शनिवार, ३१ जानेवारी, २०१५

मित्र सोबत होता




शहरात त्याच्याकडे
गेलो होतो मी
खुराड्या सारखी
एकच लांबट रूम
जणू भाड्याने घेतेलेले
एक मोठे बाथरूम
तिथे भेटलो
बोललो जेवलो
रात्री रस्त्यावर
झाडाखाली निजलो
अन अचानक
पावूस कोसळता
गॅलरीत धावलो
खरच सांगतो
तो दिवस
माझ्या आयुष्यातला
एक सुंदर दिवस होता
कारण खूप दिवसानंतर
मित्र सोबत होता

विक्रांत प्रभाकर


शुक्रवार, ३० जानेवारी, २०१५

वसुली...







निदान झाल्यावर चार महिने
डॉक्टरांनी त्याला जगविले होते
जगणे कसले ..?
ते तर मृत्यूचे खेळणे होते
तपासाचे चक्र..
औषधांचा भडीमार ..
किमोची रिएक्शन..
त्यासाठीची इंजेक्शन ..
सिटी स्कॅन.. पेट स्कॅन ..
पुन:पुन्हा अॅडमिशन..
छन.. छन.. छन..
सारा पैसा गेला वाहून
जगण्यासाठी त्यांनी मग
विकू काढली जमीन
नको कोण म्हणणार त्यांना
मनामध्ये असून
सार काही माहित असून
त्यांनी घेतलं लुटवून
अन यांनी लुटून
खर तर तो त्यांच्या
उपचाराचा खर्च नसून
ती होती
त्यांच्या आसक्तीची किंमत
कुणी तरी घेतलेली
क्रूरपणे वसूल करून


विक्रांत प्रभाकर


प्रेम अन मैत्री






ठिक सखी जावू दे ते  
मना लावून घेवू नकोस
माझ मन मोडलं म्हणून
तूच अशी रडू नकोस

मित्र होतो आपण सदैव
मित्रच राहणार आहोत
उठले होते वादळ इवले
विसरून जाणार आहोत

होतं असं कधी कधी
उगाच पावूस पडतो कधी
प्रेम मैत्री मधली सीमा
उमजत नाही कधी कधी

उद्या पुन्हा भेटू या
तश्याच गप्पा मारू या
उणे दुणे गप्पा खोड्या   
त्याच रस्त्याने जावू या

विक्रांत प्रभाकर

भय

भय *** किर्र निर्मनुष्य अश्या  जयंती माता जंगलात  मऊ मातीत उमटलेली  ताजी व्याघ्र पावुले  अन् एकटेपणी  चाललेली माझी परिक्रमा . वि...