श्री कानिफनाथ

श्री कानिफनाथ

***********

माझा कानिफा कानिफा

जन्म कुंजर कुहिरा 

असे मढीला निवास

भक्त रक्षक सोयरा

बाप जालिंदर गुरु

त्याची कीर्ती किती थोरू

लावी क्षणात भक्ताला

जन्म-मरणाच्या पारू

शिष्य अपार मेळावा

लाख-लाख झाले गोळा

त्यांस घेतले ह्रदया

काय वानू त्या कृपाळा

थोर नाथांची ती कथा

बळे जिंके हनुमंता

गुरु मुर्ती प्रकटुनि

रक्षी राजा गोपीचंदा

सखा गोरक्षाचा झाला

नाथपंथ वाढवला

शिष्य भित्री नि अस्थिर

प्रेमे धडा शिकविला

नाथ जागृत मढीला

उर्जा पर्वत जाहला

दीन गांजल्या जनाला

असे आधार जिव्हाळा

 **
डॉ. विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

तव पदी येता

तव पदी येता 
**********
तव पदी येता 
चित्त अवधुता 
जन्माची वार्ता 
हरवली 

उधळला धूप
वृतीचा अनंत 
गेला आसमंत 
व्यापून या 

पेटुनिया ज्योत 
सोनेरी पिवळी 
प्रभेनी सजली 
काया माझी 

देहाच्या देवळी 
देवाची दिवाळी 
प्रकाश कोवळी 
विद्युल्लता 

शोधाचिया वाटा 
आटल्या मिटल्या 
डोळ्यांच्या बाहुल्या 
सप्तलोकी 

विक्रांत जडाचे
गूढ कवतुक 
मिटली रे भूक 
नक्षत्रांची

 **
डॉ. विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

कवितेत दत्त

कवितेतील दत्त
**
जर कधी तुम्हाला
माझ्या कवितेत
दत्त दिसत नसला
तरीही दत्त
तिथेच वसत असतो
जरी मी वाचेने
म्हणत नसलो
तरीही त्यालाच
स्मरत असतो

माझ्या कवितेतील दत्त
नसतो ही त्रिमूर्ती
दंड कमंडलू धारी
कधी कधी तर
त्याला नसतो आकार
पण तो आहे हे
पाहणाऱ्याला करते

दोन ओळींमधील अंतरात
अगदी सहजच व्यक्त होतो
माझ्या कवितेतील दत्ताला
तुम्ही दत्त म्हणावे
हा हट्टही नसतो
खरंतर सहस्त्रनामाचे
प्रत्येक बिरुद 
तिथे कमी पडत असते
रूढ अर्थाने म्हणाल तर
 ते भक्त गीतही नसते
पण भक्तीशिवाय त्यात
बाकी काहीच नसते

म्हणूनच माझ्या कवितेत
दत्त दिसला नाही तर
ती कविता माझी नाही
असे तुम्ही खुशाल समजा

अवस्था

अवस्था
**
निळ्या जलावर नील नभाचे 
चित्र आता उमटत नाही 
हिरव्या कच्च झाडाना त्या 
स्वप्न पाखरांचे पडत नाही 

नसलेल्या त्या प्रियतमाची 
मन वाटही पाहत नाही
आता जगणे वाऱ्यावरती 
कुणासाठीच अडत नाही 

आधाराचे खांबही नव्हते 
छपराविना मी रडत नाही 
जळून गेली स्वप्न अवघी 
देही दुःख पण सलत नाही  

सुख कशाचे दुःख कुणाला
नित्य काहीच दिसत नाही 
विक्रांत नाणे उंच उडविले
काटा छापा पडत नाही 

ही न समाधी साम्यावस्था 
माझे मलाच कळत नाही
आकाशाची स्वप्न आकारा
काही केल्या पडत नाही

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
 http://kavitesathikavita.blogspot.in

रंग

रंग
***
तुझा रंग  तू कृपाळा

दिलास जरी मजला
माझा रंग पण मला 
अजुनही ना सुटला

काय माझ्या रंगामध्ये
तुझे रंग मिसळेना

वेगळाले गुणधर्म

एकजीव का होईना

माझा रंग तेलाचा का
तुझा रंग पाण्याचा का 
कुणालाही कशाचा रे
मेळ इथे बसेना का

सांग आता या चोथ्याचे
काय मी  ते करावे रे ?
कसे चित्र रंगवावे
कुठे तया ठेवावे रे ?

तुझा रंग तुला पुन्हा
घेता तो  येणार नाही 
माझा रंग  मुळी आता
माझा उरणार नाही 

मग अश्या मिश्रणाला
भक्ती  कशी मी म्हणावे 
थांबलेल्या जीवनाचे
चित्र कसे पुरे व्हावे ?
****
डॉ. विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.com

क्षण फावला

क्षण फावला
 *******

क्षण फावला
म्हणती ज्याला
लाव त्याला
शून्याला

वासनेच्या या
चिंध्या मधला
देह सजला
पाहायला

काय चाललेय
अन कशाला
हवे कुणाला
कळायला

जगण्याच्या
गुंगी मधला
जीव निराळा
उठायला

किती घुसती
शब्द शलाका
आणिक गलका
वेदांताचा

गप्प राहा रे
जसा पडला
श्वान एकाला
उन्हातला

स्वप्न आळले
शून्य जाहले
जग नुरले
मग त्याला

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
 http://kavitesathikavita.blogspot.in

कृपेची कहाणी

******
श्री स्वामी समर्थ
आले माझ्या मनी
कृपेची कहाणी
लिहायला

दिला एक धक्का
पुन्हा सावरले
आणिक हसले
मोठ्यांनी ते

करून कौतुक
घेतले जवळ
निमित्त केवळ
भयाची ती

मन धावणारे '
आले भानावर
जडे पायावर
मग तया

केवळ माउली
कृपेची साउली
भेटली भेटली
विक्रांत या

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

**