
एक करूण अटळ
दिसे प्राक्तन सामोरे

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/


रविवार, २३ ऑक्टोबर, २०१६

द्वार सेवा (एक भारुड )





पंक्चरवाला दारी आला
गाडी माझी घेवून गेला
द्वार सेवा देता देता
पेट्रोल थोडे काढून गेला

भाजीवाला दारी आला
ताजी भाजी देतो म्हटला
आठ आण्याची दो रुपयाला
जुडी एक देवून गेला

रद्दीवाला दारी आला
भाव कमी सांगू लागला
मोजता मोजता तीन किलोला
हळूच काटा  मारून गेला

फरसाण वाला दारी आला
शेव चिवडा  विकून गेला
विकता विकता माल भरला
पोट दुखी ठेवून गेला

दत्त माझ्या दारी आला
डोळा भूल देवून गेला
जाता जाता सवे त्याच्या
माझेपण तो घेवून गेला

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...