नको रे समाधी

नको रे समाधी

मज अवधूता

भक्तीच्या वाटा

दावी फक्त  ||

प्रेमाने रडणे

नामात रंगणे  

द्वैतात नांदणे

सुखनैव ||

याहून अधिक

काही न मागणे

दिगंबर चिंतने

जन्म जावा ||

विरक्त मनाच्या

आकाशी रंगून

जिणे उधळून

मस्त व्हावे ||

विक्रांता लागला

चैतन्य लळा

हृदयी ठेवला

दत्त सखा  ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

देहाचा या वृक्ष

देहाचा या वृक्ष

हलतो डोलतो

श्वासाच्या लयीत

गरारा फिरतो

डोळ्यांच्या गुहेत

खेचरी ओढतो

हर क्षण कण

कातळ कोरतो

पेटल्या आगीत

महाल जळतो

जनकाचा भाव

तटस्थ पाहतो

कुणाचा हा देह

कोण चालवतो

मनाचे वादळ

कोण उठवतो

पाहणारा डोळा

कुठे उगवतो

श्रीदत्त कृपेत

विक्रांत नाहतो

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

भूत बाधित

दत्ताच्या मंडपी होताच जागर

आले अंगावर वारे तिच्या ||

पंधरा वर्षाची बाधित बहिण

करीतो राखण भाऊराया  ||

झेलितो तिजला पडताच खाली

वस्त्रे विस्कटली नीट करी ||

गरगरा जाता धावतो मागुती

सांभाळे स्वहाती फुलापरी ||

तया आरतीची शुध्द ना गर्दीची

चिंता बहिणीची सर्वकाळ ||

डोळ्यात वेदना मळभ दुःखाचे

अकाली उद्याचे प्रौढपण ||

कुणाची परीक्षा असेही कळेना

विचित्र जीवना खेळ कैसा ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in