शनिवार, १३ मार्च, २०२१

आठवून दत्त

आठवून दत्त
*********:

आठवून दत्त 
मनी होतो स्वस्थ
आणि कुठे चित्त 
लागू नये  ॥१

सुखाचा पाऊस 
ओघळतो आत 
वाहतात पाट
स्वानंदाचे ॥ २

कर्पुर गौरम 
तेजस आनन  
रुद्राक्ष भूषण 
मनोहर ॥३

शिरी जटाभार 
हातात त्रिशूळ 
त्रिगुण समूळ 
नष्ट करी  ॥४

दिगंबर देही 
कमंडलू हाती 
सर्वांगी विभूती 
दाटलेली ॥५॥

सभोवती श्वान 
बागडती चार 
युगे जणू चार
नम्रभावे ॥६॥

प्रेमाची ती मुर्त 
प्रसन्न गावुली
अवनी जाहली 
प्रेमबळे ॥७॥

स्वामी जगताचा
विक्रांता विसावा 
सदैव राहावा 
ह्रदयात ॥८॥

******

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
**********

नकार नाही

नकार नाही
******:::

येण्यास तुझ्या नकार नव्हता 
जाण्यास तुझ्या नकार नाही .
क्षितिजावर रंग उमटती  
कसे कुणास ठाऊक नाही  

काय म्हणू त्या चित्रांना 
जया मुळी आकार नाही 
डोळे भरूनी घ्यावे पिवूनी
रसिकता हि नकार नाही  

ओंजळीत या पडली सुमने 
रंग गंधांवर जीव जडला
कोमेजणार होतीच कधी ती
रागावण्या अधिकार नाही

असेच असते जीवन सारे 
नित्य सवे राहणार नाही  
गत क्षणांचे रंग सुनहरी 
पण मन विसरणार नाही  

आता आताच कुस बदलली 
निज तशी ही येणार नाही 
त्या स्वप्नाचे तुकडे काही 
या स्वप्नाला मिळणार नाही  

***:*
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
**********

प्रमेय


प्रमेय( उपक्रमासाठी )
****


एक दुपार परीक्षेची 
वहीत अडल्या भूमितीची 
विखुरलेल्या दप्तराची 
शाई सोडणाऱ्या पेनाची 
होती रेंगाळत 
हलकेच सरकत 
उष्ण झोत वाऱ्याचे 
अंगावरून वाहत 

समोर होते तेच प्रमेय 
तू सोडविलेले फळ्यावर 
केस मागे सारत 
पुड खडूची झटकत 
जणू माझ्या डोळ्यासमोर 
एक कविता होती उमलत 

तुझे शब्द होते स्पष्ट 
गृहितकही पक्के पाठ 
ओळीमागून ओळी त्या
सहज होत्या झरत

अन सुटताच ते प्रमेय 
विजय मिरवणारे तुझे ओठ 
बाईंची शाबासकी झेलत 
जगत्जेत्याच्या अविर्भावात 
तू बाकावर जाऊन बसलीस 
निसटत्या नजरेने माझ्याकडे पाहत 
माझ्या डोळ्यातील कौतुक वेचत 

ती माझी पहिली कविता 
माझ्या मनात होती नाचत 
शब्दावाचून अर्थावाचून 
मला न कळणाऱ्या 
गृहीतकांना डावलून

******
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 


शुक्रवार, १२ मार्च, २०२१

शिव दत्त

शिव दत्त
********

मोहाचे मांजर 
हातून मरावे 
काशीत घडावे 
जाणे मग ॥१॥

होवून भैरव 
दास त्या शिवाचा 
शव हे लुटावे 
आपलेच ॥२॥

निनादो ओंकार 
जप श्री शिवाचा 
अवघ्या तमाचा 
नाश होवो॥३॥

एक समिधा मी 
घाटाच्या धुनीची 
होऊन जन्माची 
इति व्हावी ॥४॥

उगाच धिवंसा 
उमटे चित्तात 
शिव त्या तत्वात 
लीन व्हावे॥५॥
 
अन्यथा काय तो 
कुठे न जगात 
श्वासाच्या लयीत 
भरलेला ॥६॥

विक्रांत दत्ताचा 
शिवाला नमितो 
दत्ताला पाहतो
शिवरुपी॥७॥

*******
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
**********

बुधवार, १० मार्च, २०२१

खेळणे


खेळणे
******

सहज कुणाचे 
होऊनी खेळणे 
पाहीले जगणे 
दत्तात्रेया॥१
 
कधीतरी कुणी 
धरीयले उरी 
कुणी भूमीवरी 
टाकीयले॥२

आठवून कुणी 
काढले शोधूनी 
घेतले ओढूनी 
क्षणभरी ॥३

अन येताच तो 
कशाने कंटाळा 
चिंध्यांचा बाहुला 
पुन्हा तमी ॥४

सुख ते कसले 
असे खेळण्याला 
मनोरंजनाला 
जन्म त्याचा ॥५

जाहले खेळणे 
भरले रे मन 
औचित्य संपून
गेले मग ॥६

खेळणे होण्यात
गंमत रे आली 
गती वृत्तीतली 
दिसूनिया  ॥७

अगा दत्तात्रेया 
पुरे झाले सारे 
उसवले दोरे 
ठाई ठाई ॥८

विक्रांता कळले 
निरर्थाचे चाळे 
अस्तित्व जाहले 
उगा मग ॥९
***********

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
**********

मंगळवार, ९ मार्च, २०२१

संत चरित्रे

संत चरित्रे
*******

संतांची चरित्रे
रसाळ गोमटी 
भव बंध तुटी 
होय त्यांनी॥१॥

संत जणू काही 
चालती भूदेव 
स्वानंदाची ठेव 
तया पायी॥२॥

पावन पवित्र 
जीवन प्रसंग 
घडे संत सग 
आपोआप ॥३॥

सहज बोलणे 
असे उपदेश 
तन मन क्लेश 
दुरावती ॥४॥

निवते अंतर 
होय समाधान 
जीवा मिळे खूण 
निश्चिंती ची ॥५॥

तयाच्या शब्दांचे 
धरुनिया बोट 
चालतांना वाट 
शीण जाय ॥६॥

विक्रांत तयांचा 
ऋणी जन्मोजन्मी 
नित्य निरंजनी 
लक्षियले ॥७॥
*^*^*
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
**********

ज्ञान आणि मनोरंजन

ज्ञान आणि मनोरंजन 
**************

ज्ञान आणि मनोरंजन 
यांचे जर झाले भांडण 
तर या भांडणात बहूदा
मनोरंजनच जिंकून जाते

खरतर ज्ञान तसे भांडत नसते 
पण आपला आग्रह सोडत नसते 
अन् मनोरंजनाला तर 
कसलीच पर्वा नसते 
रीतसर परवानगीचीही कुणाच्या 
मुळीच गरज नसते 

मनोरंजनाला हवी असते 
सुटका कामाच्या व्यापातून 
सुटका अधिकाराच्या दडपशाहीतून 
सुटका रोजच्या त्याच जीवनक्रमातून 
आणि अर्थातच 
सुटका सार्‍याच कटकटीतून 

कामावरून लवकर 
पळून जाणारी ड्युटी 
सहज थांबती होते 
अन मनोरंजनात रंगून जाते

ज्ञानाचे फायदे असतात 
अनुभव हजार गोष्टी सांगतात 
पण मुख्य म्हणजे या गोष्टी 
सामाजिक जाणिवेला जाग्या करतात 
रुग्ण बांधिलकी 
अन्याय  अत्याचार यांना 
बळी पडणार्‍या व्यक्तींबाबत 
कळकळ जर वाटत नसेल 
तर व्यर्थ असते 
तुमचे तथाकथित 
रुग्णसेवेचे व समाजसेवेचे व्रत 

ज्ञान हेच सांगू पहात असते त्यांना 
पण ते निवडतात मनोरंजनाचा रस्ता 
मग ज्ञानाची एक दमदार सर 
वाया जाते त्यांच्या आयुष्यातून 

उपनिषदात 
दोन ध्येय सांगितले आहेत जीवनाचे 
एक  श्रेय अन दुसरे प्रेय 
ज्यांनी प्रेय निवडले
त्यांना काय म्हणावे?
अर्थात
निवडीचा हक्क होता त्यांना
पण त्यांनी काय गमावले 
हे कळायलाही 
ज्ञान असावे लागते 
नाही का?
******:

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
**********

दिगंबर आजबे

स्व . दिगंबर आजबे *********** दिगंबर उर्फ डिगा आजबे जामखेड मधील सातवी आठवीच्या वर्गात माझ्याबरोबर शिकत होता . दत्ता आणि डिगा सख्...