दे विचारणा ..

माझ्या विकल

अस्तित्वाचा

कणकण व्यापणारी

दे व्याकुळता

रोज मरणाऱ्या

या जगण्यातून

उसळून उठू 

दे अस्वथता

अष्टौप्रहर

पेटत राहणारी

विचारणा दे

या चित्ता

का कुठून अन

कुठवर कशाला

आगीत राहू दे

मज जळता

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

मौन द्वारावर

अंतरातून उमटणाऱ्या उर्मी

अनावर व्याकूळ उत्सुक

मौनाचा अर्थ जाणून घ्यायला

शब्दांनी बरेच काही सांगितले

मेटाकुटीस येत

अर्थाचा भार वाहत

शब्द देतात

हिंम्मत अन आधार

अन आणून सोडतात

अगम्य अनाकलनीय

अश्या प्रवेश द्वारावर

तिथून पुढे चालायचे

आपले आपणच

आधाराशिवाय

पण कुणाचा तरी आधार

सदैव घेत आले मन आजवर

ती सवय ती चाकोरी

अजून मनाला सोडवत नाही

शब्द सुटत नाही

ते आग्रह करते आहे साथीचा

आणि कदाचित म्हणूनच  

पावूल पुढे पडतच नाही

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

पाघळणे माझे..

ढुंकूनही माझ्याकडे

राणी आता पाहू नको

उडालेत केस बहु

कलपाला हसू नको

थकलेत सांधे सारे

करकर वाजतात

भिंगाआड डोळे रूप

कसे बसे पाहतात

पाघळणे माझे असे

मनावर घेवू नको

पुरुषाची जात आहे

विचार तू करू नको

कधी कधी रूपामध्ये

मन असे अडकते

चाली मध्ये भान कधी

वेडे खुळे हरवते

असू देत मन जरी

तुजवरी भाळलेले

सुजाण तू व्यवहारी

तुज जग कळलेले

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/