दादा (माझे बाबा)

दादा (माझे बाबा)

************

(फादर्स डे निमित्त पुन्हा पोस्ट करतो आहे.)

माझा हिमालय 

माझ्या पाठीवर 

प्रेमाची पाखर 

घालणारा ॥

महावृक्ष मोठा 

आकाशी भिडला 

मजसाठी झाला 

सुख छाया.॥

गहन गंभीर 

कृपेचा सागर 

परी लाटावर 

महानंद ॥

उन्नत उत्तंग 

जणू की पर्वत

स्मृतीत सतत 

असणारा॥

विचारी विरागी 

परी संसारात 

प्रारब्ध भोगत

सुखनैव ॥

सधीर गंभीर 

हाची असे थोर 

नाव मनावर 

कोरणारा ॥

उदार विशाल 

प्रेमची केवळ 

औदार्य सकळ 

भरलेला ॥

आम्ही तो भाग्याचे 

तया त्या प्रेमाचे

चाखतो कष्टाचे 

फळे गोड ॥

आम्हाला आधार 

सावली स्नेहाची 

कृपाच देवाची 

अहर्निश ॥

देई जन्मोजन्मी 

हाच पिता देवा 

विक्रांता या ठेवा 

येता जन्म ॥

***********

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com

पाय माघारी वळता

पाय माघारी वळता

***************

पाय माघारी वळता 

जीव खंतावला माझा 

का रे विठ्ठला रुसला 

मज दिलीस तू सजा 

जीवा उदार होऊन 

वाटे चालावे त्या पथी 

कोणासाठी जपू आता 

वाटे ओवाळावी कुडी 

माझे माऊली कान्हाई 

झालो बहुत हिंपुटी

जीव लागेना कुठेच

सहावेना ताटातुटी 

मन जाणे तुजवीण 

जरी रिता  नाही ठाव

देई भक्तांची संगती

डोळा दिसो तुझे गाव 

***********

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

कांगावा

कांगावा

****

पोट भरलेले 

मन बिथरले

जग ते चालले 

जिंकायला ॥

द्वेष डोळीयात

दर्प धमण्यात 

धन खजिन्यात 

भरलेले ॥

आणि ते बिचारे 

अर्धपोटी मेले 

गळास लागले 

आमिषाच्या ॥

एक संकल्पना 

पूजनाची फक्त 

अन मरतात 

कोटी कोटी ॥

चालती बंदुका

चालती संगिनी 

रक्तात न्हावुनि

माणुसकी ॥

माणसा मारतो 

माणूस मरतो 

माणूस  उरतो

मेलेला तो ॥

विक्रांता कळेना 

कळपी कांगावा 

भाऊ म्हणे भावा 

मर आता॥

**:

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https:// kavitesathikavita.blogspot.com 

दत्त चंद्र

 

दत्तचंद्र

*****

संत शब्दांवरी 

आमुचा विश्वास 

म्हणुनि निघालो 

भेटण्या देवास ॥

आम्हा काय ठावे 

कसा काय देव 

निर्गुण असे वा 

लावण्याची ठेव ॥

नामाची ती काठी 

धरुनि हातात 

भर अंधारात 

चाललो ठोकत ॥

त्यांचे उजेडाचे 

गाणे या मनात 

देत असे बळ

माझ्या पाऊलात ॥

नाही कसे म्हणू 

कधी कंटाळतो 

चुकतो थकतो 

निराशही होतो ॥

परी बसताच 

कुठल्या वाटेला 

थोपाटतो कुणी 

सांगे चालायला ॥

सहज शब्दात 

पाजळतो दिवा 

न मागता मिळे 

आश्वासन जीवा ॥

पुन्हा तरारते 

मन पान पान 

नवे गाणे गाते 

अवघेच रान ॥

विक्रांत मनात 

सरू जाते रात 

दिसे मनोहर 

दत्त चंद्र आत 

***********

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com

उनाड कविता

उनाड कविता

**********

काही उनाड कविता 

येतात माझ्या मनात 

पण मी लिहीत नाही 

बांधून त्या अक्षरात 

येतात अशा धावत 

जातात उगा पळत

सभोवती पदरव 

त्यांचे राहती गुंजत 

सांगा कसे तरंगाना

जावे शब्दात गुंफत 

किणकिणती नुपुरे  

रेखाटावी अक्षरात

त्यांच्या त्या येण्यास कधी 

नसे धरबंध काही 

काळवेळ ताळमेळ 

कधीच बघत नाही 

त्या कधी उगवतात 

गंभीर चर्चा सत्रात 

तणतणत्या बॉसच्या 

डोक्यावरती नाचत 

त्या कधी हुंदडतात 

भर गर्दी बाजारात 

गाडीवर कधी कुठे 

जात असता वेगात 

त्या उनाड असतात 

त्या धमाल करतात 

त्या कधी सतावतात 

त्या कधी हसवतात 

कधी कधी पण खोल 

आत घेऊन जातात 

अन मनास एकटे

तिथे सोडून देतात 

जगणे उनाड होते 

मरणे सुटून जाते 

आकाशाचा तुकडाच

जीवन होऊन जाते 

***********

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

गिरनार चढत

गिरनार चढत 

***********

प्रत्येक पायरीशी थोडे घुटळत 

प्रत्येक पायरीला हळू कुरवाळत 

जावा गिरनार हळू हळू चढत 

प्रत्येक पायरीवर दत्त स्मरत

प्रत्येक स्पर्शात ऊर्जा अनुभवत 

जावे गिरनारच्या मुळापर्यंत 

आदिम शक्तीशी  तादात्म्य पावत 

 जावा गिरणार  हळूहळू चढत 

त्या पवित्र वृक्षांचे कौतुक करत 

त्यांच्या सावल्यांना धन्यवाद देत 

कातळ कपाऱ्यांना लळा लावत

जावा गिरनार हळूहळू चढत 

ते दत्त जीवलग नवनाथ 

हजारो लाखो संत-महंत 

अगणित प्रेमळ भाविक भक्त 

यांना मनोमन वंदन करीत

जावा गिरणार हळूहळू चढत 

कधी भणाणता वारा झेलत 

कधी कोसळत्या धारात भिजत

थरथरणारे अंग आपलेच पाहत 

जावा गिरनार हळुहळु चढत 

कधी उन्हाच्या रौद्र कहरात 

असताना अंग लाही सारखे फुटत 

वा घामाच्या धारात अखंड नहात 

सुकलेल्या गळ्याला पाण्याने भिजवत 

जावा गिरणार हळूहळू चढत 

आणि पोहचताच गुरु शिखरावर 

सर्वस्व आपले अर्पण करत 

 होऊन अगदी रिक्त रिक्त 

जावे दत्तप्रभुची एकरुप होत

पुढे कृतज्ञता धन्यता ओतप्रोत

 उर्जेने भरलेला देह सावरत 

सार्थकतेने भरले डोळे पुसत

जावे गिरनार हळूहळू उतरत 

***********

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

सोयरीक

सोयरीक

********

करा सोयरिक 

माझिया दत्ताची 

सोडून गाठोडी 

देहाची मनाची ॥

जोडा अनुबंध 

शुभ ते सकळ 

फेकून मलिन 

दाटलेला मळ ॥

तया आन आम्ही 

काय ते देणार 

भाव फक्त शुद्ध 

प्रीती तारणार ॥

निसंग निर्मळ 

ऐसा गंगाजळ

होय औट हात 

असून आभाळ ॥

प्रेमासाठी प्रेम 

भक्तीसाठी भक्ती 

देई रे कृपाळा 

एवढे विक्रांती ॥

☮☮☮☮☮☮☮ 

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com