शून्याची दिवाळी

आता या जन्माचे करायचे काय

दुरावले पाय व्यवहारी ||१

निरर्थक नाटक चाले घडोघडी

उगाच चावडी जीव गोळा ||२

शून्याच्या अंगणी शून्याची रांगोळी

शून्याची दिवाळी दीपासाठी ||३

विक्रांत विटला देही साठवला

होवून वेगळा मजा पाही ||४

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

निकी वाट

मातेवीन गर्भ पित्यावीन जन्म

येरे येणजाण अर्थहीन ||

जगाचा पसारा मनात साठला

आला काय गेला कुणा कळे ||

जगताचे मूळ मनच केवळ

कळला पोकळ रंभागर्भ ||

सुखाचा तो सोस दुखातला वास

केवळ आभास चलचित्र ||

मावळता मन जगताचा अंत

पाहतो अनंत आत्मरूप ||

तोच पाहणारा गेला हरवून  

जगणे कळून क्षणगामी ||     

विक्रांता दाविली नीट निर्देशून

दत्ताने येवून वाट निकी ||

  
डॉ विक्रांत प्रभाकर तिकोने
http://Kavitesathikavita.blogspot.in

   

आत्मराज

दत्त नाम घेता प्रेम दाटे उरी 

सुख डोळ्यादारी ओघळते ||

जिवलग माझा जीवाचा तो जीव

स्वानंदाची ठेव आत्मराज ||

जन्म चालवितो संकटी रक्षितो

पाठीशी राहतो सदोदीत  ||

मागीतल्यावीन दिधले अपार

जगण्याचे सार दावियले ||

तयाचा मी ऋणी आहे जन्मोजन्मी

काया ओवाळूनी टाकीयली ||

दयाळा कृपाळा विक्रांता सांभाळा

धरावे हाताला आजन्म या  ||

डॉ विक्रांत प्रभाकर तिकोने
http://Kavitesathikavita.blogspot.in

जन्म सापडत नाही

जन्म सापडत नाही 
.
रातराणी गंध आता
मनी उमलत नाही
रंगविली स्वप्न जुनी
आता आठवत नाही

दूरवर नजरेत
सखी दु;ख पेटलेले
आतड्यात भूक अन
जन्म सापडत नाही

जीवनास माझे म्हणू
ठेवू किंवा कोपऱ्यात
गोठलेल्या वेदनेस
काही समजत नाही

कालचेच गाणे जरी
सुर हरवले आज
फुंकूनही प्राण शब्दी
अर्थ उमटत नाही

हरवली दिशा अन
दुरावली साथ तुझी
भोवताली रात दाटे
सोबतीला हात नाही

ध्यास जरी सराईचा
वाट हि सरत नाही
जडावले पाय अन
गाव ही दिसत नाही


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/