मी तुझ्या वॉलवरून

येतो

थबकतो

जातो

मी तुझ्या वॉलवरून

लिहितो

वाचतो

टाकतो  

मग ते पुन्हा पुसून

जाणतो

मानतो

पाहतो

हा खुळेपणा ये घडून  

पाहणे  

वाचणे

कळणे

राहते घडल्या वाचून

असणे

नसणे

जगणे

हे व्यर्थ तुझ्या वाचून

येशील

पाहशील

जाशील

तू काही कळल्या वाचून

काहीतरी

कसेतरी

कुणीतरी

जाईल तुजला सांगून

आलेले

गेलेले

व्याकुळले

कुणाचे नादान मन

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/     

बरे झाले डान्स बार ...

बरे झाले डान्स बार पुन्हा सुरु झाले

कुठेतरी नाच नाचुनि घर चालू लागले

तशी तर इथे येती कितीतरी माणसे ही

शोधूनही सापडतो न त्यात माणूस एकही

पण तसे असुनी काहीसुद्धा बिघडत नाही  

उधळल्या दौलतीला कमीपणा येत नाही

असा काय तसा पैसा बाजार विचारत नाही

डाळ गहू तेल रॉकेल दर कमी होत नाही

वाजो गाणे कुठलेही असो भाषा कुठलीही

थिरकते देह तया अन्य काही दिसत नाही

वस्त्रातून घुसणारे हावरट कामुक डोळे

बघूनही न बघता मी पैशावरी ठेवी डोळे

ओंगळ ते घाण हात लोचटच स्पर्श जरी

तरी खोटे हसुनी मी लटकाच राग धरी

घर दार मुले बाळे मला हवे आहे सारे

तयाआधी देहा पण जगवाया हवे खरे

  विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

तव स्मृतीची धुनी

अजूनही माझ्या मनी

वाजतात तीच गाणी

अडकल्या श्वासातुनी

शब्द येतात धावुनी

येणार ना जरी इथे

परतुनी कधी कुणी

व्याकुळतो प्राण माझा

कासावीस कोंदाटुनी

सांजवेळी पक्षी जाती

घरोट्यात परतुनी

पारावरी उदास मी  

दिशा घेती वेटाळूनी

दिलीस का ओढ अशी  

आस मनी जागवुनी

तव स्मृतीची धुनी

जाळतेय क्षणोक्षणी

इवलाले कवडसे

जाती मनी चमकुनी

मिटतात पापण्या नि  

येते आकाश भरुनी

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/