मैत्रीण

तू एक वादळ आहेस सखी

निजलेल्या रानाला जाग आणणारी

जडशील मनाचा कण कण  

गदगदा हलवणारी

सारा फुफाटा, मरगळ

दूरवर उडवून लावणारी

तू एक कविता आहेस सखी

अचानक भेटलेली

मनाला भिडणारी

सुखाचा झरा विराण वाळवंटातील

मनाला केवळ सुख देणारी

तू एक झाड आहे मैत्रीचे

थकलेल्या प्रवाश्याला रस्त्यात भेटलेले

सावली धरणारे शांती देणारे

सारा प्रवास इथेच थांबवा असे वाटणारे

न मागता किती दिलेस तू मला

तुझ्या दु:खाच्या आरश्यात मी

माझ्या दु:खाचे प्रतिबिंब पाहिले

तुझ्या बडबडण्यात अन भांडणात

माझे सारे काठीण्य विरघळले

तुझ्या प्रवासास जाशील तू

माझ्या प्रवासास मी ही निघुनी

तुझ्या मैत्रीचा अन स्नेहाचा गंध

मन ठेवेल सदैव जपुनी 

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

तुझ्याविना

तुझ्याविना जगणार नाही

नाही असे मुळीच नाही

पण जगणे ते असेल काही

याची खात्री मुळीच नाही

अजूनही तुझ्या दुराव्याची

सवय मज झालीच नाही

एकटाच चालीन म्हणतो

पण पावुल उचलतच नाही

जगणे असे भेटले मज की

जगणे अजुनी कळलेच नाही

शब्द ओठावरी येवूनही  

गाणे कधी सुचलेच नाही

 विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

किनारा

नर्मदा किनारा

*********

श्वासात भरून वारा

सोडून विश्व पसारा

भटकेल भोवती मी  

होवून तुझा किनारा   

  

रक्तात माखु दे टाचा

देहास दाह उन्हाचा

प्रत्येक स्पर्श सुखाचा

असेल तुझ्या जलाचा

ते रंग मावळतीचे

गूढ गुंजन अंधाराचे

मज स्वप्न तारकांचे

दीप दिसो प्रकाशाचे

जनरीत व्यवहार

मज नकोच आता ग

हे सुटुनी बंध सारे

तव कुशीत यावे  ग

भय द्वेष दु:ख चिंता

जावे सारे हरवून

यशगान कीर्ती प्रीती

यावी तुझी मुखातून

डॉ . विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

https://kavitesathikavita.blogspot.com

मला वाटले माझ्यासाठी ...

मला वाटले माझ्यासाठी

ब्रह्मगीरीवर ध्वजा फडकली

अन दृष्टीची धरून छत्री

वाट फुलांनी कुणी सजवली

भास कुणाचे कुणास होती

कुपामधले मंडूक फुगती

दोन बोटे भूमी वरती

रथ अन आदळत जाती

फार उशिरा जरी कळाले

डोक्यावरचे केस उडाले

नवी सुरवात करू या म्हटले

झाले गेले गंगेत बुडाले

परी वासना जीर्ण कुमारी

त्याच फिरवे चुकल्या रानी

भोगाची अन सुख सौख्याची

विटली तरीही रुचकर गाणी

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/