शनिवार, ११ जानेवारी, २०२०

करुणा




 करुणा
**
फाटलेले मन
अडके काट्यात
जपे हृदयात
तेच व्रण ॥ १॥

फाटू फाटू जाय
परी सोडवेना
चिंधींत गणना
होऊ नये ॥२॥

आयुष्य ओघळ
झाले सांडपाणी
गंगेची वाहीनी
मना आस ॥ ३॥

इवलीशी सर
झेलून जीवनी
स्वप्न तुझी मनी
पाहतसे॥४॥

विक्रांत दत्ताची
करुणा प्रार्थून
राहे विखरून
पसाऱ्यात॥ ५॥
**
©डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
****

शुक्रवार, १० जानेवारी, २०२०

स्मर्तृगामी प्रभू





स्मर्तृगामी प्रभू
******************
काय तुझी देवा
सरली ती दया
मज गरीबा या
लाथाडीसी ||||
अहो चक्रपाणी
कमंडलू धरा
पदीचा आसरा
द्यावा मज ||||
नको धन मान
नको यशोगान
पायीचा तो श्वान
करी मज ||||
बोधिले यदुशी
तैसे अंगीकारा
संसार पसारा
हरवा हा ||||
स्मतृगामी प्रभू
ऐशी तुझी कीर्ती
आणि टाहो किती
फोडावा मी ||||
©डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.com

प्रेम थांबते






युगो युगी
प्रेम थांबते
वाट पाहाता
वाट होते ॥
विना अपेक्षा
कधी कुठल्या
जळणारी ती
ज्योत होते ॥
गीता मधले
शब्द हरवती
सूर सुने ते
करून जाती ॥
तरीही कंपण
देहा मधले  
अनुभूतीचे
स्पंदन होती ॥
शोध सुखाचा
खुळा नसतो
अंतरातील
हुंकार असतो ॥
आनंदाच्या
सरीते आवतन
आनंदाचा
सागर करतो ॥
क्षण अपूर्ण
जगण्यातला
पूर्णत्वाचे
क्षेम मागतो ॥
अन् जीवाच्या
जगण्यातला
दिप संजीवक
प्रदिप्त होतो
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे


०००००


गुरुवार, ९ जानेवारी, २०२०

शोधताना दत्ता





पडली ठिणगी
होऊ दे रे जाळ
अवघीच राळ 
अज्ञानाची ॥ १॥

कोण तू कुठला
आला रे जन्माला
भ्रम हा सगळा
सरू दे रे ॥ २॥

जन्माच्या आधीच्या
शोधतांना दत्ता
करू नको खंता
अस्तित्वाची ॥ ३॥

इंधन लाकूड
लाकडी इंधन
पेटण्याचा क्षण
दत्ता हाती ॥ ४॥.

विक्रांत जळाला
क्षणात जन्मला
जगणे काळाला
वाहीयले ॥ ५॥
**
©डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

बुधवार, ८ जानेवारी, २०२०

कुठे दत्ता


  


कुठे दत्ता 

*******

या तुझ्या जगात 
दुःखाच्या वनात 
वेदनेची पेटतात 
रोज वनवे 


वाळूच्या कणाचे
गवताच्या पात्याचे 
अस्तित्व हे माझे 
असे अर्थहीन 


काय मी मागितला 
येऊन तुजला 
जन्म हा असला 
सांगा जरा


मृत्यूच्या थैमानी
मज मोकलूनी
गेलास सोडूनी
कुठे दत्ता 


होरपळे जीवन 
यातना कठीण 
कोण्या संकल्पांन
येते घडून 


विक्रांत संकटी 
भय बहु पोटी 
अहो जगजेठी 
कृपा करा


©डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.com




झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...