भाजी जळली

आणि शेवटी

भाजी जळली

कढी फाटली

उकळीने

तसे मला तर

जमलेच नाही

कधीच काही

सैपाकाचे

आणि लाखदा

सांगून तिने

जळणे उतणे

टळले नाही

आता हातात

ब्रेड आम्लेट

कच्चे खारट

ईलाज नाही

हवेच होते

थोडे शिकाया

अन ढवळाया

डाळ वगैरे

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

व्यर्थ अध्याय नवा

जगण्याचा अर्थ मागे

रोज तुझ्या दारावरी

आणि मिळे रोज तोच

प्रसाद या हातावरी

तेच तेच कितीवेळा

शिणलेले दु:ख जीवा

अन चाललेला तुझा

व्यर्थ अध्याय नवा

किती तर्क सिद्धांत ते

कशालाच अर्थ नाही

अरे तुझ्या तेजाने त्या

दिवाही पेटत नाही

धावणारे धावतात

कावणारे कावतात

परी अंती मसणात

त्या तसेच जळतात

चल जातो आज पुन्हा

येणे सुटणार नाही

यंत्रवत शिणलेले

शब्द थांबणार नाही  

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

मनातून या ती गेली नाही

अजून आशा संपली नाही

अजून चिता पेटली नाही

लोचट स्वप्न रेंगाळलेले

मनातून या ती गेली नाही

किती उधळू जीवन गाणं

जगण्या काया विटली नाही

मनात प्रीत वेल अमर

ओल कधीच जळली नाही 

येईल सखी वा न येईल

नजर वेडी थकली नाही

देहाचीच या वाट जाहली

अन प्रतिक्षा सरली नाही

कठीण असते वाट प्रेमाची

भिणाऱ्यास ती कळली नाही

उगा करणे हिशोब काही

अरे रीत ती इथली नाही

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/