रविवार, ११ मे, २०१४

पॉवरफुल बाबा



गर्द भगव्या कपड्यातला
मोठी दाढी वाढवलेला
हिमालयी जावून आलेला
बाबा पॉवरफुल असतो
त्याचे मंत्र तयार शिजले
आशीर्वाद पक्के पिकले
घेतो दान जरी करोडो
परि धना कधी न शिवतो
आश्रम वासी तयार केले
घरदार ते सोडून आले
अष्टोप्रहर दिमतीला
मोठा फौजफाटा असतो
त्याचे फोटो त्याचे पुतळे
ताईत जडले अंगठी मधले
घरोघरी भक्तजनांच्या
मोठा देव्हाराही असतो
जागोजागी गल्लोगल्ली
शहरोशहरी गच्च भरले
या देशाचे भाग्य थोरले  
रतीब यांचा कधी न सरतो

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/



येथे कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
लेबल:

घुंगट आमिष..


जाळती विखारी नजरा
जर तसे वाटले तर
अन्यथा वाटते घेतात
उचलुनी पापण्यावर

कामुक आसक्त नजरा
नसतात असेही नाही
साऱ्याच सुवर्णावरी चोर
दृष्टी ठेवतो की नाही

मिरवणे यौवनास ही
विकृती नसेच काही
आदिम प्रेरणा असे
रंग भडक फुलांनाही

जे सांगती झाका पाका
वस्त्र आखूड घालू नका  
मानुन संस्कृती म्हणे मी
घुंगट आमिषच नसे का ?

विक्रांत प्रभाकर http://kavitesathikavita.blogspot.in/
येथे कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
लेबल:

छक्का





भिकेच्या पैशाने
विकत घेवून गुटखा
रस्त्याने साडीमध्ये
ताड ताड गेला छक्का
काळा उंच रुंद खांद्याचा
उभट पुरुषी चेहऱ्याचा
रबर बांधल्या कुरळ्या केसांचा
धनी उपहासी नजर स्मितांचा   
जुनाट कुठली साडी टाकली
वेडी वाकडी होती नेसली  
सैल विटकी तशीच चोळी
घालण्यासाठी होती घातली
तीच टाळी कमावलेली
दे रे राजा ओळ ठरली
राकट हात डोक्यावरती
ठेवत स्वारी होती चालली
किंचित किरटा स्वर फाटका
स्त्री लयीत शब्द दुमडला
किन्नर मी म्हणत स्वतःला
देवलोकी जावून भिडला

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/





येथे कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
लेबल: ,

शुक्रवार, ९ मे, २०१४

तोच चेहरा

क्षणात सरले 
सारे संचित
रित्या ओंजळीत
रितेच भाकीत
श्वासामधले 
प्राण जळले 
मागे उरले 
भास आंधळे 
नकोत स्वप्ने 
नकोच जळणे 
उगा असू दे 
उदास जगणे 
भिर भिरणारी 
फुलपाखरे 
चंद्र तारे ही 
नको नको रे
तोच चेहरा 
पुन्हा पुन्हा 
अलभ्य तरीही 
पुसता पुसेना


विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

येथे कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
लेबल:

तो निघून जाता ..




पाहल्या वाचून मागे  
तो गेला असे निघून
फुटलेल्या शब्दातून
स्वप्न गेले विखुरन

भावनांच्या भरतीने
मन होते भारावले
यौवनाच्या वादळाने
विश्व सारे गंधाळले

चार हाती रुजविले
रोप का जळून गेले
प्रेम होते शिंपले वा
अन्य काय ते वेगळे

सुटण्याचे दु;ख नाही
प्रतारणेची वा व्यथा
चुकले मीच कळूनी  
स्वप्न पहिले ते वृथा

येणार तो नाही आता
मीही मागे जाणार ना  
घाव काही असतात
सोसण्यास जळतांना

 विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/



येथे कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
लेबल:
याची सदस्यत्व घ्या: टिप्पण्या (Atom)

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...

  • तुझे डोळे
    तुझे डोळे ***** तुझे डोळे चांदण्यांचे बावरल्या हरीणीचे दूर कुठे अडकल्या गायीच्या गं दावणीचे . तुझे डोळे नवाईचे घनदाट...
  • मरण
    झाकलिया घटीचा दिवा । नेणिजे काय झाला केधवा । यारीती जो पांडवा । देह ठेवी ...ज्ञानेश्वरी मरण ***** असे हवे रे सुंदर मरण   ज्यात ओघळून  जाईल ज...
  • अशोक कोकणे श्रद्धांजली
    अशोक कोकणे श्रद्धांजली  *********** महाड मधील आमचे घरमालक कोकणे, भाई अन् ताई यांना असलेली पाच मुले, विजय दिलीप अशोक प्रदीप आणि र...
  • अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे भावार्थ
    अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे  भावार्थ ******************************** अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे योगीराज विनविणे मना आले वो माय...
  • महात्मा ज्योतिबा फुले
    महात्मा ज्योतिबा  फुले ****** ज्योतीबा, तू लावलेल्या वटवृक्षांच्या सावलीत जगत आहोत आम्ही समतेची स्वातंत्र्याची फळे चाखत आहोत आम्ह...
  • पळस
    पळस ***** भर उन्हाळ्यात  रणरणत्या उन्हात  जात असता  उजाड  रानावनातून अचानक  त्या तपकिरी सुकलेल्या  हिरवट पिवळट झाडीमध्ये  दिसतो ...
  • देव देश अन धर्मासाठी
    देव देश अन धर्मासाठी  ********** जन्म देवासाठी  जावो हा सगळा  भावभक्ती मळा  फुलो सदा ॥ देह देशासाठी  जावो हा सगळा  ...
  • दत्त याचना
    जाहलो पतित हरवून वाट दिवसाच रात चालतांना || डोळ्याला पडळ दिसतच नाही धावाधाव काही कामा नये || देवून हाकारे होय ...
  • दु:खाने चिंब भिजलेली ...
    दु:खाने चिंब भिजलेली कविता वाचतांना   दु:खाने कदमदलेले जीवन ओढत चालतांना किती आधार वाटतो मला त्या शब्दांचा शब्द सा...
  • विषण्ण दसरा
    विषण्ण दसरा कालच्या विषण्ण करणाऱ्या घटनेचे मनावर पडलेले घाव घेऊन आपण साजरा करतोय दसरा. जीवन मरण सुख दुःखाचे हे चक्र असेच चालू राह...