आषाढी

साऱ्या वेड्या वाटा

दाही दिशातुनी

मिळाल्या येवूनी

एका दारी

संपली वाहणी

कालच्या जीण्याची

खाच खळग्याची

आज इथे

लाज लत्कारांची

दरिद्री देहाची

जाहली मनाची

मांडलिक

काही पेटलेले

जळू घातलेले

भिजुनिया डोळे

मावळले

तरंग जळाचा

जळी विसावला

आषाढी दाटला

महापूर

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

तीट एक ये लावूनी

वाऱ्यावर उडणारे

मोकळे कुरळे केस

मोरपंखी महिरपी

अन सजलेला वेष

पावसाने भिजलेला

गोड हसरा चेहरा

प्राजक्तागत प्रसन्न

लोभस मुग्ध साजरा

गडद गहिरे डोळे

आरपार घुसणारे

तनामनावर वीज

उर्जा उरी जागणारे

लागेल कुणाची दृष्ट

लोभस रूपा पाहुनी

ऐक सांगतो साजणी

तीट एक ये लावूनी

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

येईल कुणी तुझ्यासाठी

एक हात सुटला

म्हणून काय झालं

एक डाव मोडला

म्हणून काय झालं

तू प्रेम केलं होतं

प्रेमाचच भाग्य होतं

कुणीतरी तोडून गेलं

त्याचं नशीब खोटं होतं

कुणावरी प्रेम जडतं

वेड स्वप्न जागं होतं

तन मन मोहरून

कोसळणारं आकाश होतं

कुठेतरी काहीतरी पण

नकळे काय चुकत

वाऱ्यावर बांधलेलं

स्वप्न विरून जातं

तो गेला तरी पण

प्रेम मागंच उरतं

कारण काही झाल तरी

ते प्रेम आपलच असतं

आपलं प्रेम आपणच

सांभाळायचं असतं

तुटलं फुटलं वाटलं तरी  

सदैव अभंग असतं

प्रत्येक प्रेमाला लायक

कुणी तरी असतो

कधी लवकर कळतो

कधी उशिरा कळतो

जे हृदय प्रेम शोधतं

त्याला ते नक्की मिळत

तुझं प्रेम फक्त तू

कोंडून ठेवू नकोस

येईल कुणी तुझ्यासाठी

विश्वास हरवू नको

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

तुझे नाव..

दिनरात मनात मी

प्रिया तुलाच पाहते

येता जाता नाव तुझे

मीच मला ऐकवते

लपवूनी मेंदीमध्ये

आद्याक्षर रेखाटते

नक्षीदार बेलबुट्टी

सभोवती सजवते

पानावर कधी तर

कधी ओल्या वाळूवर

तुझे नाव सदोदित

जपते या ओठावर

संगणकी परवली

तूच असतो लपुनी

अन कवितेत माझ्या

सदैव नावावाचुनी

रे सुखानी मज या

आज असे भारावले

तुझे नाव रोमरोमी

मी तूच रे तूच झाले

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/