गोड गोजिरी

गोड गोजिरी

एक साजरी  

खट्याळ पोर  

जगास भारी

खऱ्यासाठी ती

भांड भांडते  

व्यवहारी नि

रोख असते

जरा नाजूक

कणखरशी

जगा ओळखे

खूप खूपशी

राग असतो

नाकावर तो

शब्दामधून

तडतडतो

साऱ्या साठीच 

धाव धावते

ऊन पावूस 

नच पाहते

नका विचारू

कोण असे ती

इथले सारे  

तिला जाणती

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

पुन्हा रुजू येता प्रीत ...

मनातील प्रश्न सारे

मनामध्येच राहू दे   

चुकलेल्या उत्तराने

वर्ष व्यर्थ जातात रे

तुटलेत धागे जरी 

काही मनी जपावेत

पुन्हा रुजू येता प्रीत

नवे स्वप्न फुलावेत  

जीवनाच्या वादळात

कधी कुणी हात देत

आतल्या जखमावर

हळूवार फुंकारत

संशयाची छाया मनी

पडूनिया देवू  नको

हाती येता पुन्हा फुले

उधळून देवू नको

छोटेशीच जिंदगानी

भराभर वर्ष जाती

सुटल्याची खंत नको

सुटू देत खोटी नाती   

अशी हास खळाळून

आनंदाने झळाळून  

बाकी सोड सारे सारे

प्रीती कर उधाणून

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

सजवावे तुज ..

तुझे एकटेपण

तुझ्या ओठातून

उमटते काही

बहाणा घेवून

जरी दूरवर

सोडुनिया घर

मनाच्या अंगणी

स्मृतीचा सागर

मायावी जगात

मायावी शब्दात

हरवे स्वत:ला

उगाच कशात

तुझे थकलेले  

व्याकूळ डोळे

मनात दाटले

आभाळ सावळे

मजला बेचैन

टाकती करून

वाटे सुखा मग

आणावे खेचून

हजार गाण्यांनी

हजार शब्दांनी

सजवावे तुज  

हजारो स्मितांनी

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/