सोमवार, ४ सप्टेंबर, २०१७

देह पसारा



मातीच्या देहाला जपावे किती
मातीस मिळणे मातीला अंती

चार पाच सहा दशके जीणे
इथले गणित सदैव उणे

आधि व्याधि कधी प्रारब्ध आड
वाढते आणिक मरते झाड

जग रे मानसा मरेस्तोवर
नाव गाव टिंब नसे नंतर

विक्रांत सोड रे व्यर्थ पसारा
आता तरी आत फिरे माघारा 

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
Http://kavitesathikavita.blogspot.in


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...