मुराळी चाहूल

करावा उपाय तुम्ही काही एक

माहेरास लेक बोलवावी ||

कशास कौतुके लोटले सासरी

नाती वरवरी जोडीयली ||

भ्रतार घराचे जरी सुख असे

मन त्यात नसे माऊलीये ||

पाठविले तुवा सोशीन हा भार

तुझाची आधार सर्वकाळ ||

परी आठवण फुटता मनात

बोलाव परत काही काळ ||

मग मी नांदेन तुजला स्मरून

येवू न देईन बोल काही ||

डोळ्यात काहूर विक्रांत व्याकूळ

मुराळी चाहूल घेत असे ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

दत्ताची साऊली

दत्ताची साऊली

हाच माझा ध्यास
जाहलो उदास
जगाप्रती ||
कृपाळू ती माय
करेल उपाय
जेणे अंतराय
मावळेल ||
देही चढविले
वस्त्रांचे भांडार
झाले घरदार
प्रदर्शन ||
सुटे प्रावरण
एकेक गळून
दिगंबर मन
घडावया ||
घडे जे जे काही
त्यांनी ठरविले
हाती सोपविले
सूत्रे तया ||
युगाचे सर्जन
मनाचे अमन
जन्म ओघळून
जातील ही ||
सुटो न पावुले
जीवन वाहणी
एवढी मागणी
अवधूता ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

दत्तखुळा

मनाच्या एकांती तुझी याद येते

कानात गुंजते नाव तुझे ||

स्वप्नाचे आकाश भरून मानस

तुझा सहवास अनुभवे ||

कधी येता जाग कुण्या मध्यरात्री

तुझे भास गात्री जाणवती ||

तुझे वेड तूच देवून जागवी

भ्रमिष्ट चाळवी जन्म माझा ||

आता हरू द्यावे हे माझे मी पण

जगण्या कारण तूच होई  ||

विक्रांत विज्ञानी झाला दत्तखुळा

म्हणे गोतवळा शिकलेला ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in