शुक्रवार, ७ ऑक्टोबर, २०२२

डिपी आणि तुम्ही.


डिपी आणि तुम्ही.
*************
जर देवाचे नाव घेऊन
देवाचे चित्र डीपीवर लावून 
तुम्ही करत असाल फसणुक
 लोकांना लुबाडून 
भक्तीचा आव आणून 
लोकांशी खोटे बोलून 
करत असाल धनार्जन गोड बोलून 
कुणाचे तरी काहीतरी नुकसान करून 

तर ती पूजा ते देव तो नमस्कार 
तो टिळा हे सर्व थोतांड आहे 
त्यापेक्षा देव ना मानणारा 
नास्तिक लाख पटीने चांगला असतो 
तो निदान खरं तरी बोलत असतो 
खरं तरी वागत असतो 

आणि ती त्याचे खरे वागणे 
आणि खरे बोलणे 
पटलेले आचरणात आणणे 
त्याला देवापाशी निश्चित घेऊन जाते 

भले तो देव मनात असो किंवा नसो 
त्याचा देव डीपीत असो किंवा नसो 
सत्य हेच त्या देवाचेच रूप असते
मग तुम्ही त्याला देव म्हणा किंवा म्हणू नका.

पहा पटले तर तो डीपी बदला जरा.
त्रास कमी होईल.
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

बुधवार, ५ ऑक्टोबर, २०२२

तो मी !


तो मी !!
********

करताच तू 
बंद द्वार 
रिता रस्ता 
होता समोर

आता पुन्हा 
चालायचे 
कुठे असे 
अन जायचे

जगायचे 
कशासाठी 
उरायचे 
कुणासाठी

अशा प्रश्नास 
नव्हते उत्तर 
नकोच होते 
आणि उत्तर 

तुझे स्वप्न
तुझा भास
मनी होता
तुझा ध्यास

जरी सोडवत 
नव्हते मना
पण थांबणे
होते पुन्हा

अन थांबलो 
तिथेच बसलो 
नंतर नाहीच 
तो मी उरलो 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

मंगळवार, ४ ऑक्टोबर, २०२२

कोसणे

कोसणे
*****
या माझ्या सरणाऱ्या प्रवासात 
तुझा हात नाही हातात 
हीच खंत आहे उरात 

तसाही पांघरून मी आलो इथे 
भाग्य भणंग हाताचे 
सांडले लवंडले सारे 
जपले मी अंतरी ठेवले 

भाग्य काही कधी 
आलेच होते वाट्याला 
चालताना कुण्या वळणाला 
भेटलीस तू वाटेला 
सरले वळण दिशा बदलल्या 
अपरिहार्य चालणे आपल्या दिशेला 

सुखावतो कधी त्या स्मृतीने 
दुखावतो कधी त्या भेटीने 
कोसतो अन त्या हातांना 
ज्यांनी सोडले तव कविता लिहिणे
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

शुक्रवार, ३० सप्टेंबर, २०२२

थांबणे


थांबणे
*******

जर मरे पर्यंत मी
अडकून पडणार असेल
त्याच त्या जगण्यात 
त्याच त्या शब्दात 
अन त्याच त्या आसक्तीत

व अचानक समोर 
येवून ठेपेल मरण
चल म्हणेन 
तेव्हा नसेल बहाणा 
नसेल कारण 
थांबायला .

कुणीच थांबू शकत नाही.

माझी कालची 
अर्धवट पडलेली कथा 
कवितेची अपूर्ण कडवी 
नाही पूर्ण होणार कधी

ती तर कधीच होत नसते .

जर कधीतरी थांबणेच आहे मला
जबरदस्तीने पूर्णविरामाने.
निरूपायाने वेदनेने
आक्रोशाने

तर मग थांबणे हसत
आधीच का शिकू नये मी?

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘



गुरुवार, २९ सप्टेंबर, २०२२

पदन्यासी

पदन्यासी
********

कुणाच्या पाऊली 
वाजती पैंजणे
उधळते गाणे 
पदन्यासी ॥१

काही मिरवणे 
होते हरवणे 
काही रे जगणे 
प्रकर्षाने ॥२

देह होतो सूर 
हरवतो जीव 
उलगडे भाव 
डोळियात ॥३

जग सदा अशी 
जग विसरून 
मेघ तो  होऊन 
आनंदाचा॥४

कोसळ अथवा
नको कोसळूस 
आर्द्रता सोडूस 
पण कधी ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘



मंगळवार, २७ सप्टेंबर, २०२२

दर्शन

दर्शन
******

ऊर्जेचे भांडार तुझिया दारात 
माझिया देहात  वीज झाले॥१

जाहलो तटस्थ उगा राहे वृत्ती 
आनंद आवर्ती  निश्चळसा॥२

दिधल्या वाचून दिले मज देणे 
जरी न मागणे मनी आले ॥३

कोण गे तू माय कुठे बसलीस 
वस्त्रन्ना देहास देती झाली ॥४

निर्धन हा रंक केलास सधन 
दिलेस दर्शन कृपाकरे ॥५

विक्रांत लेकरू अजून अजान 
कळेना गहन लीला तुझी ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘


सोमवार, २६ सप्टेंबर, २०२२

क्षमा याचना

क्षमा याचना
**********

कधी निराशेचा आणि कटुतेचा 
क्षण अंधाराचा 
दाटताच ॥१

मुखा येती उगे शब्द ते वावगे 
उसळून वेगे 
रागावले ॥२

लागताच वन्हि जाळू घाले रान
विवेक जळून 
खाक होय ॥३

नको रागावूस तेव्हा मजवर  
दत्त प्रभुवर 
कृपा कर ॥४

तू तो दयावंत कृपाळू अनंत
घेई रे पोटात 
अपराध ॥५

विक्रांत शरण धरतो चरण 
क्षमेचे भूषण 
मिरवी गा ॥६
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

आसावरी ताई श्रद्धांजली

रंग *** ( आसावरीताई काकडे ) रंग रेषा आणि शब्द  यात जीवा गुंतवूनी  एक निर्मळ आयुष्य  जगली ती मनस्विनी  खिडकीतील इवली तीच फुले आणि...